ตอนที่ 1109 ความสุข

ตอนที่ 1109 ความสุข

“พี่ชูหลาน เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่าช่วงนี้เขาดูแปลกไปกัน ? ”

สตรีทั้งสิบต่างนั่งล้อมวงกันอยู่ในตำหนักเฟิ่งอี๋ของจักรพรรดินีหยูเวิ่นหวิน ฟู่เสี่ยวกวนเดินทางไปยังห้องทรงพระอักษรแล้ว ต่งชูหลานจึงเรียกทุกคนมารวมตัวกันเพื่อเตรียมเปิดประชุมเล็ก

แน่นอนว่ามิได้เกี่ยวข้องกับนโยบายของประเทศแต่อย่างใด ทว่าเกี่ยวกับบริษัทจินเฟิ่งทั้งหลาย

ระหว่างรอ…จางเพ่ยเอ๋อร์ได้เอ่ยถามด้วยความสงสัยขึ้นมา

ต่งชูหลานยิ้มบาง ๆ “รู้สึกว่าช่วงนี้เขากระตือรือร้นมากเกินไปใช่หรือไม่ ? ”

“ใช่แล้ว…มักรู้สึกว่ามิค่อยเหมือนจริงสักเท่าใด ราวกับ ราวกับกำลังฝันอยู่ก็มิปาน”

หยูเวิ่นหวินเองก็หัวเราะขึ้นมาเช่นกัน “บัดนี้ทั้งสี่ทิศของประเทศต้าเซี่ยก็สงบลงแล้ว เป็นความสงบของประเทศและราษฎรอย่างแท้จริง คิดว่าภายในใจของเขาก็คงผ่อนคลายลงมิน้อย นี่มิใช่ว่าดีมากหรอกหรือ นี่มิใช่ว่า…ในปีนี้วังหลังจะมีเด็ก ๆ เพิ่มขึ้นหรอกหรือ”

หนานกงตงเซวี๋ยและซือหม่าเช่อหน้าแดงระเรื่อ พวกนางทั้งสองลูบท้องไปมา เพียงคนผู้นี้ลงมือ พวกนางก็ตั้งครรภ์อีกแล้ว

ทว่าอู๋หลิงเอ๋อร์ค่อนข้างเหงาหงอย ตั้งแต่ที่คลอดอู๋เทียนซื่อ ก็มิมีสิ่งใดเคลื่อนไหวในท้องของนางอีกเลย และนางก็มิทราบเช่นกันว่าเพราะเหตุใด

ด้วยเหตุนี้ นอกจากซูซูแล้ว เหล่าพี่สาวน้องสาวทั้งหลายต่างก็คลอดบุตรสองคนแล้ว ในตอนที่ราชสำนักกำลังตอบสนองต่อนโยบายของชาติและพัฒนาขึ้นไป ตนเองกลับล้าหลังกว่าผู้อื่น

“หากจะให้เอ่ย โชคดีที่เขาบรรลุไปสู่ขั้นที่หนึ่งแล้ว และโชคดีที่เขาฝึกฝนคัมภีร์พระสูตรเก้าหยางเช่นกัน คิก ๆ เขาจึงฮึกเหิมประดุจเสือและมังกร” ต่งชูหลานหัวเราะร่า “ข้าจะบอกให้ พี่สาวน้องสาวทั้งหลาย พวกเราก็อย่าได้คิดแต่เรื่องคลอดบุตรเลย เสี่ยวโหลวมาถึงแล้ว พวกเรามากันครบแล้ว วันนี้พวกเราจะมาสนทนาถึงเรื่องกลุ่มจินเฟิ่ง”

เมื่อต่งชูหลานเอ่ยเข้าเรื่อง คนอื่น ๆ ที่เหลือต่างก็เงียบเสียงลง และตั้งใจฟังแผนการของต่งชูหลาน ในใจของสตรีทั้งเก้า ด้านธุรกิจและการเงิน พวกนางต่างก็นับถือต่งชูหลานอย่างถึงที่สุด

ที่กลุ่มจินเฟิ่งต้าเซี่ยสามารถมีสถานการณ์เฉกเช่นทุกวันนี้ได้ ก็แทบจะเอ่ยได้เลยว่ามาจากน้ำมือของต่งชูหลาน

ถึงแม้เสด็จแม่จะทรงแต่งตั้งผู้รับผิดชอบของแต่ละบริษัทแล้ว ทว่าพวกนางก็มิได้มีประสบการณ์ด้านการค้าสักเท่าใดนัก กงล้อใหญ่ของเรือพาณิชย์กลุ่มจินเฟิ่งนี้ ต่างก็อาศัยหางเสือของต่งชูหลานเป็นหลัก

