ตอนที่ 1010 ค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว

ตอนที่ 1010 ค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว

ท่าป๋าวั่งฮ่องเต้แห่งแคว้นซีเซี่ยผู้มิเคยทุกข์ร้อนมิว่าต้องเผชิญหน้ากับเรื่องใด บัดนี้กลับรู้สึกกระสับกระส่ายภายในใจราวกับมีหนูหลายพันตัวคอยข่วนอยู่

ใบหน้าเหลี่ยมของเขาเริ่มมืดครึ้ม คิ้วเริ่มขมวดเป็นปมพลางนึกในใจว่าจักรพรรดิต้าเซี่ยมิใช่สหายสนิทและมิได้มีความสัมพันธ์ใดร่วมกัน หากมิใช่เรื่องของเงินทอง ฟู่เสี่ยวกวนก็ไร้ความจำเป็นใดต้องไปมีเรื่องกับราชวงศ์เหลียวเพื่อปกป้องซีเซี่ยที่แสนยากจน

ทว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงส่งเทียบเชิญให้ตนเป็นการส่วนตัวเล่า ?

หรือต้องการพิสูจน์ความจริงใจของข้ากัน ?

หรือเพราะ… ท่าป๋าวั่งหวั่นวิตกขึ้นมาในใจ หรือเพราะฟู่เสี่ยวกวนต้องการรวมซีเซี่ยเข้ามาอยู่ในอาณาเขตของต้าเซี่ยด้วยกัน ?

เป็นไปมิได้เด็ดขาด !

หรืออาจเป็นเพราะเขาต้องการเห็นความจริงใจของข้า ?

ทว่าบัดนี้ข้ายากจนมากยิ่งนัก !

อย่าว่าแต่นำเพชรนิลจินดามาถวายเลย ทุกวันนี้แม้แต่วังหลังก็เสวยได้เพียงแค่อาหารธรรมดา ๆ เท่านั้น

ท่าป๋าวั่งสูดลมหายใจเข้าลึกหลายคราจากนั้นก็เอ่ยถามท่าป๋ายวี่ว่า “หากเขานำเครื่องราชบรรณาการมาเป็นตัวกำหนดระดับความสัมพันธ์ของแต่ละแคว้น…พวกเราจะทำเยี่ยงไรดี ? ”

ราชครูท่าป๋ายวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ทูลฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินมาว่าจักรพรรดิแห่งประเทศต้าเซี่ยได้เข้าสู่โลกของการฝึกยุทธ์เนิ่นนานแล้ว ทว่าทุกวันนี้เขายังคงย่ำอยู่ก้าวแรก เขาเป็นเพียงผู้มีฝีมือระดับสามเท่านั้น ดังนั้นในการมาเยือนครานี้กระหม่อมจึงได้นำยาเสริมกำลังภายในจำนวน 3 เม็ดที่ถนอมไว้อย่างดีมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ยาเสริมกำลังภายในเป็นยาวิเศษที่จอมยุทธ์หลายคนถวิลหา เพราะเมื่อใช้แล้วสามารถเพิ่มกำลังภายในได้อีก 20 ปีซึ่งเท่ากับว่าสามารถเลื่อนขั้นเป็นจอมยุทธ์ขั้นหนึ่งได้เพียงการทานยาเม็ดเดียวเท่านั้น

ยาชนิดนี้ได้สูญหายไปจากยุทธภพเนิ่นนานแล้ว มีแค่พระราชวังไป๋ฮวาแห่งซีเซี่ยเท่านั้นที่รู้วิธีการสกัด หนึ่งในนั้นมีส่วนผสมที่เรียกว่าหญ้าหลงตานอายุพันปีซึ่งหาได้ยากลำบากมากยิ่งนัก จึงเป็นเหตุให้หญ้าชนิดนี้มีมูลค่ามากมายเหลือเกินในสายตาของชาวยุทธ !

ยาเสริมกำลังภายในจำนวน 3 เม็ด…หากว่าฟู่เสี่ยวกวนสามารถใช้มันได้อย่างถูกต้องก็เพียงพอต่อการก้าวข้ามขอบเขตผู้มีฝีมือระดับสามไปยังระดับปรมาจารย์ภายในระยะเวลาหนึ่งปี

เขาคือจักรพรรดิแห่งประเทศต้าเซี่ย ทั้งยังมีเพียบพร้อมทั้งหมดทุกอย่าง สิ่งเดียวที่เขาขาดคือวรยุทธ์ ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลจึงทำให้ยาวิเศษ 3 เม็ดนี้เป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุด

“ท่านราชครูช่างรอบคอบมากยิ่งนัก เจิ้นจะจดจำความดีของท่านเอาไว้ในใจ”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท เพื่อซีเซี่ยแล้ว กระหม่อมจะทำจนสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ ! ”

