ตอนที่ 76 ความรู้สึกที่หนูมีต่อเธอ มีเเค่ความเกลียดเท่านั้น

ใบหน้าที่ทิ่มแทง มองหลินเสี่ยวหม่านอย่างราบเรียบ ราวกับกำลังพูดว่าโดนฉันเล่นเเล้วล่ะ

หลินเสี่ยวหม่านรู้สึกหงุดหงิด ผู้หญิงคนนี้คิดว่าเธอไม่ได้รับเลือกจริงๆเหรอ? หึหึ โง่เสียจริงที่ส่งหลักฐานการกระทำความผิดมาให้เธอ

ตราบใดที่เธอพิสูจน์ได้ว่าซุปไก่มีพิษ สือฮว่าก็หนีไม่พ้นหรอก!

เมื่อนึกถึงวิธีนี้ หัวใจหลินเสี่ยวหม่านก็เต้นแรง จนคิดอะไรไม่ออก

"ซุปไก่นี้มีพิษ! ฉันไม่ดื่มมันหรอก เธออยากวางยาฉัน!!"

สือฮว่าเลิดคิ้วและยื่นช้อนออกไปอีกครั้ง "เสี่ยวหม่าน ฉันไม่รู้จริงๆว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร"

หลินเสี่ยวหม่านรีบมองไปที่ท่านหญิงพร้อมกับน้ำตาบนใบหน้า "ท่านหญิงคะ ท่านต้องเชื่อหนูนะ ซุปไก่นี้มีพิษจริงๆ ถ้าหนูดื่มมัน หนูจะตายที่นี่วันนี้แน่ หนูไม่คิดว่าสือฮว่าจะร้ายกาจขนาดนี้ ต่อหน้าท่านยังกล้าลงมือ ฮือ..."

ใบหน้าของท่านหญิงมึนตึงทันทีและมองไปที่สือฮว่าด้วยสายตาเย็นชา

สือฮว่ายิ้ม "มันจะมีพิษได้ยังไง ฉันต้มมันเองกับมือเลยนะ"

"มีพิษแน่ สือฮว่า อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เจตนาร้ายของเธอ! ให้หมอตรวจดูสิ!"

หลินเสี่ยวหม่านพูดสาบานพร้อมจับมือท่านหญิงราวกับถือฟางช่วยชีวิต

ในที่สุดท่านหญิวก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปและกดกริ่งที่ด้านข้าง

หมอรีบมาด้วยท่าทีเคารพอย่างมาก "ท่านหญิงครับ ท่านมีอะไรหรือเปล่าครับ"

"เอาซุปไก่นี้ไปตรวจดูว่ามีพิษไหม"

สีหน้าของพยาบาลเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เหลือบมองสือฮว่าที่อยู่ข้างๆเธอ

ดวงตาหลินเสี่ยวหม่านไม่สามารถซ่อนความรู้สึกได้ สือฮว่าเอ๋ยสือฮว่า ไม่คิดว่าฉันจะนำสินะ ตอนนี้ทั้งท่านหญิงกับฮ่อฉวนสือก็อยู่ อยากจะรู้ว่าเธอจะอธิบายยังไง!

เธออาจจะถูกไล่ออกจากตระกูลฮ่อเพราะเหตุการณ์นี้ก็ได้ ฮ่อฉวนสือคงไม่ชอบผู้หญิงที่ร้ายกาจแบบนี้หรอก!

หลินเสี่ยวหม่านมองไปที่ร่างกายชองฮ่อฉวนสืออย่างอบอุ่นก็เห็นว่าสายตาเขาจับจ้องอยู่ที่สือฮว่า ความอิจฉาริษยาก็พุ่งสู่หัวมจอย่างบ้าคลั่ง!

รออีกหน่อย รออีกหน่อย ฮ่อฉวนสือจะได้เห็นธาตุแท้ของผู้หญิงคนนี้!

