ตอนที่ 1185 เสมือนมาพักผ่อน

ตอนที่ 1185 เสมือนมาพักผ่อน

ศึก ณ เทือกเขาไทเออร์ได้จบลงไปแล้วเดือนกว่า ๆ

หากดูจากเวลา คาดว่ารายงานผลสงครามน่าจะส่งถึงเมืองปาฎลีบุตรเมืองหลวงของจักรวรรดิโมริยะเนิ่นนานแล้ว

หลังจากที่พระเจ้าอโศกได้รับรายงานว่าฝ่ายตนพ่ายแพ้อย่างใหญ่หลวงครานี้ เขาควรจะส่งทหารเข้ามาปราบสิถึงจะถูกต้อง ทว่าจากรายงานของสายลับหอเทียนจี พวกเขาบอกว่า…แม้พระเจ้าอโศกจะทรงพิโรธโกรธกริ้ว ทว่าเขาก็มิได้ส่งทหารออกมาแก้แค้นแม้แต่กองทัพเดียว

จะเอ่ยว่ามิส่งมาเลยก็มิถูกต้องนัก พระเจ้าอโศกได้ส่งสายลับมาที่เทือกเขาไทเออร์จำนวนมาก สายลับพวกนี้มิได้เข้ามาในเทือกเขา ทว่ากลับประจำการอยู่ที่คูเมือง ราวกับกำลังจับตาดูว่าทหารต้าเซี่ยได้ออกมานอกเขตเทือกเขาบ้างหรือไม่

หรือว่าเขาจะมิยอมขยับจนกว่าฝ่ายตนจะลงมือก่อน ?

ฟู่เสี่ยวกวนมิค่อยเข้าใจเท่าใดนัก เพราะก่อนหน้านี้เขาได้วางแผนหลอกล่อให้อโศกส่งกองทัพมายังสนามรบแห่งนี้ บัดนี้เห็นทีจะต้องเปลี่ยนแผนการรบเสียแล้ว

ทว่าก็มิได้รีบร้อนอันใดมากมายนัก เพราะกองทัพของซูม่อกำลังตระเวนสร้างความโกลาหลในจักรวรรดิโมริยะอยู่ รออีกสักหน่อยก็แล้วกัน รอให้ซูม่อเล่นงานอโศกจนเขาจิตตก ดูสิว่าครานี้เขาจะยังสะกดกลั้นความโกรธเอาไว้ได้อีกหรือไม่

สายลับของหอเทียนไร้หนทางที่จะแฝงตัวเข้าไปในพระราชวังเมืองปาฎลีบุตร พวกเขามิรู้ว่าพระเจ้าอโศกกำลังตกอยู่ในสภาวะกดดันอย่างหนักหน่วง

หลังจากที่เขาส่งกองทัพโมริยะห้าแสนนายไปจัดการกับฟู่เสี่ยวกวนได้มินาน เขาก็ได้ทราบข่าวร้ายอีกข่าวหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือมีกองทัพสี่แสนนายจากทิศตะวันตกกำลังมุ่งหน้าเข้ามาทางอาณาเขตของตน !

พวกเขาได้เคลื่อนทัพมาถึงแม่น้ำฟาสิส ดูจากเส้นทางการเดินทัพแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของพวกเขาคือจักรวรรดิโมริยะ !

ปีนี้เป็นปีดวงตก ทำให้พระเจ้าอโศกจิตใจแห้งเหี่ยว ปกติข้ารุกรานเพียงแคว้นเล็กรอบ ๆ เท่านั้น เหตุใดปีนี้ถึงมีกองทัพขนาดใหญ่จากแดนไกลตั้งสองกองทัพเข้ามาบุกโจมตีได้เล่า ?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองทัพต้าเซี่ยที่ข้ามภูเขาหิมะนั่นมา พวกเขาข้ามภูเขาหิมะที่ใหญ่โตถึงเพียงนั้นได้เยี่ยงไรกัน ?

