ตอนที่ 1100 ฝ่าฟันอุปสรรค

ตอนที่ 1100 ฝ่าฟันอุปสรรค

ทุกพื้นที่ในต้าเซี่ยหยุดราชการทั้งหมด ยกเว้นศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติที่ตั้งอยู่นอกเขตซื่อหยาง

ฉินเฉิงเย่และช่างฝีมือหลายพันคนกำลังศึกษาวิจัยเครื่องยนต์เผาไหม้ภายใน

ในขณะนี้ นักวิจัยกลุ่มแกนนำ 30 คนถูกเขาเรียกตัวมาที่ห้องประชุม บรรยากาศที่นี่ค่อนข้างอึดอัด

“นี่คือโครงการที่ฝ่าบาททรงมอบให้พวกเราจัดการเมื่อหนึ่งปีก่อน ทว่าบัดนี้พวกเราติดอยู่ที่การแปรรูปของข้อเหวี่ยงและกระบอกลูกสูบ ! ”

“เพลาของข้อเหวี่ยงยังมิแข็งแรงพอและสมรรถนะการอัดอากาศของกระบอกสูบยังมิได้มาตรฐาน ดังนั้นจึงมิสามารถเชื่อมโยงสองส่วนที่สำคัญที่สุดได้”

“เหล่าโจว ข้าต้องการเหล็กที่มีแรงต้านทานมากกว่านี้ เหล่าเฉิน ข้อเหวี่ยงต้องการความละเอียดและแม่นยำมากกว่านี้ ยกให้สูงขึ้นไปอีกหนึ่งขั้น ! ”

“ข้าครุ่นคิดมาโดยตลอดว่าควรจะจุดเพลิงเผาไหม้ก่อนขั้นตอนการบีบอัด วิธีการนี้จะทำให้อุณหภูมิลูกสูบลดลงเพื่อที่จะกระตุ้นแรงดันให้สูงมากขึ้น…”

ฉินเฉิงเย่ยืนวาดรายละเอียดของแต่ละขั้นตอนการทำงานของเครื่องยนต์เผาไหม้ภายในอีกคราบนกระดานดำและทำการอธิบายไปด้วย จากนั้นทุกคนจึงเปิดการอภิปรายขึ้นมา

โจวเถียเจี้ยงขมวดคิ้วมองสิ่งนี้แล้วสูดหายใจเข้าลึก พลางครุ่นคิดในใจว่าข้อเหวี่ยงจะต้องทนต่อแรงกด ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของสิ่งนี้ ดังนั้นจะต้องใช้เหล็กที่แข็งแรงกว่า แล้วจะทำเยี่ยงไรถึงจะได้เหล็กที่ดีที่สุดเล่า ?

สรุปก็คือแรงต้านของเหล็กที่มีความเกี่ยวพันธ์กับปริมาณคาร์บอนจะทำให้องค์ประกอบภายในเกิดการความร้อนขึ้นมา จากการทดลองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมื่อปริมาณคาร์บอนเพิ่มขึ้น ความแข็งของเหล็กก็จะเพิ่มขึ้นตาม ทว่าจะเปราะบางมากหากโดนความร้อนหรือนำไปเผาไฟ หรือจะเติมโลหะอื่น ๆ เข้าไปดี หากทำเป็นโลหะผสม…เหล็กจะมีคุณภาพที่ดีขึ้นหรือไม่ ?

จากนั้นก็มีความคิดใหม่ ๆ บางอย่างแล่นเข้ามาในสมองของโจวเถียเจี้ยง ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าเรื่องนี้เหลวไหลไปบ้าง แต่ฝ่าบาทก็เอ่ยแล้วมิใช่หรือ ? วิทยาศาสตร์เป็นการสมมติฐานในการเสาะแสวงหาหลักฐานที่จะยืนยันความเป็นจริงอย่างรอบคอบ มิแน่ว่านี่อาจจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้

เยี่ยงไรเสีย เหล่านักวิจัยที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติคงลืมเรื่องปีใหม่ไปแล้วอย่างแน่นอน

หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง พวกเขาต่างก็กลับไปทำหน้าที่ของตนเอง พาเหล่าลูกทีมถกขากางเกงและพับแขนเสื้อขึ้น จากนั้นก็ทำการทดลองต่าง ๆ อีกครา

ในเวลาเดียวกัน รางรถไฟที่มีความยาว 6 ลี้ซึ่งอยู่มิไกลจากศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ ก็ได้ปูจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว

นี่คือการทดลองด้านทฤษฎีวิทยาศาสตร์ เจ้าหน้าที่จากกรมรถไฟของศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์ พวกเขากำลังทำการวิจัยสิ่งที่เรียกว่ารถไฟอยู่ บัดนี้พวกเขาได้เข้าสู่ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดแล้ว จะทำเยี่ยงไรให้เครื่องยนต์เผาไหม้ภายในมีแรงขับเคลื่อนทำให้สิ่งที่มีขนาดใหญ่มหึมานี้ขยับได้ !

ตามแผนการวิจัยของฉินเฉิงเย่ ฤดูร้อนปีหน้าจะต้องพร้อมทดลองรถไฟคราแรก ดังนั้นทุกคนจึงทำงานกันอย่างหนัก เพราะมีเวลาที่จำกัด

มิมีผู้ใดพร่ำบ่นเกี่ยวกับการทำงานหนักหนาสาหัสเลยสักคน และมิมีผู้ใดเอ่ยถามถึงเงินเดือนด้วยเช่นกัน พวกเขาต่างก็หมกหมุ่นอยู่กับการทำงานด้วยความสุข

พวกเขาเป็นกลุ่มคนที่เกือบจะถูกลืมจากราษฎรต้าเซี่ย ทว่าในอนาคตอันใกล้นี้ เป็นพวกเขาที่ทำให้ต้าเซี่ยเข้าสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมคราที่สอง

……

……

กระดานไพ่นกกระจอกถูกตั้งไว้ในตำหนักฉืออัน สวี่หยุนชิงเดินเข้าไปในสวน จ้องมองไปยังแผ่นหลังของบุตรชายแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “ยาวิเศษที่เจ้ามอบให้แก่สุ่ยหยุนเจียน เขาใช้ไปเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น จากนั้นเจ้าก็มอบให้กับเจี่ยหนานซิง ทว่าเขากลับมิได้กินมันเข้าไป เขาส่งต่อยาวิเศษให้กับฟู่ต้ากวน เจ้าอ้วนจึงส่งต่อให้เจ้า ก่อนที่เขาจะจากไป เขากำชับให้ข้าส่งต่อยาวิเศษนี้ให้แก่เจ้า เจ้าจงรับไปเถิด…พอเจ้ากินมันเข้าไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะมิอาจเป็นปรมาจารย์ได้ ทว่าก็คงสามารถทะลวงขึ้นไปเป็นผู้มีฝีมือขั้นหนึ่งได้มิยาก”

สวี่หยุนชิงมอบยาวิเศษครึ่งที่เหลือให้แก่ฟู่เสี่ยวกวน เขารับมันเอาไว้ ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “บัดนี้ความสามารถอันยิ่งใหญ่คงจะไร้ประโยชน์เสียแล้ว”

“เอ่ยอันใดออกมากัน ผู้มีฝีมือขั้นหนึ่ง อย่างน้อยก็ป้องกันการถูกลอบสังหารได้…เจ้าชอบออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก ผู้ใดจะรู้เล่าว่าจะมีคนเลวแอบอ้างเป็นคนดีเพื่อเข้าถึงตัวเจ้าหรือไม่ ? ”

เหตุผลนี้ก็มากเพียงพอแล้ว ฟู่เสี่ยวกวนเก็บยาวิเศษเม็ดนี้ไว้อย่างดี จากนั้นก็นั่งสนทนากับสวี่หยุนชิงในศาลา

“ท่านแม่ หอเทียนจีถูกสร้างขึ้นมาเมื่อใดเยี่ยงนั้นหรือ ? ”