ตอนที่ 116 อย่าแย่งกัน ข้าต้องการตำแห...

ตอนที่ 116 อย่าแย่งกัน ข้าต้องการตำแหน่งฉาวซ่านต้าฟู

เมื่อฝ่าบาทตรัสออกมาเช่นนั้น ในท้องพระโรงก็เริ่มมีเสียงดังไม่สงบเช่นเดิม

ชือเฉาหยวน เสนาบดีกรมพิธีการนั้นจะสามารถอดทนนั่งนิ่งได้อย่างไร ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยคัดค้าน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวันก่อนถูกเขาผู้นี้ตอกกลับจนล้มไม่เป็นท่า จะพลาดท่าอีกมิได้แน่ ！ ดังนั้นเขาจึงได้ส่งสายตาไปยังสวี่หวยซู่ ชื่อหลางของกรมพิธีการ สร้างความลำบากใจให้สวี่หวยซู่ไม่น้อย

ฟู่เสี่ยวกวนเป็นหลานของเขา ฝ่าบาททรงโปรดปรานและมีรับสั่งมอบตำแหน่งให้แก่เขา ในฐานะลุง เขาจะกำจัดฟู่เสี่ยวกวนได้อย่างไร ?

จวนสวี่ได้กระทำผิดต่อหยุนชิงมามากแล้ว หากเขาจะยังทำเรื่องเช่นนี้อีก วิญญาณของน้องสาวที่อยู่บนสวรรค์คาดว่าคงจะโกรธแค้นเขามากเป็นแน่

ในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยบางอย่างออกไป คาดไม่ถึงว่ามีใครบางคนเอ่ยตัดหน้าเขา

ผู้นั้นคือชางกวนเหวินซิ่วนั่นเอง

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมมีความคิดเห็นว่าความสามารถของฟู่เสี่ยวกวนนี้ สามารถทำงานในกั๋วจื่อเจี้ยนได้！ กระหม่อมขอประทานอภัยที่จะทูลว่า กระหม่อมเองมีอายุมากแล้วและมีความประสงค์จะลาออกเพื่อกลับไปพักผ่อนตามภูมิลำเนาเดิม ขอฝ่าบาทโปรดทรงพิจารณามอบตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่ว[1]แก่ฟู่เสี่ยวกวนเถิดพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมมั่นใจว่าเขาจะสามารถนำพาราชวงศ์หยูให้ก้าวไปอย่างสง่างามได้！”

คำพูดของชางกวนเหวินซิ่วนี้ทำให้ผู้คน ณ ที่นั้นต่างก็ตกตะลึง

ล้อเล่นหรืออย่างไร ?

ตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่วนั้นจะต้องเป็นผู้นำด้านการศึกษาทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังมีความรับผิดชอบเรื่องการบูชารำลึก มีอำนาจมากนัก ยิ่งไปกว่านั้นในอดีตผู้ที่ครอบครองตำแหน่งนี้มิมีผู้ใดไม่ได้ร่ำเรียนวิชาจนแตกฉาน แต่ฟู่เสี่ยวกวนที่แม้แต่หนวดยังขึ้นไม่ครบเสียด้วยซ้ำ เขาอายุได้เพียง 16 ปี หากให้เขารับตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยน บรรดาผู้อาวุโสจะทำใจได้อย่างไร ?

ชืออีหมิง ฟางเหวินซิงและสีส่วงล้วนอึดอัดนัก…เจ้านี่ไม่แม้แต่จะเข้าร่วมการสอบ เพียงแค่คำพูดของฝ่าบาทคำเดียวก็ทำให้เขากลายเป็นจิ้นซื่อได้ แม้พวกเขาทั้งสามจะได้รับคัดเลือกเป็นสามอันดับแรก แต่ก็ยังต้องรอคอยว่าจะมีตำแหน่งว่างเมื่อใด ต่อให้มีตำแหน่งว่าง ก็คงเริ่มจากตำแหน่งธรรมดา ๆ แม้แต่เยี่ยนซีเหวินเองก็ยังได้รับตำแหน่งนายอำเภอที่เป็นขุนนางระดับเก้าในพื้นที่เขตชานเมือง แต่ฟู่เสี่ยวกวนกลับได้รับตำแหน่งฉาวซ่านต้าฟูขุนนางระดับห้า！

แม้ว่าตำแหน่งฉาวซ่านต้าฟูนี้จะเป็นตำแหน่งว่าง ๆ ไร้ซึ่งอำนาจหรือหน้าที่ แต่ก็มีหน้ามีตาไม่น้อย

ยิ่งแข่งขันยิ่งน่าคับแค้นเสียจริง ！

ไม่รู้ว่าเขาโชคดีมาจากไหน ！

ฝ่าบาทเองก็ทรงตกตะลึงเช่นกัน เหตุใดชางกวนเหวินซิ่วจึงแทรกมือเข้ามายุ่งเกี่ยว ? ฟู่เสี่ยวกวนจะสามารถดำรงตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่วได้งั้นหรือ ? ชายชราผู้นี้เต็มไปด้วยความรู้มากมาย เขาต้องการให้ฟู่เสี่ยวกวนอึดใจหรืออย่างไร ?