ในขณะที่ท่าป๋าวั่งกำลังกระสับกระส่าย ขบวนรถม้าก็ได้เข้าสู่เขตพระราชฐาน จากนั้นก็ตรงไปยังหงหลูซื่อโดยมีเซียวยวี่โหลวเสนาบดีกรมพิธีการยืนต้อนรับด้วยตนเอง

“ทูลองค์ฮ่องเต้ ได้โปรดปฏิบัติตามคำบัญชาขององค์จักรพรรดิประเทศต้าเซี่ย เรื่องกฎเกณฑ์ในการต้อนรับคณะราชทูตเป็นเช่นนี้…” เซียวยวี่โหลวประคองมือขึ้นพลางหันหน้าไปทางท่าป๋าวั่ง “ทางหงหลูซื่อมีที่พักให้บริการและที่พักระดับบนจะเป็นคฤหาสน์แยกที่มีความเป็นส่วนตัว คฤหาสน์นี้สามารถพักได้ถึง 30 คนและสามารถจอดรถม้าได้พ่ะย่ะค่ะ”

“ส่วนที่พักระดับล่างเป็นเช่นนี้…”

เขาหันไปชี้ห้องแถวสองชั้นที่ตั้งเรียงรายอยู่ด้านหลัง “ที่นี่สามารถพักรวมกันได้ แน่นอนว่าสภาพความเป็นอยู่ก็เรียบง่ายพอสมควร ทว่าก็มีข้อดีคือราคาถูกโดยแต่ละห้องจะจ่ายเพียงหนึ่งหรือสองตำลึงเท่านั้น พระองค์ทรงตริตรองเองเถิด…ว่าประสงค์จะพักระดับบนหรือระดับล่างพ่ะย่ะค่ะ ? ”

ท่าป๋าวั่งผงะ นี่หมายความว่าเยี่ยงไร ?

“เจิ้นเดินทางมาจากต้าเซี่ยเพื่อถวายความเคารพ ทว่าเจิ้นยังต้องควักเงินเพื่อจ่ายค่าที่พักอาศัยอยู่อีกหรือ ? ”

“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ พระองค์มิเพียงต้องควักเงินเพื่อจ่ายค่าที่อยู่อาศัยเท่านั้น ทว่ายังต้องควักเงินจ่ายค่าอาหารการกินด้วยเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”

ในขณะที่ท่าป๋าวั่งถลึงตาโตและกำลังจะระเบิดโทสะออกมา เขาก็ได้ยินเซียวยวี่โหลวเอ่ยว่า “ทูลองค์ฮ่องเต้ ฝ่าบาทของกระหม่อมได้ทำการกำชับมาอีกว่า เมื่อพระองค์เสวยมื้อค่ำเสร็จแล้วก็ให้กระหม่อมพาพระองค์ไปยังกวนหยุนถายเพื่อพบปะกับฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”

“และอีกอย่าง…ที่พักระดับบนมีเพียง 3 หลังเท่านั้น วันนี้ถูกทางราชวงศ์เหลียวจับจองไปแล้ว 1 หลัง หากพระองค์มิเลือกเสียตั้งแต่บัดนี้ก็เกรงว่าพรุ่งนี้จะมิเหลือแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ท่าป๋าวั่งเก็บสีหน้าโมโหทันใด ทว่ามิใช่เพราะเรื่องที่พักอันใดนั่นหรอก แต่เป็นเรื่องที่เขาจะได้พบกับฟู่เสี่ยวกวนตามลำพังในราตรีนี้ต่างหาก

เพราะมันเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของซีเซี่ย มิว่าเยี่ยงไรก็จำต้องทนกล้ำกลืนความโกรธครานี้เอาไว้ให้ได้

“แล้วที่พักระดับบนที่ว่าราคาคืนละเท่าใด ? ”

“1,000 ตำลึงพ่ะย่ะค่ะ ! ”

นี่มันหลอกเชือดกันซึ่ง ๆ หน้าเลยนี่！

ทว่าบัดนี้เห็นทีท่าป๋าวั่งคงต้องยอมถูกเชือดแล้วจริง ๆ เพราะมิว่าซีเซี่ยจะยากจนมากเพียงใด เขาจำต้องควักเงินออกมาให้ได้เพื่อศักดิ์ศรีของแคว้นซีเซี่ย

“ถ้าเช่นนั้นก็เอาที่พักระดับบน ! ”

“เชิญองค์ฮ่องเต้เสด็จตามกระหม่อมมาเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวยวี่โหลวนำขบวนของท่าป๋าวั่งเดินไปยังด้านข้างของหงหลูซื่อ จากนั้นก็เดินไปประชิดด้านหลังของท่าป๋าวั่ง ยกยิ้มขึ้นพลางเอ่ยออกมาว่า “แท้ที่จริงนี่เป็นพระเมตตาของฝ่าบาทที่มีต่อซีเซี่ยพ่ะย่ะค่ะ”