ตอนที่ 436 คุณขอฉัน ฉันช่วยคุณ

มีดหยุดอยู่ใกล้คอของ ยวี่ป๋ายเยี่ยนที่สุด และทุกคนก็มองไปที่ สือฮว่า

สือฮว่า เป็นเหมือนคนนอกที่บุกเข้ามาแบบสุ่ม

เมื่อผู้อาวุโสใหย๋เห็นหน้าเธอ เขาก็จำลูกสาวของตระกูลยวี่ ได้ในทันใด และมุมปากของเขากระตุกอย่างเย็นชา "เป็นอย่างนี้นี้เอง ไม่น่าแปลกใจที่ อาหมิง ต้องการซ่อนคุณไว้"

สือฮว่าไม่ได้พูดอะไร ดวงตาของเธอลดลงเล็กน้อย "ผู้อาวุโสใหญ่ เนื่องจากฉันออกมาแล้วก็ปล่อยยวี่ป๋ายเยี่ยนไปซะ"

ผู้อาวุโสใหญ่มองไปที่ยวี่ป่ายเยี่ยนและค่อยๆลุกขึ้น "พาเธอขึ้นไป"

เมื่อยวี่ป๋ายเยี่ยนถูกปล่อย เขาก็จับที่คอแล้วมองไปที่สือฮว่าอย่างไม่พอใจ "เธอมาทำอะไรที่นี่ ถ้าเธอไม่ออกมา คืนนี้ก็มีแค่ฉันที่ต้องตาย ถ้าเธอออกมาคืนนี้คงมีคนตายเป็นจำนวนมาก สือฮว่า อาหมิงพูดก่อนจะจากไปว่าไม่มีใครสามารถพรากคุณไปได้ เว้นแต่สวนจื่อจะถูกโค่น"

เขาหลับตาลงและปรบมือ ผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาจากด้านนอกในทันทีรอบๆ สถานที่

ใบหน้าของผู้อาวุโสเปลี่ยนไปในทันที และหน้าอกของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ "ยวี่ป๋ายเยี่ยน นี้นายกำลังทำอะไร"

ยวี่ป๋ายเยี่ยนหลับตาลงและโค้งตัวเล็กน้อย "ขออภัยด้วย ไม่มีใครสามารถพาผู้หญิงคนนี้ไปได้ แม้แต่ผู้อาวุโสใหญ่ คุณก็ไม่สามารถพาเธอออกไปได้"

"ปืนเหรอ คุณกำลังพยายามทำให้สวนจื่อเป็นศัตรูของเมืองแห่งความบาปทั้งหมดงั้นเหรอ"

เสียงของผู้อาวุโสใหญ่เต็มไปด้วยความสง่างาม และดวงตาของเขาดูเหมือนมีด

หัวใจของ สือฮว่าเต้นแรง คนนี้เป็นปู่ของ ฮ่อฉวนสือ และ ยวี่ป่ายเยี่ยน ก็เป็นเพื่อนของฮ่อฉวนสือ คืนนี้ไม่ว่าใครจะได้รับบาดเจ็บ ฮ่อฉวนสือก็จะไม่สบายใจแน่

ยิ่งกว่านั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็พาคนมามากมายเช่นกัน หากมีการทะเลาะวิวาท คนจะตายทั้งสองฝ่าย

สือฮว่าคว้าข้อมือของยวี่ป่ายเยี่ยน ขมวดคิ้ว "ปล่อยฉันไปกับเขาเถอะ ฉันไม่เป็นไรแน่"

ยวี่ป๋ายเยี่ยนโกรธจนหัวเราะเยาะเธอ "ถ้าคุณตามไป คืนนี้คุณต้องไม่รอดแน่นอน สือฮว่าไม่มีคนดีในเมืองแห่งความบาปแม้ว่าคนผู้นี้จะเป็นปู่ของอาหมิงก็จตาม เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ อาหมิง ระหว่างคุณกับเขา อาหมิงต้องเลือกคุณ อย่าสร้างปัญหา กลับไปพักเถอะ เขาจะพาคุณไปไม่ได้"

