ตอนที่ 1041 แสงแห่งอิสระ

บุรุษผู้หนึ่งกับกระบี่หนึ่งเล่มและม้าหนึ่งตัวได้เดินทางออกจากเมืองจินหลิงภายในราตรีนั้นเอง

แสงไฟในหงซิ่วจาวได้มอดดับลงอีกครา ครานี้มันถูกจอดเทียบริมฝั่งแม่น้ำ การจอดเทียบในครานี้ คาดว่าคงจะเป็นการจอดเทียบที่แสนยาวนาน

……

“ฝ่าบาท…นี่คือข่าวล่าสุดจากซีเซี่ยและกรมกลาโหม ขอพระองค์โปรดทอดพระเนตร ! ”

หลิวจิ่นยื่นรายงานสองฉบับให้กับฟู่เสี่ยวกวน เขาอ่านรายงานอยูในศาลาเถาหรานอย่างละเอียดทุกตัวอักษร

“กองทัพของราชวงศ์เหลียว 300,000 นายได้ตั้งทัพอยู่นอกด่านเม่าซาน กองทัพของซีเซี่ยและต้าเซี่ยรวมกันทั้งสิ้น 300,000 นายได้ตั้งป้อมประจันหน้าอยู่ที่ด่านเม่าซาน”

“ท่าป๋าวั่ง ฮ่องเต้แห่งซีเซี่ยได้เดินทางมาถึงเมืองซิ่งชิงในวันที่ยี่สิบ เดือนสี่ เขาได้ประกาศอย่างเป็นทางการแล้วว่าซีเซี่ยคือหนึ่งในเขตปกครองตนเองของต้าเซี่ยตั้งแต่บัดนี้สืบไป ซึ่งได้รับเสียงตอบรับจากราษฎรอย่างท่วมท้น”

“ทุกวันนี้กองทัพของซีเซี่ยมีสภาพจิตใจที่มิค่อยสู้ดีนัก ท่าป๋าวั่งได้นำทัพไปแนวหน้าด้วยตนเอง ส่วนท่าป๋ายวี่ทำหน้าที่ประโลมราษฎร”

“บัดนี้ซีเซี่ยต้องการแม่ทัพคอยควบคุมกองทัพพันธมิตร เช่นนี้กองทัพทั้งหมดถึงจะเป็นระเบียบเรียบร้อยและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันได้ คำสั่งจากรมกลาโหมคือให้กองทัพของกวนเสี่ยวซีและท่าป๋าเฟิงไปตั้งมั่นที่แนวป้องกันที่หนึ่ง บัดนี้รอให้ฝ่าบาทส่งแม่ทัพมาก่อน”

“ตอนนี้กองทัพราชวงศ์เหลียวยังมิมีความเคลื่อนไหวใด ๆ ทว่ายังมีการส่งเสบียงมาอย่างต่อเนื่อง เพราะว่าหลังจากที่เยลู่ตานเดินทางกลับถึงแคว้น เขาได้โน้มน้าวฮ่องเต้เยลู่ชิงอยู่เสมอ เล่าลือกันว่าองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์เหลียวจะเดินทางมารบที่ด่านเม่าซานด้วยพระองค์เอง”

ฟู่เสี่ยวกวนวางรายงานลงพลางครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็หันไปสั่งหลิวจิ่นว่า “เตรียมร่างพระราชโองการ”

“น้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”

“จงแจ้งกรมกลาโหมรวมถึงกวนเสี่ยวซี ท่าป๋าเฟิง ท่าป๋าวั่ง ว่าเจิ้นได้มอบอำนาจให้หยูเวิ่นเทียนเป็นแม่ทัพใหญ่ เพื่อบัญชาการกองทัพเข้าทำสงครามกับราชวงศ์เหลียว”

“ในขณะที่หยูเวิ่นเทียนยังเดินทางไปมิถึง ถ้าหากทางราชวงศ์เหลียวได้เปิดการโจมตีเสียก่อน ก็ให้กวนเสี่ยวซีรับหน้าที่แทนหยูเวิ่นเทียนเป็นการชั่วคราว”

