ตอนที่ 94 ฉันจะบอกให้ว่าการกลั่นแกล้งน่ะเป็นยังไง

ตอนเย็น เธอไปห้องที่เจียงหยิงจองไว้ ในนั้นมีหลายคน ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานในแผนก แล้วรวมถึงยวี๋ม่านด้วย

โต๊ะเต็มไปด้วยขวดเหล้า สงสัยคืนนี้ไม่เมาไม่กลับ

ไม่มีใครมาชนแก้วกับสือฮว่า แต่ยวี๋ม่านกลับถูกล้อมรอบไปด้วยผู้ชายมากมาย

เธอดื่มกับเพื่อนร่วมงานชาย แต่จากนั้นก็เริ่มเทเหล้าลงบนพื้นอย่างเงียบๆ เธอถูกเพื่อนร่วมงานชายหลายคนเจอก็พูดหยอกล้อ

"ยวี๋ม่าน คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ เทลงพื้นได้ยังไงกัน"

"ใช่แล้ว นี่มันโกงกันนะ"

ใบหน้ายวี๋ม่านดูอึดอัดเล็กน้อย แม้ว่าเพื่อนร่วมงานชายส่วนใหญ่จะเป็นมิตรกับเธอมาก แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีพวกผู้ชายตรงไปตรงมาคนสองคน ไม่สามารถเข้าใจได้

สือฮว่าที่รู้สึกตลก กระตุกยิ้มมุมปาก ดวงตาของเธอปิดลงเล็กน้อยและนั่งเงียบๆกับเจียงหยิง

เพื่อนร่วมงานชายอีกคนข้างๆสือฮว่า แต่ทุกคนก็ไม่ได้ชวนเธอกับเจียงหยิงดื่ม

"คุณสือคะ เราไปที่เคาน์เตอร์ซื้อยาแก้เมากันเถอะค่ะ ถ้าพวกเขาเมาคงจะไม่ดี"

เจียงหยิงที่พูดกับสือฮว่าก็ลุกขึ้นแล้ว

สือฮว่าพยักหน้าและเดินตามหลังเธอออกไป

เมื่อเธอกลับมาก็พบว่าที่นั่งเธอถูกยวี๋ม่านยึดไปแล้ว แถมยวี๋ม่านยังไม่มีทีท่าจะคืนที่ให้ด้วย

เธอกับเจียงหยิงก็ไม่ได้สนใจอะไรและไปที่นั่งเดิมของยวี๋ม่านเพื่อนั่งลง

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ยวี๋ม่านก็กลับมาแล้วให้เธอหลีกทาง

"สือฮว่า อย่าแย่งที่ฉันสิ เธอไปนั่งที่ของเธอก็ได้นี่ จะมาแย่งที่ฉันทำไม?"

ราวกับว่าเธอเมาจนลื่นล้มไปกองกับพื้น เพื่อนร่วมงานชายรอบๆเธอก็รีบช่วยเธอขึ้นมา

"ยวี๋ม่าน คุณเป็นอะไรไหม?"

เพื่อนร่วมงานชายถามอย่างอ่อนโยน ไม่คิดว่ายวี๋ม่านจะตะครุบสือฮว่าเหมือนหมาบ้าแล้วดึงผมของสือฮว่าอย่างแรง

"เธอผลักฉันเพื่ออะไร! เธอกล้าผลักฉันได้ยังไง!!"

มุมที่ยวี๋ม่านตะครุบบังเอิญมากที่เสื้อผ้าของเธอปิดมุมที่เธอดึงผมสือฮว่า เลยไม่มีใครเห็นว่าเธอดึงผมของสือฮว่า

สือฮว่ารู้สึกแค่ว่าทั้งหนังศีรษะกำลังจะโดนเธอฉีกออก ร่างกายชาไปด้วยความเจ็บปวด

เธอยกขาขึ้นและแทงเข่ากับท้องยวี๋ม่านอย่างรุนแรง

ยวี๋ม่านสะอึดและเริ่มร้องไห้ เข้าไปนั่งอยู่ในอ้อมแขนของเพื่อนร่วมงานชายแล้วร้องไห้อย่างน่าสงสาร

ยกเว้นเจียงหยิง เกือบทุกคนคิดว่าสือฮว่ากำลังกลั่นแกล้งยวี๋ม่าน

"สือฮว่า คุณจะอะไรกันนักกันหนาคนเมา?"

"ยวี๋ม่านแค่ขอให้คุณสละที่ให้ ไม่ได้จะกินคุณซะหน่อย ทำไมลงมือแรงแบบนั้นล่ะ?"

"ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมงานกัน รังแกคนแบบนี้ก็ไม่ไหวมั้ง?"

เพื่อนร่วมงานชายเริ่มตำหนิสือฮว่า ใบหน้าแสดงออกว่าไม่เห็นด้วย

ยวี๋ม่านเหวี่ยงตัวเข้าไปในอ้อมแขนของชายคนหนึ่ง ร้องไห้สะอึกสะอื้น มุมปากของเธอค่อยๆกระตุกในมุมที่คนอื่นมองไม่เห็น

สือฮว่าอธิบายไม่เก่ง ถึงมีร้อยปากก็เถียงไม่ได้ หึ เธอจำเรื่องครั้งที่แล้วได้ แบบนี้แล้วยังจะสู้กับเธออีก

ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนอื่น คงระเบิดไปนานแล้ว และคงดึงทึ้งยวี๋ม่านไปตั้งนานแล้ว แบบนี้ก็เป็นไปตามที่ยวี๋ม่านก็คาดการณ์ไว้น่ะสิ ให้ทุกคนเห็นอกเห็นใจและสงสารเธอ

สือฮว่าโกรธมาก หนังศีรษะของเธอยังคงปวด ร่างกายก็มึนๆ

"ถงเหยียน!"

เธอตะโกนเรียก ถงเหยียนที่เฝ้าอยู่ตรงประตูก็เดินเข้ามาทันที "คุณสือ"

สือฮว่าชี้ไปที่ยวี๋ม่านแล้วพูดด้วยเสียงเย็นชา "ตบหน้าเธอ บางทีทุกคนอาจไม่เห็นชัดเจนที่เมื่อฉันรังแกเธอ ให้พวกเขาได้เห็นชัดๆ"

ถงเหยียนที่มีความสูง 1.73 เมตรซึ่งถือว่าสูงอยู่แล้วในหมู่ผู้หญิง แต่ในบรรดาผู้ชายความสูงนี้ก็ไม่สามารถยับยั้งได้

เพื่อนร่วมงานชายคิดว่าพวกเขาได้ยินผิด สือฮว่าต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ!

ถงเหยียนไม่ลังเลคว้ายวี๋ม่านจากอ้อมแขนของเพื่อนร่วมงานชาย

"เพียะ เพียะ เพียะ!"

หลังจากการตบไปสามครั้ง เธอเหลือบมองไปที่ใบหน้าของสือฮว่าก็เห็นว่าสือฮว่าไม่ได้บอกให้หยุดก็ทำต่อ

เพื่อนร่วมงานชายทนมองไม่ได้ก็ก้าวมาข้างหน้าเพื่อนำตัวยวี๋ม่านกลับไป แต่ฝีมือถงเหยียนดีมากจนแทบจะอธิบายได้ว่าแข็งแกร่ง ใช้ขาเดียวอย่างไม่ลังเล

ทุกคนตระหนักว่าถงเหยียนคนนี้ ที่แท้ก็เป็นพอดี้การ์ดของสือฮว่า

ตัวตนของสือฮว่าเป็นใครกันแน่? ถึงได้พกบอดี้การ์ดไปไหนมาไหนด้วย

ยวี๋ม่านที่โดนตบจนเอ๋อไปแล้ว เธอจะไปรู้ได้ไงว่าไปยั่วโมโหสือฮว่าไม่ได้ แถมยังตบเธออย่างโจ่งแจ้งด้วย

ตอนนี้เธอได้ร้องไห้จริงๆ ปากเต็มไปด้วยเลือด แก้มของเธอบวมเหมือนซาลาเปา

เจียงหยิงที่อยู่ข้างๆก็ไม่ได้ห้าม แถมยกนิ้วโป้งให้ด้วย เธอชอบผู้หญิงแบบสือฮว่า ไม่ผัดวันประกันพรุ่ง เจ๋ง!

ถงเหยียบตบจนมือเจ็บ แรงตบของเธอก็ไม่น้อยไปกว่าผู้ชายคนหนึ่ง ไม่นานยวี๋ม่านก็หมดสติไป

"คุณสือคะ จะให้ทำต่อไหมคะ?"

เธอถามอย่างระมัดระวัง เห็นได้ว่าเคารพสือฮว่ามาก

สือฮว่าลดสายตาลงเล็กน้อย หยิบกระเป๋าของตัวเองและมองไปที่กลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ตกตะลึงก่อนที่จะออกไป "เห็นชัดแล้วใช่ไหม? นี่แหละที่เรียกว่ากลั่นแกล้ง"

ถงหยานตามไปอย่างรวดเร็วและทั้งสองก็ออกจากที่นี่

ที่เกิดเหตุเงียบสงัด เจียงหยิงลูบคิ้วของเธอและเรียกรถพยาบาล