ตอนที่ 85 สือฮว่า เธออย่าบังคับฉัน

มือของมู่หวั่นโจวที่วางอยู่ข้างๆกำและคลาย กำแน่นและคลาย ราวกับว่าเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก

ในที่สุดเธอก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ซิ่วหยู

"คุณบอกฉันได้ไหมว่าตัวตนของเขาเป็นใคร？ฉันใช้เส้นสายทั้งหมดของฉันเพื่อตรวจสอบบุคคลนี้ แต่กลับไม่เข้าใจตัวตนของเขา ฉันยังตรวจสอบครอบครัวใหญ่ทั้งหมดในจิงตู แต่ไม่มีครอบครัวใหญ่ที่มีบุคคลเนี้ ฉันพบกับเขาหลายครั้ง แต่ออร่าของเขาบอกฉันว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา เนื่องจากคุณเป็นเพื่อนของเขา บอกฉันเกี่ยวกับตัวตนของเขาได้ไหม？"

ซิ่วหยูไม่ใช่คนโง่ ผู้หญิงคนนี้ถามคำถามเช่นนี้ ก็มีเพียงการก้าวข้ามฐานะไม่ได้เท่านั้น คุณหนูที่สูงส่งในตระกูลมู่และไม่ยอมให้ตัวเองไปพัวพันกับชายธรรมนานแน่นอน

แม้ว่าเธอจะฮ่อฉวนสือแต่เธอก็ยังคงมีเหตุผล ซึ่งเหตุผลนี้ทำให้เธอออกจากที่นี่ ดังนั้นเธอจึงไม่เคยคิดวจะทำอย่างไรกับผู้ชายที่นอนอยู่บนเตียงตั้งแต่ต้นจนจบ

ทันใดนั้นซิ่วหยูก็จำสิ่งที่เขาพูดกับฮ่อฉวนสือ ต่อหน้าความรักไม่มีใครสามารถรักษาความรู้สึกได้ ถ้ามี นั่นมันก็เป็นของปลอม

เห็นได้ชัดว่าคุณมู่คนนี้รักอำนาจมากกว่าและชีวิตที่สูงส่ง แต่ไม่ใช่ตัวของฮ่อฉวนสือเอง

ดวงตาของซิ่วหยูกลายเป็นดูถูกในทันทีและทุกอย่างก็น่าเบื่อ

"เขาเป็นแค่นักธุรกิจ"

ด้วยดวงตาที่เฉียบคมเขาสังเกตถึงดวงตาของมู่หวั่นโจวฉายแววความผิดหวัง และสุดท้ายก็ไม่สามารถก้าวข้ามอุปสรรคในใจของเขาได้

" คุณหาหมอมาให้ฉันเถอะ ฉันดูท่าทางเขาเหมือนจะทุกข์ทรมารมาก "

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็สงบและมีเหตุผลตามปกติ

มุมปากของซิ่วหยูเปิดออกเป็นเส้นเล็กและน้ำเสียงของเขาก็ค่อนข้างเยาะเย้ย "คุณคิดดีแล้ว？ถ้าผมไปตอนนี้ ต่อไปชายคนนี้ก็จะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณอีก"

สองมือของมู่หวั่นโจวก็กุมเข้าช้าๆอีกครั้ง แต่ยังคงประสบกับการต่อสู้ทางจิตใจที่รุนแรง

ซิ่วหยูนั้นมองออกแล้ว และเคาะก้นบุหรี่" คุณมู่ ลักษณะของคุณบอกผมว่า จริงๆแล้วคุณไม่ได้ชอบเขามากขนาดนั้น คุณเกิดมาเป็นนกขมิ้น ดังนั้นจึงไม่ต้องการทนกับความเจ็บปวดจากการอยู่กับคนธรรมดาและไม่ต้องการสัมผัสกับความลำบากของคนธรรมดา คุณไปเถอะ เดี๋ยวผมจะโทรหาหมอเอง "

มู่หวั่นโจวเปิดปากและตระหนักว่าเขาไม่สามารถโต้แย้งเขาได้

เขาพูดถูก แม้ว่าเธอจะเกลียดกฎและข้อบังคับที่ตระกูลมู่มอบให้เธอ แต่ก็ยังคงมีความสุขกับชีวิตที่ถูกคนอื่นล้อมรอบแบบนี้ การออกจากตระกูลมู่ แล้วมู่หวั่นโจวจะเป็นอย่างไร？เธอจะสูญเสียทุกอย่างไปและเธอไม่มีความสามารถที่จะต่อสู้กับตระกูลมู่ได้เลย!