หลิวจิ่นเขียนราชโองการขึ้นมาอีกหนึ่งฉบับ จากนั้นก็ให้ฟู่เสี่ยวกวนลงตราประทับประจำตัว “ส่งไปประเดี๋ยวนี้เลย จำเอาไว้ว่าต้องส่งให้เร็วที่สุด”

เมื่อหลิวจิ่นเดินออกไป เขาจึงหยิบรายงานฉบับที่สองขึ้นมาเปิดอ่าน รายงานฉบับที่สองนี้มาจากกรมกลาโหม

กองทัพบกที่สองถึงห้าเดินทางถึงเหอเป่ยซีแล้ว บัดนี้กองทัพบกทั้งสี่ได้รวมตัวกันเพื่อจัดระเบียบกองทัพ

ปืนเหมาเซ่อ 20,000 กระบอกและกระสุน 40,000 นัดอยู่ระหว่างการจัดส่งไปยังท่าเรือเซี่ยเย๋ คาดว่าจะถึงที่นั่นช่วงปลายเดือนห้า

กองนาวิกโยธินจำนวน 20,000 นายของเฮ้อซานเตาสามารถใช้งานปืนเหมาเซ่อได้อย่างชำนาญแล้ว เรือรบก็ได้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่ออาวุธและระเบิดส่งไปถึงก็สามารถออกเดินทางได้ทันที

ท่านแม่ทัพจัวและท่านแม่ทัพไป๋ยู่เหลียนได้หารือกันว่า ให้กองทัพที่เจ็ดของพานชู่หยางไปประจำการบนที่ราบหลีลั่ว ให้พวกเขาฝึกซ้อมที่นั่นพร้อมกับรับหน้าที่ป้องกันเมืองกวนหยุนไปพร้อม ๆ กัน

และให้กองทัพที่หกของฮั่วหวยจิ่นเดินทางไปยังชื่อเล่อชวน จากนั้นก็ให้ฝึกทหารที่ด่านเฮ้อหลาน

นอกจากนี้ ซูฉางเซิงได้ส่งจดหมายประกาศสงครามมายังกลมกลาโหม โดยประกาศว่าจะสู้ศึกกับกองทัพต้าเซี่ยที่เชิงเขาต้าเซียนเปยในช่วงกลางเดือนเจ็ด กระหม่อมเกรงว่าจดหมายนี้จะเป็นของปลอม ทว่าทางหอเทียนจีได้ส่งข่าวมาบอกว่า ทุกวันนี้กองทัพทั้งสี่แสนห้าหมื่นนายในภูเขาต้าเซียนเปยยังคงไร้ความเคลื่อนไหวใด ๆ

พวกกระหม่อมมิอาจรู้ได้ว่าซูฉางเซิงจะมาไม้ใดอีก ตามกำหนดการณ์สงครามที่ต้าเซียนเปยจะเริ่มในวันที่ห้าเดือนหกนี้

ฟู่เสี่ยวกวนขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่เนิ่นนาน เขาเองก็มิรู้เช่นกันว่าซูฉางเซิงจะมาไม้ใด

อำนาจในการเคลื่อนไหวศึกครานี้ มิได้ตกอยู่ในมือของซูฉางเซิงอย่างแน่นอน เช่นนั้นก็ให้บุกขึ้นไปบนภูเขาต้าเซียนเปยในวันที่ห้าเดือนหกดังเดิม กำจัดกองทัพทั้งสี่แสนห้าหมื่นนายให้สิ้นซาก แล้วมาดูกันว่าซูฉางเซิงจะมีปฏิกิริยาตอบกลับมาเยี่ยงไร

เขายกพู่กันขึ้นมาเขียนพระราชโองการอีกฉบับหนึ่ง “จงส่งกองทัพที่หนึ่งลงทะเล จากนั้นให้ขึ้นฝั่งที่จินกูเพื่อตัดเส้นทางหลบหนีของซูฉางเซิงเสียให้สิ้น ! ”

……

ความคิดเห็น