“ข้าคิดเอาไว้เยี่ยงนี้ การค้าปลากระป๋องที่ถูกส่งมาจากหยวนตงเต้ามิเลวเลยทีเดียว ทว่าอาจจะมีปัญหาเรื่องเงินทุน กำลังการผลิตจึงมิเพียงพอต่อความต้องการของผู้บริโภค ทำให้ส่วนแบ่งตลาดของอาหารกระป๋องมิสูงมากนัก”

“เพ่ยเอ๋อร์ เจ้ารับผิดชอบด้านอาหาร ข้าตัดสินใจจะส่งคนไปยังหยวนตงเต้าสักครา เพื่อเจรจาการค้าร่วมกันกับเถิงหยวนจี้เซียง กลุ่มจินเฟิ่งของพวกเราสามารถลงทุนให้นาง 30 ล้านตำลึงเพื่อขยายโรงงานได้ ส่วนเรื่องการค้านั้นให้ทางเราเป็นผู้แก้ไข…”

“วิธีการแก้ไขแบ่งออกเป็นสองทาง ประการที่หนึ่งคือการขายในตลาดภายในประเทศ โดยจะค้าขายผ่านช่องทางของพวกเรา ประการที่สองร่วมการประมูลของกรมสรรพาวุธโดยผ่านทางบริษัทติดตั้งสรรพาวุธ ของสิ่งนี้มีเพียงหยวนตงเต้าเท่านั้นที่มี ดังนั้นย่อมมิมีการแข่งขันทางการตลาด เพียงแต่เรื่องราคานั้น พวกเราสามารถลดลงให้เหมาะสมได้เล็กน้อย”

เมื่อเอ่ยเรื่องนี้จบ นางก็หันไปหาซือหม่าเช่อ “ในด้านสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม สถานการณ์ของตระกูลซือหม่าสมบูรณ์แบบมากยิ่งนัก พวกเขาได้เปิดตัวที่หยวนเป่ยเต้า ทั้งยังได้ติดตามขุนนางกรมพิธีการไปยังแคว้นอื่น ๆ อีกด้วย ดังนั้นข้อขอข้ามเรื่องนี้ไปเลย ส่วนด้านกำลังหลักนั้นข้าอยากจะวางไว้ที่หยวนตงเต้า”

“สามีมิได้เอ่ยไว้แล้วหรอกหรือ เส้นทางสายไหมนี้มีสองเส้นทาง ทางน้ำบัดนี้ยังมิได้รับความสำคัญจากผู้คนมากนักเพราะยังมิได้เปิดเส้นทางอย่างเป็นทางการ ข้าจึงคิดเยี่ยงนี้ หยวนตงเต้ามีปัจจัยที่เอื้ออำนวยหลาย ๆ อย่าง หากเส้นทางเดินเรือเปิดออก เหล่าพ่อค้าจะต้องพากันไปที่หยวนตงเต้าแน่นอน”

“หยวนตงเต้ามีหม่อนและป่าน พวกเขาเข้าใจเรื่องการเลี้ยงหนอนไหมด้วยเช่นกัน ส่วนผ้าไหม พวกเราสามารถสร้างโรงงานที่หยวนตงเต้าได้โดยตรงเลย เมื่อเศรษฐกิจของหยวนตงเต้าฟื้นฟูขึ้นมา ยอดขายในท้องที่จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน”

“หากเป็นเรื่องทางทะเล เมื่อเปิดใช้งานเส้นทางสายไหมอย่างเป็นทางการ ข้าคิดว่าหยวนตงเต้าจะกลายเป็นสถานที่ที่สำคัญอย่างยิ่ง พวกเราจำต้องช่วงชิงโอกาสนี้มาล่วงหน้า”

“…ด้านบริษัทขนส่งทางเรือ เรือขนสินค้าของพวกเรา บัดนี้สร้างเสร็จแล้วถึง 8 ลำด้วยกัน ห้าลำแรกจะถูกนำไปใช้ในเส้นทางเดินเรือแม่น้ำแยงซี ส่วนอีกสามลำจะนำไปใช้เส้นทางเมืองเจียงจนถึงเกาหลี”

“นอกจากนี้จำต้องไหว้วานอู่ต่อเรือเขตเหยาและอู่ต่อเรือเมืองเจียง เพราะพวกเราจำต้องสร้างเรือขนสินค้าที่ใหญ่กว่านี้ขึ้นมาอีก 10 ลำ… ต้องมีขนาดเทียบเท่ากับเรือรบของกองทัพเรือ เพื่อนำมาใช้เป็นเรือขนสินค้าบนมหาสมุทร ประเดี๋ยวหลังจากที่พวกเราสนทนากันเสร็จแล้ว จำต้องสั่งให้ดำเนินการในเรื่องนี้ทันที เพราะบริษัทขนส่งแห่งอื่นต่างก็กำลังเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน”

“…..”

ต่งชูหลานเอ่ยถึงเรื่องต่าง ๆ อย่างละเอียดเป็นเวลา 1 ชั่วยามเต็ม