แม้ว่ายวี่ป๋ายเยี่ยนจะพูดแบบนี้ แต่ก็มีความกังวลเล็กน้อยในใจ เพราะเขาสัมผัสได้ ว่าผู้อาวุโสใหญ่ดูเหมือนจะไม่กังวลเลย เขาดูมั่นใจมาก

สิบนาทีต่อมา ผู้อาวุโสใหญ่มองไปที่สือฮว่า และมุมปากของเขาขดขึ้น "คุณหนูยวี่ ถ้าคุณอยากให้แม่ของคุณรอด คุณควรตามฉันมา"

หัวใจของสือฮว่าสั่นอย่างรุนแรงและเธอไม่ได้คิดถึงแม่ของเธอเป็นเวลานาน

เขาเกือบลืมรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายไปเสียแล้ว แต่ตอนนี้ผู้อาวุโสใหญ่ใช้แม่ของเขาขู่เธอ

ผู้อาวุโสใหญ่ไม่รีบร้อนและพูดต่ออย่างแผ่วเบา "หลิวชิงเฉียนรู้มาโดยตลอดว่าคนที่อยู่ในตระกูลยวี่เป็นของปลอม และเหตุผลที่เธอไม่เต็มใจที่จะรื้อก็เพราะเธอรู้จุดประสงค์ของยวี่เย่ และยวี่เย่ก็พาลูกสาวเธอกลับมาหาเธอ ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่จะได้ชีวิตใหม่ ฉันว่าแม่คุณคงเจ็บปวดมาก ถึงเธอต้องทนความคิดถึงต่อลูกสาวของเธอ เธอก็ต้องอยู่กับผู้ชายที่ไม่รักเธอ คุณหนูยวี่แม่ของเธอยอมทนเพื่อเธอมาขนาดนี้แล้ว เธอมีใจที่จะเห็นเธอเจ็บอีกเหรอ?"

สือฮว่าจำบางอย่างได้ตั้งแต่วัยเด็ก ความอ่อนโยนของผู้หญิง และขนมมอลโทสที่เธอซื้อมาจากเมืองเซียนเฉิน

ในคืนที่เธอมีไข้ ตะโกนว่าอยากกินขนม แม่ของเธอเอารถสีดำไปที่ที่เซียนเฉินแล้วซื้อขนมกลับมา

เมื่อเธอกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว

"เสี่ยวฮว่า ไม่ต้องกังวล แม่จะรักษาคุณ และฉันจะหาวิธีรักษาคุณอย่างแน่นอน"

แปลกที่แม้ความทรงจำจะเลือนลาง แต่คำพูดของผู้หญิงก็ชัดเจนเสมอ

ยวี่ป๋ายเยี่ยนกลัวว่า สือฮว่า จะทำอะไรโง่ ๆ และต้องการพูดอย่างรวดเร็ว แต่เห็นว่า สือฮว่า เดินได้เข้าหาผู้อาวุโสใหญ่แล้ว "ฉันจะไปกับคุณ"

ผู้อาวุโสใหญ่เยาะเย้ยและมองไปที่ ยวี่ป๋ายเยี่ยน"ให้ผู้คนจะถอนตัวไม่เช่นนั้นฉันจะฆ่าเธอตอนนี้"

ใบหน้าของ ยวี่ป๋ายเยี่ยนเป็นสีเทา โกรธาก และทำได้เพียงให้คนรอบข้างเขาถอยก่อน

สือฮว่าถูกชายสองคนคุ้มกันและเข้าไปในรถที่จอดอยู่ด้านนอก

ยวี่ป๋ายเยี่ยน ต้องการบอก ฮ่อฉวนสือเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่ แต่ ฮ่อฉวนสือ ไม่สามารถติดต่อได้เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงรอ