ตอนที่ 1362
ตอนที่ 1363 ราษฎรร่ำรวยประเทศชาติเข้มแข็ง
October 22, 2026
ตอนที่ 1363 ราษฎรร่ำรวยประเทศชาติเข้มแข็ง
มิมีผู้ใดสามารถตอบคำถามนี้ของคูฉานได้
หลังจากที่กองทัพที่หนึ่งของต้าเซี่ยจากประเทศต้าฝานไป หอเทียนจีก็มิได้ส่งข่าวคราวใดกลับมาอีกเลย ส่วนกองทัพเรือหลังจากที่ถอนสมอออกจากต้าเซี่ยก็ยังไร้ซึ่งวี่แววเช่นกัน
“ตอนที่พระองค์จะเสด็จจากไปนั้น พระองค์ทรงตรัสว่าการพิชิตยุโรปครานี้จำต้องใช้เวลาราวสามถึงห้าปี”
เยี่ยนซีเหวินวางจอกสุราลง สายตาจดจ้องไปยังเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนอยู่ภายใต้แสงไฟ “เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวเวลาก็ล่วงเลยไปสามปีแล้ว คาดว่าเขาคงใกล้กลับมาเต็มทีแล้วล่ะ”
เมื่อเอ่ยถึงฟู่เสี่ยวกวนทีไรก็รู้สึกเสียใจมิน้อย แม้ว่าทุกวันนี้ต้าเซี่ยจะอยู่ภายใต้การปกครองของสามสำนักอย่างเป็นปกติสุขดี แต่อย่างไรเสียการที่ปลดฝ่าบาทลงจากบัลลังก์ก็เป็นสิ่งที่พวกเขากังวลอยู่ดี
การประชุมราชสำนักคราใหญ่ในรัชสมัยต้าเซี่ยที่หก เดือนหนึ่ง วันที่แปด ถูกบันทึกไว้ในพงศาวดารเพราะนั่นเป็นการปลดองค์จักรพรรดิลงจากบัลลังก์คราแรกในประวัติศาสตร์โลก
เรื่องนี้ลงประกาศในหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ต้าเซี่ยเช่นกัน และในตอนนั้นทั่วทั้งต้าเซี่ยก็เดือดดาลขึ้นมา
ราษฎรมิอาจจินตนาการถึงประเทศใดประเทศหนึ่งที่มิมีองค์จักรพรรดิได้
ขุนนางน้อยใหญ่มิทราบว่าเมื่อไร้ซึ่งองค์จักรพรรดิแล้ว ต่อไปข้อพิจารณาหรือนโยบายต่าง ๆ จะดำเนินการเยี่ยงไร
ตอนนั้นทั่วทั้งต้าเซี่ยราวกับหยุดชะงักลงกลางคัน แต่ก็แค่ระยะเวลาสองเดือนเท่านั้น
สองเดือนให้หลังจากนั้น ราษฎรถึงได้ค้นพบว่าชีวิตของตนเองแทบจะมิได้รับผลกระทบอันใดจากการปลดองค์จักรพรรดิ
เกษตรกรก็ยังทำนาได้ดังเดิม ส่วนพ่อค้าแม่ขายก็ยังนั่งค้าขายได้ปกติ
เหล่าขุนนางได้พบว่าคำสั่งจากราชสำนักยังคงถ่ายทอดอย่างเป็นระบบระเบียบ นโยบายต่าง ๆ ก็ยังคงดำเนินการเป็นขั้นเป็นตอน
จวบจนกระทั่งบัดนี้ ดูเหมือนว่าราษฎรจะหลงลืมไปแล้วว่าจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ควรจะมีองค์จักรพรรดิอยู่เหนือสิ่งอื่นใด
ทว่าเรื่องนี้ฝานเทียนหนิงทราบดี หลังจากได้พบคูฉานที่ประเทศต้าฝาน ฝานเทียนหนิงก็ได้เล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง ด้วยเหตุนี้คูฉานจึงทราบเรื่องนี้เช่นกัน
การที่เดินทางติดตามฝานเทียนหนิงกลับมายังต้าเซี่ยครานี้ เดิมทีคูฉานเพียงอยากจะเห็นว่าประเทศที่มิมีองค์จักรพรรดินั้นจะเป็นเยี่ยงไร ในความคิดของเขา…มันคงเป็นสถานการณ์ที่ยุ่งเหยิงราวกับกลุ่มมังกรที่ไร้ซึ่งผู้นำ
