ตอนที่ 114 แบบร่างธุรกิจ

เช้าตรู่วันต่อมา ต่งชูหลานและหยูเวิ่นหวินเดินทางมายังที่พักที่ฟู่เสี่ยวกวนอาศัยอยู่ชั่วคราว ต่งซิวเต๋อได้เดินทางมาด้วยเช่นกัน เขาอยากรู้ว่าน้องสาวและน้องเขยนั้นจะมีเงินทองมากน้อยเพียงใด

แน่นอนว่าเขาเองก็ประหลาดใจว่าน้องสาวและพี่เขยนั้น มีความสัมพันธ์กันอย่างไร ?

นางเป็นถึงองค์หญิงเก้าเชียว !

สถานที่ฟู่เสี่ยวกวนพำนักอยู่ตอนนี้คือจวนของชินอ๋องในราชวงศ์ก่อนหน้า แต่เขามิใช่ชินอ๋องแต่อย่างใด หากองค์หญิงและบุตรเศรษฐีที่ดินเช่นเขาลงเอยกัน เขาจะได้รับตำแหน่งพระราชสวามี ถ้าเป็นเช่นนั้นน้องสาวของเขาจะทำเยี่ยงไร ?

บัดนี้มองดูแล้วน้องสาวตนและองค์หญิงเก้าคล้ายกับมิมีปัญหาขัดแย้งอันใดกัน แต่ต่อไปเล่า ?

ต่งซิวเต๋อไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง เขาอยากจะมาดูด้วยตาตนเอง

ทั้งสี่คนนั่งร่วมโต๊ะกัน หยูเวิ่นหวินกล่าวออกมาเป็นคนแรกว่า “เมื่อคืนข้าได้ไปกราบทูลกับเสด็จแม่ ท่านก็มิได้แสดงท่าทางอันใด กล่าวว่าจะต้องสอบถามจากปี้ตง เสนาบดีกรมโยธา ที่ผ่านมาทางราชสำนักมิเคยก่อสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ แต่คาดว่าไม่มีผลใด เพียงแต่ค่าใช้จ่ายเรื่องของวัสดุอุปกรณ์และค่าแรง พวกเราจะต้องจัดหาเอง”

ฟู่เสี่ยวกวนพยักหน้าตอบรับ ในที่สุดเรื่องนี้ก็จบสิ้นเสียที

“ข้าสั่งให้เสี่ยวฉีไปพบกับผู้ค้าแรงงานเรียบร้อยแล้ว กำชับนางซื้อบ่าวรับใช้และคนสวนมาจำนวนหนึ่ง เพื่อเตรียมการจัดเก็บทำความสะอาดล่วงหน้า อีกทั้งในอนาคตท่านลุงและท่านป้าจำนวนมากมายจะได้เดินทางมาอย่างสะดวก มีบ่าวรับใช้ไม่ติดขัด ส่วนผู้ดูแลนั้นหายากเสียจริง หรือเจ้าจะคัดสรรจากซีซานมาบ้างก็คงดี”

ฟู่เสี่ยวกวนพยักหน้าอีกครั้ง บัดนี้เขามีแม่ถึงหกคน อีกทั้งแม่รองของเขาคาดว่าน่าจะให้กำเนิดบุตรแล้ว ยังไม่รู้ว่าเป็นน้องชายหรือน้องสาว

“เมื่อคืนข้าลองคำนวณดูคร่าวๆ การที่จะบูรณะจวนนี้ให้กลับมาเป็นดังเดิม และจัดหาเครื่องใช้ในเรือนเท่าที่จำเป็น ต้องใช้เงินจำนวน 58,000 ตำลึง หากเครื่องใช้ในเรือนคัดสรรให้ประณีตขึ้นมาสักหน่อย และประดับด้วยแปลงดอกไม้ ต้องใช้เงินประมาณเจ็ดหมื่นกว่าตำลึง ข้าพอจะเข้าใจแล้วว่าไม่มีคนอาศัย ณ ที่แห่งนี้เป็นเวลานานเท่าใด”

ต่งซิวเต๋อสูดหายใจเข้าลึก พื้นที่แห่งนี้หากต้องการปรับปรุงและพักอาศัยต้องใช้เงินถึงหนึ่งแสนตำลึงเชียวหรือ !

ต่งชูหลานเลิกคิ้วและเอ่ยขึ้นว่า “เวิ่นหวิน ถ้าเช่นนั้นร้านเสื้อผ้าของพวกเราควรรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด ต่อจากนี้ต้องใช้เงินจำนวนไม่น้อยทีเดียว”

“ เช่นนั้น ! ร้านในตรอกชิงหลวนห้าแห่งนั้น ท่านพี่สามรับปากขายให้ข้า 2 ร้าน ราคาร้านละ 3,000 ตำลึง เงินส่วนนี้ข้าจะจ่ายเอง”

“เจ้าได้ร้านสองร้านนั้นมาแล้วจริงหรือ ? ราคานี้…เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่ตรอกชิงหลวนนั้นราคาร้านเท่าใด ? ข้าจะบอกแก่เจ้าว่า ทำเลที่แย่ที่สุดมีมูลค่าถึง 8,000 ตำลึง ทำเลดีที่สุดอาจถึง 15,000 ตำลึงได้ ! ”

หยูเวิ่นหวินตกตะลึง เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้นางมิเคยหยิบมาใส่ใจ หากไม่ใช่เพราะครั้งที่แล้วกล่าวขึ้น ณ เรือนซีซาน นางคงมิได้คิดเกี่ยวกับร้านนี้แม้แต่น้อย

“หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้แต่แรก…ข้าควรจะเอามาทั้งสิ้นเสียจริง !”

สตรีสองนางกำลังวางแผนอนาคตอย่างตื่นเต้น ต่งชูหลานเผยถึงความสามารถส่วนตัวอันน่าทึ่งในด้านการค้าแก่ทุกคน แต่ละขั้นตอนช่างละเอียดนัก รูปแบบธุรกิจส่งเสริมการขายชุดชั้นในถูกสร้างขึ้นด้วยพู่กันของนาง

ฟู่เสี่ยวกวนตั้งใจฟัง เขากำลังครุ่นคิดว่าควรจะกล่าวกับพวกนางเรื่องกางเกงในสตรีหรือไม่

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ขายครบทั้งชุดจะไม่ดีกว่าหรือ

ดังนั้นเขาจึงได้วาดรูปออกมา สตรีทั้งสองเมื่อได้เห็นก็อายเสียจนหน้าแดง

พวกนางมองไปยังฟู่เสี่ยวกวนด้วยสายตาแปลกประหลาด ในใจได้นึกว่าเหตุใดเขาจึงได้คิดสิ่งประหลาด ๆ เช่นนี้กัน ?

เหตุใดจึงได้นึกถึงกางเกงชั้นใน หรือเขาจะเคยพบเห็นมาก่อน ?

หลังจากเรื่องนี้จบลงคงจะต้องสอบถามดูเสียหน่อย แต่กางเกงชั้นในนี้มองไปก็งดงามดีเหมือนกัน คาดว่าหลังสวมใส่คงจะสบายน่าดู

ด้วยวิธีนี้ ต้าหยูจึงได้กำเนิดสินค้าสองชนิดที่เป็นการปฏิวัติสตรีขึ้นมา จากนั้นก็แพร่กระจายไปยังเหล่าเศรษฐีแคว้นต่าง ๆ

ความคิดเห็น