ตอนที่ 1018 เหตุผลของความกล้านี้

ตอนที่ 1018 เหตุผลของความกล้านี้

“เจ้าทำให้เจิ้นโกรธมากยิ่งนัก บัดนี้เจิ้นจะทำให้เจ้าได้เห็นกับตาว่ามือของเจิ้นนั้นยาวเพียงใด ! ”

“เจิ้น…จะกำจัดราชวงศ์เหลียวให้สูญสิ้น จะทำให้ใต้หล้าได้ประจักษ์ ! ”

เมื่อฟู่เสี่ยวกวนเอ่ยประโยคนี้ออกมา ทำเอาทั้งจัตุรัสบังเกิดความเงียบสงัดขึ้นมาทันใด เงียบชนิดที่ว่ามิได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจ

มิต้องเอ่ยถามถึงบรรดาประมุขและราชทูตของแคว้นอื่น ๆ เพราะแม้แต่ขุนนางต้าเซี่ยก็ล้วนตกตะลึงกันทุกคน !

ประมุขและราชทูตจากแคว้นต่างแดนเหล่านั้นรู้สึกว่านี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปหน่อย… จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยพระองค์นี้อ่อนต่อโลกเกินไปหรือไม่ ? เพียงแค่วาจายั่วยุขององค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์เหลียวก็ทำให้เขาบันดาลโทสะได้แล้วหรือ ?

จักรพรรดิตรัสแล้วมิคืนคำ ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงวาจาที่พระองค์ได้ประกาศกร้าวออกมาต่อหน้าสาธารณชน

พระองค์เห็นการทำศึกสงครามเป็นเรื่องง่ายดายเยี่ยงนั้นหรือ ? มันเกี่ยวโยงกับทุกด้านของประเทศ

และอีกอย่าง…สงครามครั้งล่าสุดของประเทศต้าเซี่ยก็เพิ่งจบไปเมื่อมินานมานี้มิใช่หรือ ?

ได้ยินว่าปีที่แล้วพวกเขาประสบภัยแล้งคราใหญ่ ทำให้ต้องทุ่มงบประมาณและเสบียงอาหารจำนวนมหาศาลในการเยียวยาภัยพิบัติ ศึกครานี้ต้องออกเดินทางไกลหลายพันลี้…มิรู้ว่าต้องใช้เงินและเสบียงอาหารมากเพียงใด ?

ราชวงศ์เหลียวมิใช่ดินแดนที่ใครอยากเข้าไปหาเรื่องก็สามารถทำได้ตามอำเภอใจ พวกเขาเชี่ยวชาญเรื่องการรบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พวกเขามีทหารม้าที่แข็งแกร่งและกล้าหาญชาญชัย… แม้ว่าประเทศต้าเซี่ยจะอาศัยแคว้นซีเซี่ยเป็นข้ออ้างในการเปิดศึก แต่แคว้นซีเซี่ยที่ราษฎรหายใจรวยรินอยู่แล้วจะมีปัญญามอบความสนับสนุนใดให้ทหารที่รบอยู่แนวหน้าได้กัน ?

ประมุขและราชทูตจากแคว้นเล็ก ๆ เหล่านั้นกำลังหวั่นวิตกแทนประเทศต้าเซี่ย ทว่าบัดนี้ขุนนางของต้าเซี่ยกลับฮึกเหิมขึ้นมาอีกครา…ฝ่าบาทจะขยายดินแดนอีกคราแล้ว !

ไปยึดครองราชวงศ์เหลียวให้เป็นมณฑลที่สิบเก้าของต้าเซี่ย !

ขุนนางฝ่ายทหารล้วนปรารถนาได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งจากการทำสงครามครานี้ ส่วนขุนนางฝ่ายพลเรือนก็ปรารถนาจะเป็นเต้าถายแห่งมณฑลที่สิบเก้า

นี่คือโอกาสที่จะได้เลื่อนตำแหน่งอีกครา…ส่วนเรื่องความร่ำรวยมั่งคั่งที่จะได้จากตำแหน่ง ทุกวันนี้ขุนนางแห่งต้าเซี่ยมิได้เก็บมาใส่ใจกันเลยสักนิด

หากได้เป็นขุนนางใหญ่ที่ผนึกชายแดนไว้ก็จะมีชื่อเสียงไปชั่วนิจนิรันดร์มิใช่หรือ ?

