ตอนที่ 87 ความสนิทสนมที่ทั้งใกล้ชิดและอีกด้านก็ผลักออกโหดร้ายกว่า

ความสนิทสนมที่ทั้งใกล้ชิดและอีกด้านก็ผลักดันมันโหดร้ายกว่า หรือการตัดแบบเด็ดขาดอย่างเย็นชานั้นมีความเมตตามากกว่ากัน?

สือฮว่าไม่เข้าใจ ในขณะนี้เธอจ้องไปที่การ์ดและรู้สึกว่าเมื่อชายคนนี้ขยับปากก็จะพ่นคำพูดที่เป็นทำร้ายจิตใจคนไม่หยุด

"ฮ่อฉวนสือ คุณคิดแบบนี้เหรอ？"

ก่อนหน้านี้ที่ช่วยเธอ จูบเธอกอดเธอ ทั้งหมดคืออะไร

เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องตอบแบบไหนและก่อนที่เขาจะพูด เธอก็ดึงการ์ดมาอย่างรวดเร็ว

"ที่จริงคุณพูดถูก ฉันอยู่กับคุณก็เพื่อเงินจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพื่อคุณย่า ไม่ว่าตระกูลสือจะบังคับฉันยัไง ฉันก็จะไม่มีวันแต่งงาน"

เธอมองดูการ์ดสักพัก แล้ววางกลับไป

"ก่อนหน้านี้คุณเคยให้แบล็กการ์ดฉันแล้ว ใบนี้ก็ไม่จำเป็น นั้นเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่คุณชดใช้ฉันแล้ว"

เมื่อพูดถึงคำพูดที่ทำร้ายจิตใจคน ทั้งสองนั้นก็ไม่เท่ากัน

สือฮว่าลุกขึ้นและเดินไปที่ชั้นสองอย่างหนักแน่น

ฮ่อฉวนสือนั่งอยู่บนโซฟาและไม่ได้พูดอะไร แต่เส้นเลือดที่หลังมือของเขาที่ถือเอกสารนั้นลุกเป็นไฟและในใจก็เต็มไปด้วยความร้อน ราวกับว่าความร้อนกำลังจะแผดเผาร่างไปทั้งตัว

ต้องเป็นฤทธิ์ยาที่เหลืออยู่นั้นออกฤทธิ์แน่นอน

เขาเม้มริมฝีปากอย่างเย็นชา ละทิ้งความคิดอื่นๆในหัว รวบรวมเอกสารทั้งหมดแล้วเดินออกไป

เมื่อทั้งสองทำสงครามเย็นก็จะเย็นชาไปหลายวัน จนกระทั่งสือฮว่าได้ยินว่าสือโม่ประสบอุบัติเหตุ

สือโม่เสียโฉม

สิงเหมี่ยวโทรมาในวันนั้นและเมื่อพูดก็ไม่สุภาพ

"เรื่องของสือโม่แกเป็นคนทำใช่ไหม สือฮว่า แกอย่าทำทุกอย่างตามที่ต้องการโดยมีตระกูลฮ่อเป็นที่พึ่งนะ ถ้าใบหน้าของ สือโม่เสียโฉม ฉันจะพยายามถึงที่สุดเพื่อฉีกเนื้อของแกออกเหมือนกัน!"

สิงเหมี่ยวแทบจะบ้าคลั่ง เมื่อเจอสือโม่ ใบหน้าของอีกฝ่ายก็เต็มไปด้วยเลือด จนไม่สามารถมองเห็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเขาได้เลย

หน้าตาของผู้หญิงเป็นนามบัตร ตอนนี้นามบัตรเสียโฉมแล้ว ยังจะกล้าไปเจอคนได้ยังไง!

ดวงตาของสือฮว่าหรี่ลง ใบหน้าของสือโม่ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอและเธอก็จะไม่รับแพะรับบาปนี้

"คุณสิง ในครอบครัวสือของคุณไปทำให้คนมากมายในจิงตูโกรธเคือง คาดว่าไม่น่าจะมีแค่คนเดียวที่อยากทำลายใบหน้าเธอและฉันก็ไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาให้ตัวเอง"

สิงเหมี่ยวโกรธจนเลือดเดือด เธอยังคาดหวังให้ลูกสาวคนนี้แต่งงานกับครอบครัวตระกูลฮ่อ แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังพินาศ!

"สือฮว่า แกคิดว่าฉันจะเชื่อในสิ่งที่แกพูดงั้นเหรอ？ตอนแรกฉันประมาทไปที่ให้แกแต่งงานกับตระกูลฮ่อ ให้แกมีที่พึ่งที่ใหญ่แบบนี้ แกรอฉันได้เลย!"

