ตอนที่ 351 ใครทำอะไรไว้ก็ได้รับผลกรรมตามนั้น

สือฮว่าลูบหลังเขาโดยไม่พูดอะไร

เธอรู้ว่าเขาต้องรู้สึกไม่สบายใจแน่ เขารอมาตั้งนาน และถึงกับตั้งชื่อเด็กไว้ในกระดาษเงียบๆแล้ว

ในถังขยะห้องหนังสือมีแต่กระดาษที่เขาเขียนชื่อแล้วโยนทิ้ง เป็นชื่อที่ไม่พอใจนัก

เขาระมัดระวังและเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่สุดท้ายกลับเป็นแบบนี้

คอของเธอเปียกและเย็น

"ฮ่อฉวนสือ ไม่เป็นไรนะ"

เธอปลอบโยนเขา รู้สึกไม่สบายใจเหมือนเข็มทิ่มอยู่ในใจ

เสียงของฮ่อฉวนสือแหบแห้ง และเขาตอบอย่างทื่อๆ "อืม ไม่เป็นไร ต้องมีลูกให้ได้ ยังไงก็ต้องมี"

ทั้งสองนอนอยู่บนเตียง ต่างคนต่างกอดกัน

เมื่อฮ่อฉวนสือกำลังจะปิดไฟในห้อง โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เป็นสายจากถางหรง

"ย่าหลานกำลังโคม่า หมอบอกว่าสถานการณ์อันตรายมาก"

ถางหรงขมวดคิ้วและถอนหายใจ "ช่างมันเถอะ ลูกไม่ต้องมาหรอก อยู่บ้านเป็นเพื่อนสือฮว่าเถอะ ยังไงเราก็ทำผิดกับเธอด้วย"

ฮ่อฉวนสือไม่ได้พูดอะไร ทางนั้นก็วางสายไป

สือฮว่าเหมือนรู้ว่าใครโทรมาก็โอบแขนรอบเอวเขา "คุณจะไปโรงพยาบาลไหม?"

ฮ่อฉวนสือเม้มริมฝีปากและส่ายหัวช้าๆ "ในใจฉันไม่มีใครสำคัญไปกว่าเธอหรอก"

คราวนี้หลิวจิงซูทำพระเจ้าเคืองจริงๆ ถึงหมอบอกว่าจะช่วยได้ ก็คงไม่กลับมาเป็นปกติ

"ขอโทษ คนแก่ล้มไม่ใช่เรื่องเล็กเลย อีกอย่างก็เป็นแผลหลังศรีษะด้วย เกรงว่าอนาคตคงจะต้องนอนอยู่แต่บนเตียง"

แม้ว่าทุกคนจะกังวล แต่เวลานี้จะพูดอะไรได้ล่ะ?

ข่าวที่ว่าท่านผู้หญิงแห่งตระกูลฮ่อนอนเป็นผักก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งชนชั้นสูง

ท่านผู้หญิงที่เพิ่งเอาเด็กในท้องสือฮว่าออก พริบตาเดียวก็เจอกับเรื่องแบบนี้ได้

ทุกคนบอกว่ามันเป็นกรรมตามสนอง และไม่มีใครรู้สึกสงสารเธอ

ยังไงหลิวจิงซูก็คุ้นเคยกับวิถีของตัวเองมาตั้งหลายปี แล้วก็ไม่ได้มีเพื่อนสนิทที่ไหน

สือฮว่าได้ยินข่าวก็เป็นเช้าของวันรุ่งขึ้น

มือของเธอสัมผัสท้องตัวเองเป็นประจำด้วยดวงตาของเธอสั่นไหว

บางทีนี่อาจเป็นผลกรรม ชีวิตของอาจารย์ ชีวิตของเด็ก

ใครทำอะไรไว้ก็ได้รับผลกรรมตามนั้น

เธอที่กำลังคิด ก็มีคนกอดเธอจากด้านหลัง เป็นฮ่อฉวนสือ

ฮ่อฉวนสือได้ละทิ้งหลายเรื่องของตี้เซิ่ง เพราะอยากจดจ่ออยู่กับเธอที่บ้าน แต่จู่ๆก็มีข่าวจากต่างประเทศว่าคุณท่านหายตัวไป

คุณท่านหายตัวไปในต่างประเทศ นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ยิ่งคุณท่านยังเป็นผู้นำตระกูลฮ่อด้วย คนที่อยากโจมตีเขาก็มีมาก

"ฮว่าเอ๋อร์ ฉันต้องไปต่างประเทศน่ะ"

ทุกครั้งที่ฮ่อฉวนสือเดินทางไปต่างประเทศ มักจะไม่ใช่เรื่องดี และสือฮว่าก็ใจเต้นแรงทันที

"คุณปู่หายตัวไป ฉันต้องหาเขาให้เจอ"

ไม่นานมานี้คุณท่านบอกว่าจะไปพักฟื้นที่ต่างประเทศ ใครก็ห้ามรบกวน ไม่คิดเลยว่าจะหายตัวไป

เรื่องนี้มีความสำคัญมาก แน่นอนว่าสือฮว่าจะไม่มีทางรั้งเขา เลยทำได้เพียงพยักหน้า

ฮ่อฉวนสืนั่งเครื่องบินในวันเดียวกันและยังไม่มีเวลากลับมาที่แน่นอน ก่อนออกเดินทางก็ได้ย้ำกับเธอว่าต้องพาถงหางและถงเหยียนติดตัวไว้ตลอด

มีบทเรียนเรื่องเด็กก่อนหน้านี้ ครั้งนี้สือฮว่าเลยเชื่อฟังมาก

ตั้งแต่ไม่มีเด็ก สือฮว่าก็อยู่แต่ที่เฉียนสุ่ยวานเป็นเวลานานจนเบื่อ