ตอนที่ 1313 ฟังเสียงหิมะตก

ณ จวนของหยุนซีเหยียนในเมืองฉางอัน

วันนี้เป็นวันหยุดของราชสำนัก หยุนซีเหยียนจึงเชิญเยี่ยนซีเหวิน ฉินโม่เหวินและหนิงหยู่ชุนมาที่จวนเพื่อชมหิมะตก

จวนของหยุนซีเหยียนนั้นกว้างใหญ่ยิ่งนัก ใหญ่ถึงขนาดที่สามารถจุเรือนมากถึงห้าหลังด้วยกัน และเรือนที่เหมาะแก่การชมหิมะมากที่สุดก็คือเรือนเหมยหย่วน

เรือนหลังนั้นมีหน้าต่างรอบเรือนเพื่อชมหิมะ ด้านนอกหน้าต่างเป็นทิวทัศน์ของต้นเหมย

ดอกเหมยกำลังจะผลิบาน ทว่ามีบางดอกที่รอมิไหวจนเบ่งบานเผยความงามออกมาให้ชมก่อนแล้ว

ดอกเหมยสีแดงตัดกับหิมะสีขาวบริสุทธ์ช่วยทำให้บรรยากาศงดงามยิ่งขึ้น

ภายในเรือนชมหิมะ เตาผิงถูกจุดขึ้นมาเพื่อให้ความอบอุ่นสามเตาด้วยกัน โต๊ะไม้จันทน์สีแดงแสนวิจิตรมีคนนั่งล้อมโต๊ะแปดคนด้วยกัน มีทั้งเสนาบดีใหญ่ในต้าเซี่ย มีทั้งตระกูลร่ำรวย

ในบรรดาแขกเหรื่อเหล่านั้นมีจังชีเยวี่ย เฉียวฉู่สือและเฉินชิงอีที่เพิ่งกลับมาจากแผ่นดินใหญ่ลีอาห์

“วันนี้รายงานทรัพย์สินจากกรมคลังได้ประกาศออกมาแล้ว” หยุนซีเหยียนกำลังต้มชา สายตาของทุกคนจ้องไปทางเขาอย่างระริกระรี้ “พวกเจ้าลองเดาดูสิว่าหากเทียบกับปีที่แล้ว มันเพิ่มขึ้นหรือลดลง ? ”

ซือหม่าเทายิ้มร่า “มันก็ต้องเพิ่มขึ้นอยู่แล้วล่ะ ปีนี้ตระกูลได้ลองสรุปดูคร่าว ๆ แล้ว การค้าทั้งในและนอกประเทศเติบโตกว่าปีที่แล้วมากถึงสองเท่าเชียว ! ”

“แล้วพวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าปีนี้ทรัพย์สินที่เพิ่มขึ้นมานั้น…เพิ่มมาจากส่วนใด ? ”

หยุนซีเหยียนถามต่อ เรื่องนี้เสนาบดีทั้งสามฝ่ายก็มิอาจทราบเช่นกัน เยี่ยนซีเหวินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถามออกมาว่า “หรือจะเป็นพื้นที่ที่บรรเทาความยากจนเหล่านั้น ? ”

เมื่อเอ่ยจบ เยี่ยนซีเหวินพลันแสยะยิ้มพร้อมกับส่ายศีรษะปฏิเสธความคิดของตนเองไป “มิมีทางมาจากพื้นที่เหล่านั้นเป็นแน่”

แผนพัฒนาชุมชนได้ดำเนินมากว่าครึ่งปีแล้ว หากจะถามว่ามันส่งผลดีหรือไม่นั้น…มันย่อมส่งผลดี แต่เป็นเพราะถนนยังมิอาจไปมาหาสู่กันได้อย่างสะดวก หรือเป็นเพราะรากฐานของที่นั่นอ่อนแอจนเกินไปเป็นต้น ระยะเวลาเพียงแค่ครึ่งปีมิอาจแสดงผลของความสำเร็จมาในรูปแบบรายงานทรัพย์สินของกรมคลังได้…แท้ที่จริงแล้วจากรายงานทรัพย์สินของกรมคลัง สถานที่เหล่านั้นยังคงเป็นรายจ่ายก้อนใหญ่ที่ราชสำนักส่วนกลางต้องให้การช่วยเหลือบรรเทาเสียด้วยซ้ำ