ในเวลานี้สิงเหมี่ยวอยู่ในโรงพยาบาลและหมอยังคงดูหน้าของสือโม่ ทุกคนทำอะไรไม่ถูก เหลือไว้เพียงประโยคเดียว "เตรียมใจไว้ดีๆ" แล้วก็จากไป

สิงเหมี่ยวนั่งลงข้างเตียงโรงพยาบาลอย่างตัวสั่น เมื่อเห็นใบหน้าลูกสาวที่ถูกห่อด้วยผ้าก๊อซ ความเกลียดชังที่ไม่มีที่สิ้นสุดกำลังจะทำให้เธอจมลงไป

สือฮว่า ...

หลังจากที่สือฮว่าวางสาย ก็รู้สึกว่าเหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับฮ่อฉวนสือแน่ๆ สือโม่วางยาฮ่อฉวนสือเมื่อสองวันก่อนและตอนนี้เขาก็เสียโฉม

หรือว่าจะเป็นฮ่อฉวนสือ? แต่ไม่ว่าจะคิดยังไงฮ่อฉวนสือก็ไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้

เธอโทรหาหนานชิทันที

[Biquge(แอพอ่านนิยาย)

www.biqugex.co] เมื่อสือหนานเห็นหมายเลขที่ปรากฏ เขาก็เหลือบมองฮ่อฉวนสืออย่างเงียบๆ และรู้สึกว่าตัวเองต้องทีเรื่องซวยแน่ๆ

"ครับคุณสือ... "

เขาพูดด้วยความยากลำบาก เห็นได้ชัดว่ารู้สึกได้ถึงสายตาแหลมคมที่บินมาจากฝั่งตรงข้ามและร่างกายของเขาสั่นสะท้าน

"เรื่องที่สือโม่เสียโฉมพวกคุณเป็นคนทำใช่ไหม?"

หนานสือตกตะลึง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง "คุณสือ ท่านประธานให้ผมไปจัดการเรื่องสือโม่ แต่ผมก็แค่ปล่อยให้คนลากรถเธอทำให้เธอตกใจเฉยๆครับ"

แม้ว่าวิธีการของพวกเขาจะไม่สามารถพูดได้ว่าสะอาด แต่การทำลายใบหน้าผู้หญิงคนหนึ่งนั้น เรื่องแบบนี้ก็ไม่สามารถทำลงได้

สือฮว่าถอนหายใจอย่างโล่งอก ถ้าฮ่อฉวนสือสั่งคนให้ไปทำเรื่องนี้จริง ในใจเธอคงจะมีปมกับเรื่องนี้

สือโม่เป็นคนที่น่าเกลียดชังมาก แต่เขาก็ไม่ได้ชั่วร้ายจนไม่สามารถให้อภัยได้

"ฉันเข้าใจแล้ว หนานสือนายสืบหาได้ไหมว่าใครทำร้ายใบหน้าของสือโม่？"

"คุณสือ คุณไม่ต้องห่วงครับ ผมจะให้คนสือเดี๋ยวนี้"

สือหนานอย่างตอบง่าย หลังจากวางสาย เขามักจะรู้สึกเย็นวาบบนร่างกาย

ฮ่อฉวนสือเลิกคิ้วเล็กน้อยเป็นการประชดระหว่างริมฝีปาก "ความสัมพันธ์ของนายกับเธอนี้ดีนะ"

สือหนานสั่งสท้านด้วยความตกใจ "ท่านประธาน บางทีคุณกับคุณสืออาจอยู่ในช่วงผิดกัน เธอคงไม่กล้าจะหาคุณ เธอจึงได้แค่โทรเข้ามือถือของผม"

ฮ่อฉวนสือไม่ได้พูดอะไร คิ้วที่ขมวดของเขาก็คลายลงมาบ้าง

สือหนานคิดว่าง่ายากที่จะจัดการเรื่องนี้ แต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม

หลังจากที่ให้คนไปขู่สือโม่ในคืนนั้น สือโม่ก็ถูกเอาไปโยนไว้ที่ชานเมือง ในชานเมืองนั้นไม่มีกล้อง มีเพียงตัวเดียวที่อยู่ในสถานที่ที่มีคนสัญจรมากที่สุด ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น

ในคราวนี้ครอบครัวสือเกลียดสือฮว่าอย่างมาก แม้ว่าสือโม่จะฟื้นขึ้นมา แต่ในปากยังคงพูดถึงสือฮว่า

"นางคนชั่ว! คนเลว!"

สือโม่ทำลายทุกอย่างในวอร์ดด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาถูกปิดด้วยผ้าพันแผลที่เหมือนกับมัมมี่

เมื่อเห็นสิงเหมี่ยวเข้ามา เธอก็เริ่มสะอื้นทันทีและกอดตัวเองอย่างน่าสงสาร