ตอนที่ 320 สือฮว่าเป็นเหมือนแหล่งน้ำแห่งเดียวในทะเลทรายอันแห้งแล้งของเขา

จากนั้นสือฮว่าก็ได้ยินเพียงประโยคเดียวว่า "ฉันรักเธอ" จนไม่ได้ยินส่วนที่เหลือเลย

ฮ่อฉวนสือไม่เคยบอกรักเธอ ความรักของเขานั้นแสนจะอดกลั้น เขายอมลำบากเทนที่จะพูดว่ารัก

เขาเก่งมากในด้านทรมานคนอื่น ทุกอย่างจบลงก็ป่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว

สือฮว่าไปเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ สวมชุดลำลองแล้วออกมา

ฮ่อฉวนสือก็รีบไปอาบน้ำก่อนจะดึงเธอเพื่อออกไป

ถงเหยียนกับถงหางที่เดิมทีจะตามไปด้วย เพราะสถานะของทั้งสองยังละเอียดอ่อน แต่สือฮว่าก็อธิบายว่าเธออยากอยู่กับฮ่อฉวนสือสองคน ไม่ต้องให้ใครตามไปทั้งนั้น

เธอขับรถพาฮ่อฉวนสือไปที่ชานเมืองด้วยตัวเอง

ที่ตรงนี้เป็นพื้นที่ภูเขาที่เพิ่งพัฒนาไม่นานมานี้ สองข้างทางก็มีโคมสีแดงที่ซึ่งได้กลิ่นไอค่อนข้างโบราณ

พวกเขามาถึงก็ดึกแล้ว บนท้องถนนเลยไม่มีค่อยมีคนแล้ว

สือฮว่าจอดรถไว้ที่เชิงเขา คิดอยากจะเดินไปตามทางกับเขา

ฮ่อฉวนสือจับมือเธอ ความหวานในใจของเขากำลังจะล้นออกมาอยู่แล้ว เขาและเธอจู่ๆก็มีเวลาร่วมกัน

เขาชะงักฝีเท้า มองแผ่นหลังเธออย่างเหม่อลอย

สือฮว่าเดินไปไม่เท่าไรก็หันกลับมาแล้วมองเขาด้วยรอยยิ้ม "ทำไมไม่ตามมาล่ะ? เหนื่อยแล้วเหรอ?"

แสงไฟโดยรอบสลัวและเงียบ และรอยยิ้มของเธอก็ทำให้ตาของเขาพร่ามัว

ฮ่อฉวนสือก้าวไปหาเธอ หยุดอยู่ตรงหน้าเธอก่อนจะหลับตาลง

เห็นได้ชัดว่าเขาอยากให้เธอจูบเขา

สือฮว่ามองใบหน้านี้ด้วยใบหน้าที่ซับซ้อน แต่สุดท้ายก็ประทับริมฝีปากบนแก้มของเขาอย่างแผ่วเบา

"คุณภรรยา จูบตรงนี้"

เขาชี้นิ้วไปที่ปากของเขาทั้งที่ยังไม่ลืมตา

แต่สือฮว่ากลับหันกลับแล้วเร่งฝีเท้า "รีบไปกันเถอะ ข้างหน้ามีร้านขายขนม ได้ยินมาว่ามีขนมอร่อยๆ อยู่ด้วยนะ แถมยังเปิดให้บริการจนถึงสี่ทุ่ม ฉันจะไปซื้อกลับมาให้นะ"

เขินเหรอ?

ฮ่อฉวนสือหัวเราะแล้วรีบตามไป

เขาคงจะไม่มีวันลืมฉากในคืนนี้ไปตลอดชีวิต เธอช่างน่าสัมผัสและขี้อายเหมือนเด็กหญิงตัวเล็กๆ

แต่ต่อมาเขาถึงนึกได้ ที่ลืมคืนนี้ไม่ลง ไม่ใช่เพราะเหตุนี้ แต่เป็นเพราะความดุดันและความเด็ดขาดของเธอ

เขาเอื้อมมือไปแตะแก้มตัวเองแล้วยกยิ้ม

เดินไปเพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ได้ยินเสียงปืนจากด้านหน้า

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนสีทันที ก่อนจะรีบเงยหน้ามองไปที่ข้างหน้า

สือฮว่าถูกยิงเข้าที่ไหล่แล้วล้มลงไป

ฮ่อฉวนสือใจสั่นอย่างรุนแรง และก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วก่อนจะกอดเธอขึ้นมา "ฮว่าเอ๋อร์?"

ใบหน้าของสือฮว่าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด หน้าผากก็มีเหงื่อซึม

มีเสียงกรอบแกรบจากรอบๆ ดูเหมือนจะมีคนมาซุ่มโจมตีที่นี่มานานแล้ว และรอให้พวกเขามาถึง

สีหน้าฮ่อฉวนสือดิ่งลงทันที อุ้มเธอขึ้นแล้วรีบเข้าไปในป่าข้างๆ

"ตามไป! อย่าให้พวกมันหนีไปได้!!"

คนข้างหลังไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว ฮ่อฉวนสือกอดเธอแน่น เขาไม่มีปืนในมือ เลยไม่กล้าที่จะประมาทเลย

พื้นที่ภูเขานี้เพิ่งได้รับการพัฒนา เลยยังมีหลายที่ที่ยังคงเก่าแก่มาก ออกจากทางพิเศษ พื้นที่อื่นก็ไม่มีแสงไฟแล้วและเป็นที่ที่ดีในการหลบซ่อน

"ฮว่าเอ๋อร์ เธอเป็นยังไงบ้าง?"

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล กอดเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างสั่นเทา

เขาอยากให้เป็นตัวเองที่ถูกยิง!