เขาต้องการให้เสนาบดีทั้งหลายจับตามองฟู่เสี่ยวกวน และอยากเห็นเขายืนอยู่ในราชสำนักนี้อย่างยากลำบากงั้นหรือ ！

เหอะ ๆ ข้าอ่านความคิดเจ้าออก ข้าจะมิยอมให้เจ้าได้ใจเป็นแน่ ！

ในขณะที่ฝ่าบาทกำลังจะเอ่ยบางอย่างออกมา สวี่หวยซู่ได้ลุกขึ้นยืนและกล่าวว่า

“กระหม่อมคิดเห็นว่าคำพูดของท่านชางกวนเกินไปเสียหน่อย ความสามารถของฟู่เสี่ยวกวนนั้นกระหม่อมเองก็ชื่นชมนัก แต่หากจะให้เขารับตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่วเกรงว่าจะไม่เหมาะสมนัก กระหม่อมคิดว่ามิควรทำเช่นนี้ ประการแรกกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่วจะต้องดูและจัดการการศึกษาทั่วประเทศ และเป็นองค์กรสำคัญที่จะคัดเลือกผู้มีความสามารถแก่ฝ่าบาท ประสบการณ์ของฟู่เสี่ยวกวนนั้นยังมีไม่มากพอ ประการที่สองนั้นตำแหน่งกั๋วจื่อเจี้ยนจี้จิ่วเปรียบเสมือนตัวแทนด้านการศึกษาของทั้งประเทศ ท่านชางกวนเหวินซิ่วนั้นเป็นผู้มีความรู้รอบด้าน และได้รับความเชื่อถือจากผู้คนทั่วทั้งประเทศ แต่ฟู่เสี่ยวกวนแม้ว่าหนังสือความฝันในหอแดงของเขาจะได้รับความนิยมสูง อีกทั้งได้จารึกกวีของเขาไว้ในหินเชียนเปยสือบรรทัดที่หนึ่ง แม้จะมีความสามารถครบครัน แต่ยังมีอีกหลายเรื่องนักที่ต้องเรียนรู้ เช่นด้านศีลธรรม เช่นนี้จึงจะครบครัน เช่นนั้นกระหม่อมคิดเห็นว่า ตำแหน่งฉาวซ่านต้าฟูที่ฝ่าบาททรงประทานให้นั้นเหมาะสมยิ่ง เนื่องจากเป็นเพียงตำแหน่งแต่มิได้ปฏิบัติงานใด ฟู่เสี่ยวกวนสามารถใช้โอกาสนี้ฝึกฝนตนเองให้เพียบพร้อมมากขึ้น”

ฟู่เสี่ยวกวนได้ยินดังนั้นว่าตำแหน่งที่ฝ่าบาทประทานให้นั้นเป็นเพียงชื่อ แต่ไม่มีหน้าที่ใด ๆ เขากลับยิ่งชอบใจ เนื่องจากที่ซีซานยังมีเรื่องอีกมากมายนักรอเขากลับไปจัดการ

แต่เขาผู้นี้คือใครกัน ?

มองไปช่างคุ้นตานัก

อาจเคยพบกันมาก่อน แต่เขาจำไม่ได้เสียแล้ว

ท่านเสนาบดีต่งก็ได้ก้าวออกมาและกล่าวว่า “กระหม่อมคิดเห็นว่านโยบายของฟู่เสี่ยวกวนนั้นยอดเยี่ยมยิ่งนัก หากกรมการคลังได้นำนโยบายของเขามาปรับใช้ คาดว่าจะได้ผลเป็นอย่างดี ดังนั้นกระหม่อมมีความเห็นว่าควรให้เขาไปอยู่ในกรมการคลัง และขอฝ่าบาททรงมอบตำแหน่งชื่อหลางแห่งกรมการคลังแก่เขา เพื่อแก้ไขเหล่าปัญหานี้”