หลังจากตกอยู่ในภวังค์แห่งความเงียบงันครู่หนึ่ง เสียงกู่ร้องชอบใจก็ดังสนั่นจัตุรัสขึ้นมา ในสายตาของชาวต่างชาติภาพนี้ช่างชวนให้ประหลาดใจมากยิ่งนัก รู้สึกราวกับว่าสภาขุนนางของต้าเซี่ยบ้าคลั่งกันไปหมดแล้ว !

เป็นประเทศที่ชอบทำสงครามไปทั่วเสียจริง 1

ตั้งแต่บัดนี้สืบไปอย่าได้กระตุกหนวดของต้าเซี่ยเชียว !

ว่าแต่…สงครามกับราชวงศ์เหลียวในครานี้ ประเทศต้าเซี่ยจะสามารถเอาชนะได้จริงหรือ ?

แคว้นเล็กแคว้นน้อยเหล่านั้น มิได้รู้ซึ้งถึงศักยภาพที่แท้จริงของต้าเซี่ย โดยเฉพาะศักยภาพด้านการทหารและด้านเศรษฐกิจ ทว่าเยลู่ตานรู้ดีอยู่เต็มอก

บัดนี้เขาได้มองเหตุการณ์ทุกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

คำเอ่ยโน้มน้าวในตอนแรกของจักรพรรดิแห่งต้าเซี่ย มีจุดประสงค์เพื่อยั่วยุโทสะตน ผู้ซึ่งเป็นราชทูตแห่งราชวงศ์เหลียว

ต้าเซี่ยต้องการใช้ราชวงศ์เหลียวมาเป็นข้ออ้างในการกลืนกินแคว้นซีเซี่ยซึ่งเป็นหัวใจของราชวงศ์เหลียว !

หากต้าเซี่ยสามารถเขมือบแคว้นซีเซี่ยได้สำเร็จ ถัดจากซีเซี่ยลงไปก็จะเป็นเขตปกครองตนเองชื่อเล่อชวน

ในตอนนี้เส้นทางที่เชื่อมระหว่างชื่อเล่อชวนกับแต่ละมณฑลสามารถไปมาหาสู่กันได้อย่างสะดวกสบาย แต่ละมณฑลสามารถส่งทหารและเสบียงอาหารมายังชื่อเล่อชวนได้อย่างรวดเร็ว

เดิมทีในสายตาของจักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยก็คงมิเห็นซีเซี่ยอยู่ในสายตาอยู่แล้ว เพราะปลายดาบพิฆาตของเขาได้ชี้ไปยังราชวงศ์เหลียวเสมอมา !

องค์รัชทายาทเอ๋ย การที่พระองค์ยืนขึ้นในครานี้ ได้สร้างเหตุผลอันชอบธรรมให้แก่จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยเข้ามารุกรานผืนปฐพีของพระองค์เอง

บัดนี้ข้าจำเป็นต้องพลิกสถานการณ์ให้ได้เพราะเชื่อมั่นเสียเหลือเกินว่าจักรพรรดิผู้นี้ตรัสจริงทำจริง !

เยลู่ตานรีบก้าวขึ้นมาสองก้าวเพื่อยืนอยู่ด้านหน้าขององค์รัชทายาท เขาแสดงความเคารพตามธรรมเนียมแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “ทูลจักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยที่เคารพยิ่ง กระหม่อมเป็นราชทูตแห่งราชวงศ์เหลียวมีนามว่าเยลู่ตาน กระหม่อมได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้แห่งราวงศ์เหลียวให้มาร่วมงานถวายความเคารพต่อองค์จักรพรรดิพ่ะย่ะค่ะ”