ตอนแรกหวังให้กองทัพของอโศลากำจัดกองทัพนั่นเสีย จากนั้นให้ข้ามภูเขาหิมะไปดูบ้านเมืองอีกฝั่ง ทว่าบัดนี้กลับเป็นอโศลาที่ถูกพวกมันโจมตีจนย่อยยับ !

พวกเขาพ่ายแพ้ภายในวันเดียวเท่านั้น !

กองทัพห้าแสนนายถูกทหารต้าเซี่ยปราบจนราบคาบตั้งเเต่เช้าตรู่จนถึงยามโพล้เพล้ !

เมื่อรายงานผลของสงครามครานี้ถูกส่งมาถึงพระราชวัง พระเจ้าอโศกที่อ่านรายงานจนถี่ถ้วนแล้วก็ตกตะลึงเสียจนนิ่งค้าง ส่วนเหล่าเสนาบดีแทบจะมิอยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่อศพของอโศลาผู้บัญชาการทัพถูกนำเข้ามาที่ท้องพระโรง พวกเขาถึงได้เชื่อว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องจริง !

ทหารที่เหลืออีกห้าแสนนายถูกส่งไปจัดการกับกองทัพจากทิศตะวันตกนั่นแล้วเช่นกัน บัดนี้จะทำเยี่ยงไรดี ?

ถ้าหากทหารต้าเซี่ยเดินทัพต่อไปทางเหนือ…ทหารรักษาการณ์พวกนั้นมิใช่คู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อกับทหารต้าเซี่ยเลยสักนิด !

พวกเขาจะเดินเข้าเมืองปาฎลีบุตรได้อย่างสง่าผ่าเผย !

และจักรวรรดิโมริยะก็คงถึงคราอวสาน !

ทว่าจากรายงานของสายลับทหาร ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจ เพราะดูเหมือนต้าเซี่ยจะถูกใจเทือกเขาไทเออร์เข้าแล้ว เพราะพวกมันมิโผล่หัวออกมาด้านนอกเลย !

นี่ย่อมเป็นเรื่องดีเพราะอโศลาหวังว่ากองทัพนี้จะมิออกมาสู่โลกภายนอกตลอดกาล ถ้าหากพวกมันชอบเทือกเขาไทเออร์ก็ยกให้พวกมันไปคงมิได้เสียหายอันใด

บัดนี้เขาหวังว่ากองทัพของตนที่เหลืออีกห้าแสนนายจะคว้าชัยชนะจากการทำศึกทางทิศตะวันตกมาได้ หากชนะ…กองทัพก็จะมีโอกาสกลับมาป้องกันเมืองปาฏลีบุตร

เขาย่อมทราบว่าทหารต้าเซี่ยกำลังกวาดล้างอาณาเขตทางตอนใต้ของจักรวรรดิในขณะนี้ บัดนี้เขาทำได้เพียงให้ทหารประจำเมืองคอยป้องกันเอาไว้เท่านั้น

การป้องกันของทหารประจำเมืองทำให้เขารู้สึกสิ้นหวังเป็นอย่างมาก เพราะทหารหลายหมื่นนายมิสามารถทำร้ายข้าศึกได้แม้แต่ปลายเล็บ

“บัดนี้คือช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายของจักรวรรดิโมริยะ ! ”

พระเจ้าอโศกเรียกขุนนางมาประชุมในท้องพระโรงอย่างเร่งด่วน

“ข้าขอสั่งให้มีการเกณฑ์ทหารทั่วจักรวรรดิ ให้เกณฑ์มาทุกครัวเรือน ! บ้านใดมีบุรุษสองคนให้เกณฑ์มาหนึ่งคน บ้านใดมีบุรุษสามคนให้เกณฑ์มาสองคน ! ”

“ให้ขยายการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์และต้องผลิตระเบิดจำนวนมหาศาล ! ”

“มอบหมายให้ซันเจียอี้ชินอ๋องเป็นผู้คุมทัพของทหารรักษาการณ์เมืองของทุกเมือง จำต้องล้างบางพวกหนูสกปรกต้าเซี่ยนั่นให้หมดจด ! ”