ฉินโม่เหวินลูบเคราครุ่นคิด “หรือจะเป็นการค้ากับประเทศโดยรอบ ? ชาวต่างชาติในเมืองฉางอันนับวันยิ่งมีมากขึ้น ส่วนมากเป็นชาวอาหรับ โหลวหลาน อิหร่านเป็นต้น ทุกวันนี้เส้นทางสายไหมทางบกได้เชื่อมต่อกันทั้งหมดแล้ว คาดว่าคงจะนำผลกำไรมาให้จำนวนมหาศาล”

“ที่ท่านฉินเอ่ยถูกต้องครึ่งหนึ่ง ! ” หยุนซีเหยียนเอ่ยพลางรินชาให้แก่ทุกคน

“แท้ที่จริงแล้วตลอดสามปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจที่เติบโตมากที่สุดของต้าเซี่ยคือการค้ากับประเทศเพื่อนบ้านนั่นแหละ ทว่าปีนี้กลับมิเหมือนเดิม…”

หยุนซีเหยียนวางกาน้ำชาลงพลางกวาดสายตามองทุกคนรอบโต๊ะ “ปีนี้มีสถานที่หนึ่งที่โดดเด่นเป็นอย่างมาก ซึ่งนั่นก็คือแผ่นดินใหญ่ลีอาห์นั่นเอง ! ”

คำบอกเล่านี้ทำให้ทุกคนในวงสนทนาตกตะลึง

แม้ว่าจะเปิดเส้นทางเดินเรือระหว่างต้าเซี่ยกับแผ่นดินใหญ่ลีอาห์เมื่อปีที่แล้ว ทว่าการค้าระหว่างแผ่นดินใหญ่ลีอาห์เพิ่งจะเริ่มขึ้นเมื่อครึ่งปีหลังนี้เอง

ซึ่งนั่นก็หมายความว่าระยะเวลาเพียงแค่ครึ่งปี การค้าขายระหว่างต้าเซี่ยและแผ่นดินใหญ่ลีอาห์เติบโตอย่างก้าวกระโดด

“จากรายงานของการท่าเรือ ปีก่อนเรือจากต้าเซี่ยที่มุ่งหน้าไปสู่แผ่นดินใหญ่ลีอาห์มีวันละมิเกิน 5 ลำเท่านั้น ทว่าในปีนี้กลับเพิ่มมากขึ้นเป็นวันละ 30 ลำต่อวัน ! ”

“ตอนที่จักรพรรดิพระเจ้าหลวงทรงเสด็จไปถึงแผ่นดินใหญ่ลีอาห์ หลังจากข่าวที่พระองค์ทรงจัดงานเลี้ยงครานั้นถูกเผยเเพร่ออกไป…เรื่องนี้ชีเยวี่ยและพวกเขาสามคนต่างก็ทราบดี จักรพรรดิพระเจ้าหลวงจะทำให้แผ่นดินใหญ่ลีอาห์เป็นกระดานที่สามารถกระโดดไปสู่ทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งหมายความว่าในอนาคตการค้าระหว่างประเทศในยุโรปและอเมริกาเหนือจะเจริญรุ่งเรืองมากยิ่งขึ้น”

“แม้จะมิมีผู้ใดทราบว่าทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือมีหน้าตาเป็นแบบใด ทว่าจักรพรรดิพระเจ้าหลวงทรงตรัสเอาไว้แล้วว่า เส้นทางเดินเรือเส้นนี้จะเป็นเส้นทางสายไหมทางทะเล พระองค์ทรงตรัสว่าสถานที่แห่งนั้นมั่งคั่งรุ่งเรือง เป็นทองคำทุกหนเเห่ง ! ”

“พ่อค้าชาวต้าเซี่ยที่เดินตามเขาไปล้วนแต่ทำกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ…พวกเจ้าก็อยากรวยตามเขาใช่หรือไม่เล่า ? ดังนั้นเมื่อมีคำเอ่ยของเขาคอยสนับสนุน พ่อค้าชาวต้าเซี่ยก็เลยเบนสายตาไปทางแผ่นดินใหญ่ลีอาห์ในระยะเวลาอันสั้น ! ”

ความคิดเห็น