พยาบาลนำซุปไก่ออกไปและภายในครึ่งชั่วโมงก็เอากลับมา

เมื่อเห็นเธอกลับมา ดวงตาของหลินเสี่ยวหม่านก็เป็นประกาย ใบหน้าที่ตื่นเต้นก็แดงระเรื่อ

"สือฮว่า ฉันจะไม่โทษที่วางยาฉัน ขอแค่ว่าหลังจากเหตุการณ์นี้ เธอจะปล่อยฉันไปและหยุดสร้างข่าวลือปลอมๆเกี่ยวกับตัวฉันและพ่อเลี้ยง"

เธอพูดอย่างจริงใจเพราะเธอกัดแรงเกินไป ริมฝีปากของเธอเลยเต็มไปด้วยเลือด

นางพยาบาลคืนกล่องให้กับสือฮว่าและพูดกับท่านหญิง "ท่านหญิงคะ นี่เป็นแค่ซุปไก่ธรรมดา ไม่มีพิษค่ะ"

คำพูดของเธอเหมือนค้อนทุบลงมาในใจของหลินเสี่ยวหม่านอย่างแรง

หลินเสี่ยวหม่านหันหน้าไปมองสือฮว่าด้วยความหวาดกลัวก็เห็นผู้หญิงคนนี้ยังคงไร้สีหน้า

ไม่มีพิษ?

เวร! เธอติดกับแล้ว!!

ความภาคภูมิใจทั้งหมดของเธอหายไปในทันทีราวกับว่าหมดแรงและทรุดตัวลงบนเตียง

ดวงตาสือฮว่าปรากฎรอยยิ้ม แล้ววางช้อนลงในกล่อง

"หลินเสี่ยวหม่าน ทำไมเธอถึงแน่ใจว่าขนาดนั้นว่าซุปไก่นี้มีพิษล่ะ? จะบอกว่าบังเอิญดีไหม วันนี้มีคนเอากล่องนี่มาไว้ที่โต๊ะของฉัน แต่ก็โชคดีมากที่ไม่ได้ดื่ม ผู้ชายคนนั้นก็อยู่ชุมชนเดียวกับเธอนะ ฉันให้คนตรวจกล้องวงจรแล้ว แล้วก็เห็นว่าวันก่อนเขามาหาเธอด้วยล่ะ"

ทุกคำที่สือฮว่าพูดทำให้สีหน้าหลินเสี่ยวหม่านซีดเป็นไก่ต้ม

เธอใจร้อนเกินไป อยากจะฆ่าสือฮว่าจะแย่

ท่านหญิงทนฟังต่อไม่ไหว "สือฮว่า! อย่ามาใส่ร้ายคนอื่นนะ!"

"หนูไม่ได้ใส่ร้ายนะคะ ท่านจะถามหลานชายท่านก็ได้นะคะ"

เสียงของสือฮว่าราบเรียบ นี่คือสาเหตุที่เธอเรียกฮ่อฉวนสือมาด้วย ท่านหญิงไม่มีทางเชื่อเธอแน่ มีแต่คำพูดของฮ่อฉวนสือเท่านั้นที่น่าเชื่อ

ท่านหญิงมองไปที่ฮ่อฉวนสือ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยคำถาม

ฮ่อฉวนสือพยักหน้า "เป็นเรื่องจริงครับ"

หลิวจิงซูไม่ใช่คนโง่ หลินเสี่ยวหม่านแน่ใจขนาดนั้นว่าซุปไก่มีพิษ แถมส่งไปตรวจอีก ต้องรู้ว่ามีอะไรอยู่ในซุปไก่ล่วงหน้า

เธอไม่พูดอะไรอยู่สักพัก แม้ว่าเธอจะไม่ชอบสือฮว่า แต่ก็ไม่ถึงขั้นจะฆ่าใคร

คราวนี้เสี่ยวหม่านทำเกินไป