การต่อต้านเพียงอย่างเดียวที่เธอเคยสู้คือการปฏิเสธผู้ชายที่แสดงความรักต่อเธอ เพื่อความรักในนามของฮ่อฉวนสือ

คนในครอบครัวเริ่มกังวลและรู้สึกมีความสุข

แต่เธอก็เข้าใจ เธอจะไม่มีทางอยู่ร่วมกับคนธรรมดาได้

เธอหันกลับและก้าวออกไป เมื่อกดปุ่มลิฟต์เธอก็ยังลังเลอยู่ ในที่สุดเธอก็กัดฟันและกดมันลงอย่างแรง

เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอพลาดครั้งนี้คือการพลาดไปชั่วชีวิต

ซิ่วหยูคาบบุหรี่อย่างไม่ใส่ใจและส่งเสียงอย่างเย็นชา จากนั้นเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไป

ฮ่อฉวนสือหมดสติและร่างกายของเขาก็ร้อนผ่าว

ซิ่วหยูโทรเรียกหมอมาแล้ว จากนั้นก็นั่งรอที่นี่เงียบๆ

ในตอนนี้มู่หวั่นโจวได้เดินลงไปที่ข้างล่างแล้ว เท้าของเธอราวกับจะหนักเป็นพันโล ทุกย่างก้าวนั้นยากลำบาก

เมื่อเธอกำลังจะขึ้นรถ เธอมองย้อนกลับไปที่อาคาร ราวกับว่ามีช่องโหว่ขนาดใหญ่เปิดอยู่ในหัวใจ

มันเจ็บ เจ็บจนแทบหายใจไม่ออก

"คุณหนู ขึ้นรถเอถะครับ"

บอดี้การ์ดเรียกพลางเปิดประตูให้เธอ

มู่หวั่นโจวหายใจเข้าลึกๆ และในที่สุดความรู้สึกดวงตาของเธอก็สงบลง เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร ในเมื่อตัดสินใจครั้งนี้แล้ว เธอก็ไม่ควรเสียใจ!

เธอก้มเข้าไปในรถและพยายามที่จะไม่สนใจความวุ่นวายในใจ

"ไปกันเถอะ."

เธอกัดฟันพูดและกำปั้นของเธอก็กำแน่น

คนขับรถพยักหน้าแล้วเหยียบคันเร่งทันที

มู่หวั่นโจวอาจไม่รู้ว่าเธอเคยใกล้ชิดกับสิ่งที่ตัวเองต้องการมากที่สุด ทั้งๆที่เธอมีโอกาสที่จะมีทุกอย่าง แต่ก็ยอมทิ้งโอกาสนี้ไปเองกับมือ หากเธอเต็มใจที่จะกล้ามีความรักอีกครั้งและสุดท้ายตอนจบมันจะแตกต่างออกไป

ไม่นานหมอก็มาถึงบาร์และทำการตรวจร่างกายฮ่ฮฉวนสือ

เมื่อซิ่วหยูเห็นว่าสีหน้าของเขาไม่ดีก็กังวลทันที "เป็นยาแรงหรือครับ?"

หมอพยักหน้า" นี่เป็นยาชนิดหนึ่งที่ถูกระบุว่าเป็นของเถื่อน มีฤทธิ์รุนแรงมาก จนถึงขณะนี้ยังไม่มีใครสามารถต้านทานยาชนิดนี้ได้ และมันก็ทำอันตรายต่อร่างกายมาก แม้ว่าตอนนี้ฉีดยาให้กับคุณฮ่อ ก็กลัวว่าหลังจากแรงกระตุ้นนี้จะยังคงอยู่ในร่างกายของเขาไปอีกหลายวัน "

ซิ่วหยูกดฟัน นางบ้าสือฮว่านั้น กล้าใช้ยานี้กับร่างฮ่อฉวนสือ!

"เขาจะตื่นเมื่อไหร่ครับ？"

"ภายในสิบนาทีก็ตื่นแล้วครับ"

หมอถือกล่องยาแล้วออกไปและบอกให้ฮ่อฉวนสือพักผ่อนให้มากขึ้น

ซิ่วหยูรู้สึกหงุดหงิด เขาต้องการลงโทษสือฮว่า แต่เขากังวลว่าสือฮว่าเป็นภรรยาของ ถ้าหายทำอะไรเธอไปก็คงจะอธิบายยาก เรื่องนี้ก็คงต้องรอฮ่อฉวนสือแก้ปัญหาด้วยตัวเอง

เจ็ดนาทีต่อมา ฮ่อฉวนสือตื่นขึ้นมาจริงๆ แต่ปวดหัวอย่างมาก

"นายเป็นยังไงบ้าง?"

ซิ่วหยูช่วยพยุงเขาขึ้นและใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ เมื่อเขากำลังจะพูดคำว่าสือฮว่าก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของฮ่อฉวนสือสือดังขึ้น

ฮ่อฉวนสือลูบคิ้ว นิ้วเรียวสวยงามก็เปล่งประกายด้วยความเย็นชา