ตอนที่ 372 เธอไม่ต้องมาทำร้ายฉันขนาดนี้ก็ได้มั้ง?

ใช่แล้ว ผู้คนมากมายในจิงตูกำลังรอที่จะเยาะเย้ยเธอ ฉลองครบรอบ 100 ปีคราวนี้จะต้องน่าตื่นเต้นมากแน่

ถ้าเธอไม่ไป เรื่องซุบซิบต้องน้อยไปแน่

สือฮว่าหลุบสายตาลงมองชุดเดรสด้วยท่าทางเจ้าอารมณ์ สายตาซือรั่วเฉินก็แหลมคมดี

"ราคาเท่าไหร่คะ?"

เธอมาลี้ภัยอยู่ที่นี่ กินอาหารของคนอื่น ใช้ของของคนอื่น ยังจะกล้ารับของขวัญจากเขาได้ยังไง

ซือรั่วเฉินเลิกคิ้วและไม่ได้ตอบ

สือฮว่าหยิบการ์ดจากกระเป๋าของเธอขึ้นมา "คุณอย่าลืมสิว่าตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงที่รวยนะ ฉันหย่ากับฮ่อฉวนสือ เขาก็ให้ของฉันมาไม่น้อย บัตรนี้ของฉันเอง ฉันลืมไปแล้วว่าในนี้เหลือเท่าไร ถือเสียว่าฉันเช่าชุดเดรสนี่แล้วกันนะ งานฉลองของมหาลัยสิ้นสุดแล้วฉันจะย้ายออก คงไม่อยู่ที่นี่ตลอดไปหรอก"

ซือรั่วเฉินก็ไม่ได้มากความแล้วหยิบบัตรมา "ได้สิ"

ถ้าเขาไม่รับ เธอคงจะหงุดหงิดแทน รับมาเธอจะได้อยู่อย่างสบายใจมากขึ้น

สือฮว่าถอนหายใจ ในคืนนั้นเองก็ไปซื้อผลิตภัณฑ์ดูแลผิวและเครื่องสำอาง อีกสองวันก็จะถึงวันเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี คงเอาหน้าซีดๆไปเจอผู้คนไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น

มหาวิทยาลัยจิงตูเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุด และการฉลองครบรอบ 100 ปีคงต้องคึกคักมากแน่

คนดังจากจิงตูส่วนมากก็คงจะไปร่วมงาน ในฐานะที่ตี้เซิ่งเป็นผู้ให้ทุนระยะยาวของจิงตูก็คงต้องไป

อย่างที่ทุดคนรู้ดี สือฮว่าเป็นผู้สำเร็จการศึกษาที่โดดเด่นในปีที่แล้ว ก็ต้องได้รับบัตรเชิญอย่างแน่นอน

หลายคนตั้งหน้าตั้งตารอที่ทั้งสองจะได้เจอกัน

การเฉลิมฉลองของมหาลัยเริ่มตั้งแต่ช่วงบ่ายถึงเย็น หากเป็นเพียงมหาลัยธรรมดาก็คงจะสิ้นสุดในตอนเย็น

แต่มหาวิทยาลัยจิงตูได้รับการสนับสนุนจากบริษัทชั้นนำในประเทศ เพราะงั้นกลางคืนก็จะเป็นงานเลี้ยงพิเศษ

งานเลี้ยงนี้ต่างจากงานเลี้ยงของพวกชนชั้นสูง นอกจากดาราในจิงตูแล้ว ยังมีนักศึกษาที่จบจากมหาวิทยาลัยจิงตูด้วย ทุกคนต่างพากันหัวเราะและบอกว่ามีเฉพาะในงานเลี้ยงนี้เท่านั้นที่คนธรรมดาจะได้เห็นแสงสว่างของสังคมชนชั้นสูง

ไม่ว่าจะเป็นแวดวงไหน ก็ไม่ขาดผู้หญิงที่ทะเยอทะยาน ไต่เต้าตำแหน่ง ดังนั้นงานเลี้ยงนี้จึงเป็นเป้าหมายของผู้หญิงหลายๆคนด้วย ถ้าไปเข้าตานายน้อยสักคน ก็เป็นโอกาสที่จะได้แต่งงานกับตระกูลที่ร่ำรวย

สือฮว่ามาสายนิดหน่อย และเมื่อเธอเข้าไปก็มีผู้หญิงหลายคนยืนอยู่ในห้องโถงแล้ว

ทันทีที่เธอเข้าไป สายตาของทุกคนก็ย้ายมาแถมยังเริ่มกระซิบกระซาบกัน

"นี่คือสือฮว่าใช่ไหม ตอนแรกเธอคบกับฉางอันก็มีคนอิจฉาตั้งเยอะแยะ ไม่คิดว่าสวี่ฉางอันจะจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย เธอยังโดนคนรวยเล่นเบื่อแล้วโดนทิ้งอีก"

"ตอนที่เธออยู่มหาลัย ก็เป็นเทพธิดาในหัวใจพวกผู้ชายเยอะแยะ สูงส่งเหลือเกิน ฮ่ะๆ แต่มันก็แค่นั้น แค่ปีเดียวก็กลายเป็นคนตกอับซะแล้ว"

"ตอนนี้มีข่าวเรื่องเธอมากมาย ทำไมถึงมีหน้ามาอีกล่ะ ได้ยินมาว่าท่านประธานตี้เซิ่งจะมาที่นี่คืนนี้ ผู้หญิงคนนี้ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อคืนดีกับฮ่อฉวนสืองั้นเหรอ?"

สือฮว่าไม่ได้ยินคำพูดพวกนั้น หลังจากเข้ามาแล้ว เธอก็ไม่ได้รีบไปทักทานเพื่อนร่วมชั้นของเธอในตอนนั้น

ตอนอยู่ในมหาวิทยาลัย เธอเอาแต่เรียนและทำงาน ความสัมพันธ์ของเธอกับเพื่อนร่วมชั้นก็ไม่ค่อยดี และมีหลายคนที่เธอจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ

แต่เธอไม่ได้ทำใครเดือดร้อน แต่ปัญหากลับมาหาเธอเอง

เมื่อสือฮว่าคิดจะหาที่นั่ง ผู้หญิงคนหนึ่งก็เข้ามาพร้อมกับแก้วไวน์แดง

หญิงสาวหน้าตาสวย มีผมหยิกสีม่วงแดง ดูเซ็กซี่มาก

"นี่ไม่ใช่สือฮว่าเหรอ? ไม่เจอกันนานเลยนะ ฉันนึกว่าคืนนี้จะไม่ได้เจอเธอแล้วนะเนี่ย"

หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นพูดจบก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ แล้วคนรอบๆตัวเธอ "นี่คือสิ่งที่ฉันจะบอกเธอนะสือฮว่า ตอนนั้นได้ชื่อว่าดอกไม้ประจำภาค แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้กลับกลายเป็นแบบนี้"