ตอนที่ 435 ผมพูดความจริงแล้วแต่เป็นท่านที่ไม่เชื่อผม

ทุกคนสามารถสัมผัสได้ว่าเมืองแห่งบาปกำลังจะเปลี่ยนไป

มีคนมาหาเรื่องที่สวนจื่อจำนวนมาก แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ ฮ่อฉวนสือก็ไม่เคยปรากฏตัวเลย

ฮ่อหมิงไม่ได้อยู่ในเมืองแห่งบาปแล้ว เขาได้มาถึงอีกที่แล้ว

"เป็นอย่างไรบ้าง? โรคนี้สามารถรักษาให้หายขาดได้ไหม?"

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคืออาจารย์ด้านการแพทย์ที่เก่งที่สุดในโลก เชี่ยวชาญด้านโรคที่รักษาไม่หาย แต่ทุกคนต่างก็ขมวดคิ้วกับโรคที่มีน้อยนี้

โรคที่รักษาไม่หายบนโลกนี้ ไม่เคยมีอยู่ในตระกูลใดตระกูลหนึ่งขนาดนี้

โรคของตระกูลยวี่ไม่เคยปรากฏในร่างกายของคนอื่น พูดอีกอย่างคือตัวอย่างทั้งหมดอยู่ในตระกูลยวี่

มีเพียงหนึ่งหรือสองกรณีเท่านั้น และไม่สามารถหาวิธีรักษาได้

ฮ่อหมิบอกอีกว่ามีเวลาไม่มาก หวังว่ายิ่งเร็วยิ่งดี โรคร้ายแรงจะยากจะเอาชนะในระยะเวลาอันสั้นได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจุดกระตุ้นของโรคนี้คืออะไร

นอกจากจะรู้ว่ามันจะเป็นกรรมพันธุ์แล้ว ก็ไม่รู้เรื่องอื่นเลย

"คุณฮ่อครับ เราเข้าใจความต้องการของคุณที่จะช่วยภรรยา แต่โรคนี้ยากเกินไปที่จะเอาชนะด้วยยาแผนปัจจุบัน แม้ว่าเราจะไม่กินไม่ดื่มแล้ววิจัย ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปีขึ้นไป นี่คือโรคทางพันธุกรรมที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"

หัวใจของฮ่อฉวนสือดิ่งลงทันที สิบปี? เขาจะไปมีเวลามากขนาดนั้นที่ไหนกัน

ทุกวันนี้ก็ขโมยมา ไม่มีใครรู้ว่าสือฮว่าจะป่วยเมื่อไร

บางทีอาจพรุ่งนี้ บางทีอาจวันมะรืนนี้ เท้าข้างหนึ่งเธอเข้าประตูความตายได้ทุกเมื่อ

ถ้าโรคนี้รักษาไม่หาย เขาคงนอนไม่หลับแน่

กลุ่มศาสตราจารย์จัดการประชุมหนึ่งวันก็ยังคงไม่ได้ข้อสรุปใดๆ สุดท้ายก็กำหนดเส้นตายสิบปี

ฮ่อฉวนสือรู้ดีว่าตัวเองไม่สามารถรอได้ ไม่ต้องพูดถึงสิบปีหรอก แค่หนึ่งปีเขาก็รอไม่ไหว

เขารีบขึ้นรถที่จอดอยู่ด้านล่าง ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

ไม่กี่วันมานี้เขาบินไปทั่วโลก เพียงได้ยินว่าที่ไหนมีศาสตราจารย์ที่เก่ง เขาก็จะรีบไปแสดงเคสนี้ให้อีกฝ่ายดู

แต่ไปมาหลายที่แล้วก็ยังคงไม่มีใครมั่นใจในโรคนี้

เขาขมวดคิ้ว น้ำเสียงแหบ "ไปสนามบิน เปลี่ยนที่กันเถอะ"

คนขับพยักหน้าอย่างรวดเร็วและขับรถไปสนามบิน

ในขณะเดียวกัน สวนจื่อก็มีแขกมาอีกกลุ่มหนึ่ง

คราวนี้เป็นผู้อาวุโสใหญ่ที่มาด้วยตนเอง ผู้อาวุโสใหญ่คือปู่แท้ๆของฮ่อฉวนสือและไม่มีใครกล้าหยุดเขา

ยวี่ป๋ายเยี่ยนรีบโทรหาฮ่อฉวนสือ และถามว่าควรทำอย่างไรดี

หากผู้อาวุโสใหญ่ขุกเข้ามาก็ไม่มีใครหยุดอีกฝ่ายได้

ฮ่อฉวนสือขมวดคิ้ว "ป๋ายเยี่ยน ซ่อนสือฮว่าเอาไว้ ปู่ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้นแล้วก็ไม่ได้สนใจชีวิตตัวเองด้วย ถ้าเขารู้ว่าสือฮว่ามีตัวตนล่ะก็ เขาต้องยิงสือฮว่าก่อนค่อยคิดว่าต้องทำอะไรต่อแน่"

นี่คือสไตล์ของคุณท่าน เขาไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา แต่จะแก้ปัญหาก่อน

และเขาก็ไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์กับฮ่อฉวนสือ สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญเท่ากับผลประโยชน์ของตระกูลฮ่อ

ยวี่ป๋ายเยี่ยนที่ได้ยินฮ่อฉวนสือพูดก็รีบไปที่ห้องนอนของสือฮว่า "คุณไปที่ห้องทดลองของเสี่ยวซือก่อน ห้องทดลองของเสี่ยวซือคือฐานลับของสวนจื่อ นอกจากฉันกับอาหมิงก็ไม่มีคนรู้จักสถานที่นั่น"

ด้วยวิธีนี้ สือฮว่าก็มาที่ใต้ดินของสวนจื่อ

ตั้งแต่มาที่นี่ซือรั่วเฉินก็อยากจะวิจัยแมลงทุกวัน จนลืมความวุ่นวายทั้งหมดของโลกภายนอก

ตอนนี้เมื่อเขาเห็นสือฮว่า เขาเพียงเอียงศีรษะและศึกษาสิ่งที่เขาถืออยู่ต่อ

สือฮว่านั่งอยู่ที่ชั้นบนสุดของบันไดเพื่อต้องการได้ยินการเคลื่อนไหวจากภายนอก