ทว่าตลอดเส้นทาง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้เห็น ทั่วทั้งต้าเซี่ยยังคงเจริญรุ่งเรือง มิได้เกิดสถานการณ์ชุลมุนวุ่นวายเหมือนดั่งที่เขาคาดการณ์เอาไว้สักนิด
อยู่ ๆ คูฉานก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา
เขาคิดจะศึกษาวิธีปกครองของต้าเซี่ย เขาอยากจะนำวิธีนี้ไปประยุกต์ใช้ที่ประเทศต้าฝาน เขาอยากกลับบ้าน อยากกลับไปยังวัดแห่งนั้นที่เขาสร้างขึ้นมาในชื่อเล่อชวน
“วันนี้เมื่อลองย้อนกลับมาคิดดูแล้ว พระองค์ช่างมีพระปรีชาสามารถเหลือล้น ! ”
คูฉานรู้สึกตื้นตันใจ เขาถอนหายใจออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วเอ่ยว่า “พระองค์ได้จากต้าเซี่ยไปแล้วสามปี ทว่าสิ่งที่ข้าได้ยินมาตลอดทางก็ยังเป็นคำสรรเสริญที่ราษฎรชาวต้าเซี่ยมีต่อพระองค์ท่าน”
“พวกเขาต่างก็เอ่ยว่าที่มีชีวิตดี ๆ อย่างเช่นทุกวันนี้ได้เป็นเพราะมีพระองค์ และแน่นอนว่าเป็นเพราะพวกเจ้าด้วยเช่นกัน”
“ดังนั้นหากพระองค์ทรงเสด็จกลับมา…พระองค์จะขึ้นครองบัลลังก์เป็นองค์จักรพรรดิอีกคราหรือไม่ ? เพราะเยี่ยงไรเสียผืนปฐพีนี้ก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของพระองค์ เพราะพระองค์ต้าเซี่ยถึงได้ก้าวเดินไปไกล ทั้งยังมั่นคงมากยิ่งขึ้น”
เยี่ยนซีเหวินส่ายศีรษะเบา ๆ แล้วพึมพำออกมาว่า “จากความเข้าใจที่ข้ามีต่อพระองค์ แท้จริงแล้วพระองค์มิใช่คนที่ขยันหมั่นเพียรสักเท่าใดนัก”
“ตอนที่พระองค์ยังประทับอยู่ที่หลินเจียงในเขตเหยา พระองค์ทรงตรัสอยู่เสมอว่าพระราชปณิธานของพระองค์นั้นมิได้อยู่ในท้องพระโรง”
“พระราชปณิธานของพระองค์คือการใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยสบาย ๆ ดังนั้นข้าจึงเห็นว่าการเดินทางพิชิตแดนไกลครานี้มีวัตถุประสงค์สองประการด้วยกัน ! ”
“ประการแรก แน่นอนว่าเพื่อผลประโยชน์จากการขยายเส้นทางสายไหมของต้าเซี่ย ส่วนประการที่สอง…พระองค์อยากจะดูว่าจักรพรรดิพระองค์ใหม่จะสามารถปกครองต้าเซี่ยได้หรือไม่ และอยากจะเห็นว่าเหล่าขุนนางจะทำเยี่ยงไรต่อไป”
“ถ้าหากว่าทุกอย่างเป็นดั่งที่พระองค์ทรงพระดำริไว้ล่ะก็ ข้าคิดว่าเมื่อพระองค์เสด็จกลับมาอีกครา เท่ากับว่าพระองค์ทรงได้กลับมาตุภูมิของพระองค์อย่างแท้จริง”
คูฉานใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง การบุกเบิกเส้นทางสายไหมนั้นเป็นเยี่ยงไรเขาก็มิอาจทราบได้ ทว่าบัดนี้องค์จักรพรรดิพระองค์ใหม่ประสบความล้มเหลวอย่างเห็นได้ชัด
แต่นั่นก็เป็นถึงบุตรชายของเขาเชียว !
ถ้าหากว่าเขากลับมาแล้วทราบว่าบุตรชายของเขาถูกเยี่ยนซีเหวินปลดลงจากบัลลังก์ ทุกวันนี้ถูกกักขังอยู่ในพระราชราชวัง…เขาจะโกรธเคืองหรือไม่ และเขาจะคาดโทษเยี่ยนซีเหวินหรือไม่ ?