ตอนที่ 144 เตาหลอมเหล็กทรงสูง

สำหรับการฝึกอบรมพิเศษเพิ่งดำเนินขึ้น ฟู่เสี่ยวกวนมิได้ใส่ใจรายละเอียดมากนัก เขาให้ไป๋ยู่เหลียนจัดการก็เพียงพอ

ต่อจากนี้เขาวางแผนจัดทำโรงงานสบู่และโรงงานกระดาษ สิ่งเหล่านี้ง่ายกว่ามากนัก เขาใช้เวลาเพียง 1 ชั่วยามก็สามารถวาดโครงร่างออกมาสำเร็จ และวานให้ชุนซิ่วไปเรียกจางเช่อมาพบ

” สิ่งนี้ใช้สำหรับผลิตสบู่ วัตถุดิบและอุปกรณ์เรียบง่ายมาก เจ้าลองดู จากนั้นจงไปหาผู้ที่เชื่อถือได้มารับผิดชอบโรงงานทั้งสองนี้ ส่วนเรื่องวิธีการผลิตกระดาษนั้น ข้าเขียนไว้อย่างละเอียด วิธีของข้าแตกต่างจากเดิมมากนัก เจ้าจงไปจัดการหานายช่างชำนาญการ แล้วทำตามวิธีของข้า เจ้าลองนำไปอ่านดูจากนั้นไปคัดเลือกคน แล้วค่อยจัดซื้ออุปกรณ์ หลังจากทดลองทำแล้วก็นำมาให้ข้าดู”

จางเช่อรับมาอ่าน การผลิตสบู่นั้นแท้จริงแล้วใช้น้ำมันหมู เถ้าถ่านและน้ำมันหอม ……วัตถุดิบเหล่านี้หาได้ไม่ยากเพียงแต่ขั้นตอนการผลิตซับซ้อนหลายขั้นตอน คุณชายได้เขียนอย่างละเอียด หากทำตามทีละขั้นตอนคาดว่าน่าจะมิยากอย่างที่เห็น

จากนั้นเขาได้หยิบวิธีผลิตกระดาษขึ้นมาดู อืม วัตถุดิบที่คุณชายเลือกใช้ก็คือไม้ ไม้จะนำมาทำกระดาษได้อย่างไร ? เขาเคยเห็นแต่คนใช้กกทำเป็นกระดาษซึ่งมีต้นทุนสูงมาก คนธรรมดาทั่วไปคงมิอาจมีกำลังมากพอที่จะซื้อมาใช้ได้ แต่หากว่าใช้ไม้ก็สามารถหาวัตถุดิบได้อย่างง่ายดาย

ความคิดของคุณชายช่างหลักแหลมเสียจริง ก่อนหน้านี้ตนมิเคยเห็นคุณชายสนใจเรื่องเหล่านี้ เขาไปรู้จักวิธีเหล่านี้มาได้อย่างไรกัน ?

จางเช่อไม่เข้าใจเสียจริง หลังจากพิจารณาอยู่ชั่วครู่ จางเช่อก็ขอตัวออกไปจัดการกับสองเรื่องนี้

ฟู่เสี่ยวกวนเดินทางไปยังศูนย์วิจัยซีซาน

หลี่อี้อยู่ที่ห้องทดลองชั้นหนึ่งด้านนอกสุด ตอนที่เขาเลือกห้องทดลองก็ได้เลือกห้องนี้เป็นห้องแรก เนื่องจากหากเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นมาระหว่างทำการทดลอง จะได้วิ่งออกไปได้เร็วที่สุด

ฟู่เสี่ยวกวนก็รู้สึกว่าความคิดนี้สมเหตุสมผล เพราะการทดลองสามารถเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันได้ตลอดเวลา

ฟู่เสี่ยวกวนเดินเข้าไปในห้องทดลองดินระเบิด ก็พบว่าหลี่อี้และอาจารย์อีกหลายท่านกำลังถกถึงปัญหาของสัดส่วนวัตถุดิบอยู่

เขาได้แต่ยืนฟังโดยมิได้ออกความคิดเห็นใด จากนั้นก็เดินออกมามุ่งหน้าตรงไปยังห้องทดลองอาวุธปืนที่อยู่ชั้นเดียวกัน

ฉินเฉิงเย่และนายช่างอีก 20 คนกำลังวิเคราะห์แผนโครงสร้างอาวุธที่ฟู่เสี่ยวกวนร่างขึ้น เขายืนฟังชั่วครู่ พบว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาวางแผนไว้มิผิดเพี้ยน จึงได้เดินทางออกจากศูนย์วิจัยซีซานกลับไปยังเรือนซีซาน

ห้องทดลองอาวุธปืนยังต้องการเครื่องมือและวัตถุดิบ บัดนี้พวกเขายังคงค้นคว้าเกี่ยวกับปืนคาบศิลาว่าเป็นเช่นใดอยู่

เขารู้สึกว่าตนมิมีสิ่งใดต้องทำแล้ว จึงได้นั่งสมาธิอยู่ที่ลานกว้าง เพื่อฝึกฝนคัมภีร์พระสูตรเก้าหยางต่อไป

ซูซิ่วหันมามองฟู่เสี่ยวกวน เข็มปักผ้าในมือกำลังขยับ นางอยากใช้เข็มนั้นแทงไปที่เขา แต่ก็ได้ยินเสียงหนึ่งเอ่ยห้ามขึ้นเสียก่อน “อย่าคิดกระทำทางลัดเชียว！”

ซูซิ่วเบ้ปากแล้วนึกในใจว่า เจ้านี่มีเรื่องราวต่าง ๆ ต้องทำมากมาย มิมีเวลาพอที่จะฝึกฝน การที่เขาจะฝึกกำลังภายในได้ต้องรออีกสักกี่ปีกัน？ หากนางใช้เข็มทิ่มแทงเขาสักหน่อย อาจทำให้เขาเกิดพลังขึ้นมาได้บ้าง นี่เป็นการกระทำทางลัดอย่างไร？

ส่วนเขาจะมีใจศรัทธาที่มั่นคงหรือไม่……เจ้านี่จะเอาใจศรัทธามาจากที่ใด！

หากศิษย์พี่รองอยู่ที่นี่ด้วยคงดี เขาจักต้องสนับสนุนข้าให้ทิ่มสักสามสี่ครั้งแน่นอน

ฟู่เสี่ยวกวนมิได้รับรู้ว่า หากซูเจวี๋ยไม่เข้าไปขัดขวางเสียก่อน ในขณะนี้จิตวิญญาณของเขาอาจเดินทางไปตามเส้นทางลมปราณที่อธิบายไว้ในพระสูตรเก้าหยาง เพื่อมองหาพลังภายใน

ในตอนบ่าย ฟู่เสี่ยวกวนเขียนจดหมายให้ต่งชูหลานฉบับหนึ่ง จากนั้นก็ฝึกรำดาบต่อไป จางเช่อนำทางเฝิงซื่อมายังด้านใน เขารู้สึกได้ว่าฟู่เสี่ยวกวนช่างน่าชื่นชมนัก