ตอนที่ 330 เธอเริ่มเกิดข้อสงสัย

เปลี่ยนเป็นเมื่อก่อน เขาจะอดทนกับผู้หญิงที่เคยมีความสัมพันธ์กับคนอื่นได้อย่างไร และความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นยังเป็นพี่ชายฝาแฝดของเขา!

แต่การละทิ้งเรื่องแบบนี้ในตัวสือฮว่า แม้ว่าเขาจะโกรธ แต่ก็รู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องที่จะให้อภัยไม่ได้

เขาขยี้คิ้วตัวเอง รู้สึกว่ากำลังจะบ้า สำหรับความอดทนของสือฮว่านั้นมันไม่มีเส้นจำกัด

เพียงแค่เธอขมวดคิ้วหรือร้องไห้ มันน่ากลัวและทำร้ายผู้คนมากกว่าอาวุธที่แหลมคมที่สุดในโลกนี้

ฉินหยู่รู้สึกว่าตัวเองไร้สาระสิ้นดี เธอต้องการช่วยชายคนนี้ ต้องการช่วยเขาให้พ้นจากทะเลแห่งความทุกข์

เขาหมกมุ่นอยู่กับการไม่รับรู้และเข้าลึกลงไปในนั้น

"ท่านประธาน ฉันเข้าใจแล้ว"

เธอลุกขึ้นและจากไปโดยแทบจะไม่หันกลับมามอง ดวงตานั้นแดงก่ำและกัดฟันจั๊กจี้ด้วยความเกลียดชัง

เมื่อเธอออกไปก็พบกับสือฮว่าที่กลับมาพอดี

สือฮว่านั้นรีบร้อนมาก น่าจะยกเลิกงานแถลงข่าวไปแล้ว

เมื่อเห็นฉินหยู่ คิ้วของเธอก็ขมวดขึ้นมา

ฉินหยู่จับที่แก้มของตัวเอง และยิงสายตาที่ขุ่นเคืองใส่เธออย่างตรงๆ "เคล็ดลับในจับผู้ชายของคุณสือนี่สูงจริงๆ ทำให้ประธานคิดถึงคุณอย่างตายใจขนาดนี้ ตอนนี้คุณคงจะรู้สึกเติมเต็มมากสินะ？ แต่ความรักของผู้ชายมักเป็นภาพลวงตาอยู่เสมอ คุณควรตรวจสอบให้แน่ใจนะว่าประธานจะอดทนต่อคุณไปตลอด"

พูดจบ เธอก็ขึ้นรถที่อยู่ข้างๆไป

สือฮว่ายืนอยู่ที่นั่นชั่วครู่ ก่อนจะเข้าไปในวิลล่า

ทันทีที่เธอก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่น เธอก็เห็นฮ่อฉวนสือนอนอยู่บนโซฟา ตั้งแต่เขากลับมาก็เหนื่อยมาตลอด คิ้วนั้นมักจะหนาและเศร้าอยู่เสมอ

สือฮว่าเปลี่ยนรองเท้าที่โถงทางเดินและรีบเดินไปข้างเขา ยังไม่ทันที่จะพูด ข้อมือของเธอก็ถูกจับไว้

ท่าทางของเขานั้นแข็งมาก กดเธอลงบนเข่าของเขาแล้วตบลงที่ก้นของเธอ

ใบหน้าของสือฮว่าเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที และเริ่มต่อสู้อย่างดุเดือดขึ้นมา "ฮ่อฉวนสือ คุณปล่อยฉันนะ!"

เธอโตขนาดนี้แล้ว เขายังมาตบเธอเหมือนกับเด็กได้ยังไง!

ฮ่อฉวนสือนั้นไม่ได้หยุดพลางตบลงไปอีกครั้ง "สือฮว่า ถ้าวันนี้ผมไม่ตื่น งานแถลงข่าวของคุณก็คงจะแถลงเสร็จแล้วใช่ไหม?"

สือฮว่าไม่พูดอะไรและโกรธจนหูนั้นแดง

ฮ่อฉวนสือนึกถึงอาการบาดเจ็บที่ร่างกายของเธอก็รีบดึงคนขึ้นมาทันที แล้วอุ้มมาไว้ในอ้อมแขน "ทุกครั้งที่คุณโกรธผม ผมก็รู้สึกปวดหัว"

เมื่อสือฮว่าเห็นความเหน็ดเหนื่อยในดวงตาของเขา าก็รีบเหยียดมือออกไปวางลงบนขมับของเขา โดยกดลงด้วยแรงที่พอดี

ฮ่อฉวนสือหรี่ตาลง เอนหลังและผ่อนคลายร่างกาย

สือฮว่ากดค้างไว้ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเมื่อยมือเธอจึงหยุด และซบศีรษะลงที่คอของเขา

ฮ่อฉวนสือหลับตาลงและลูบหลังเธอเบาๆ "บางครั้งคนเรายิ่งยืมสูง บางสิ่งบางอย่างก็ยิ่งดูได้โปร่งใสมากขึ้น ผมรู้ตั้งแต่แรกว่าคนมาพัวพันกับคุณคือฮ่อหมิง ถ้าคุณคลอดลูกของฮ่อหมิงจริงๆ นั้นแปลว่าพวกคุณได้พบกันก่อนหน้านี้ เขาใช้วิธีการมากมายในการรั้งคุณไว้แต่ก็ล้มเหลว ชายคนนั้นคือความล้มเหลว คุณยินดีอยู่เคียงข้างผม ผมถือว่าชนะเขาไปครึ่งหนึ่ง สือฮว่า ถ้าคุณคิดมาก งั้นก็ให้เข้าใจว่านี่เป็นเกมระหว่างผมกับเขา ทัศนคติของคุณกำหนดว่าพวกเราคนไหนจะชนะ"

หลังจากพูดจบ เขามองไปที่มือของสือฮว่าและทำท่าทางให้เธอถูต่อไป

สือฮว่าเงยหัวขึ้นแล้วกัดลงระหว่างคอของเขา การกัดครั้งนี้ไม่ได้เก็บแรงใดๆ ทำให้ฮ่อฉวนสือที่สภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นนั้นกระจ่างขึ้นมาทันที

สือฮว่ากัดจนเสียวฟันก่อนจะหยุดลงและปลายลิ้นของเธอก็กวาดไปตามเหงือกของตัวเอง

ฮ่อฉวนสือสัมผัสบริเวณที่ถูกเธอกัด มันเจ็บมากและคาดว่าน่าจะมีเลือดออกด้วยซ้ำ

สือฮว่าปวดใจและก้มศีรษะลงอีกครั้งเพื่อดูดเลือดหยดเหล่านั้นจนสะอาด

"โมโหอะไร?"