ตอนที่ 204 ความมืดในทุกค่ำคืน ( II )

ตอนที่ 204 ความมืดในทุกค่ำคืน ( II )

แสงไฟในจวนชือมิได้ดับลง

นายท่านผู้เฒ่าชือเดินไปมาอยู่ในจวนรอบแล้วรอบเล่า เขายังมิอาจตัดสินใจได้

หลังจากที่เขาได้เจรจากับฟู่เสี่ยวกวนเป็นการส่วนตัวคราที่แล้ว เขาก็รับรู้ได้ว่าฟู่เสี่ยวกวนผู้นี้ไม่ธรรมดา เดิมทีเขาก็มองว่าฟู่เสี่ยวกวนเป็นผู้มีความสามารถทั่วไป แต่เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เขาต้องมองฟู่เสี่ยวกวนเสียใหม่อีก

คนเพียง 2 คนกับดาบ 2 เล่ม สามารถเอาชนะทหารม้า 400 นายได้ !

แม้สภาพแวดล้อมจะถูกจำกัด แต่พวกเขาก็เป็นถึงทหารม้า !

มิใช่ว่าฮุ่ยชินอ๋องจัดตั้งกองทัพขึ้นมาส่วนตัวรึ ในฐานะฮุ่ยชินอ๋อง เขาสามารถมีทหารส่วนพระองค์ได้ถึง 800 นายพร้อมกับม้า

ทหารของฮุ่ยชินอ๋องนั้น พวกเขาล้วนเป็นทหารปลดประจำการและผู้ที่รับผิดชอบในการฝึกอบรมพวกเขาก็เป็นนายพลของกองทัพฝ่ายหนึ่งอีกด้วย

เรื่องนี้ฮุ่ยชินอ๋องมิได้ปิดบัง ในกิจกรรมล่าสัตว์หลวงช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขามักจะนำทหารม้าของเขาไปแสดงต่อหน้าฮ่องเต้

การทำตัวเปิดเผยและตรงไปตรงมาเช่นนี้ทุกคนล้วนรับรู้

ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นทหารม้าที่มีประสิทธิภาพในการรบอย่างแท้จริง แต่กลับล้มเหลวในการสังหารฟู่เสี่ยวกวน อีกทั้งเกือบจะถูกกวาดล้างโดยสำนักเต๋าเสียจนสิ้นซาก

“ท่านพ่อ ฟู่เสี่ยวกวนผู้นี้……คงมิง่ายที่จะจัดการเขา ! ” จากเหตุการณ์นี้ชือเฉาหยวนก็ได้ทำความรู้จักกับฟู่เสี่ยวกวนเสียใหม่ นับจากเรื่องคืนนี้ เกรงว่าฮุ่ยชินอ๋องอาจจะถูกขับไล่ออกจากเมืองหลวงก็เป็นได้ อีกทั้งคงมิได้กลับมายังเมืองหลวงนี้อีก

เพียงเวลาแค่วันหนึ่ง ฮุ่ยชินอ๋องก็ถูกเขาจัดการจนยากที่จะลืมตาอ้าปาก เห็นได้ชัดว่าภายนอกอันแสนเงียบสงบของเขานั้นเป็นรูปลักษณ์ที่หลอกตา

“ผู้ที่จะฆ่าฟู่เสี่ยวกวนได้ เจ้าหาพบแล้วหรือไม่ ? ”

“ท่านพ่อ ข้าได้หาพบแล้ว เพียงแต่…จะยังฆ่าเขาอยู่งั้นรึ ? ”

“เหตุใดถึงมิฆ่า ? ” ผู้เฒ่าชือถอยหลังออกมาหนึ่งก้าวแล้วยืนอยู่ที่หน้าต่างมองออกไปยังค่ำคืนอันมืดมิด “คืนเทศกาลหยวนเซียว ฟู่เสี่ยวกวนจะเข้าไปยังหลานถิงจี๋อย่างแน่นอน……เรื่องนี้เจ้าจงรายงานกับองค์ชายใหญ่ให้รับรู้ ดูว่าพระองค์มีท่าทีเยี่ยงไร”

ชือเฉาหยวนไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลังจากท่านพ่อได้พบกับฟู่เสี่ยวกวนแล้วจึงได้มุ่งมั่นเช่นนี้ แน่นอนว่าตัวเขาเองก็อยากฆ่าฟู่เสี่ยวกวนยิ่งนัก แต่นั่นเพราะเขาต้องการระบายความแค้นในใจออกมา แต่หลังจากเกิดเรื่องในวันนี้ขึ้น เขาก็มิได้มีความคิดที่อยากจะฆ่าฟู่เสี่ยวกวนอีก

อีกอย่างหนึ่งเพราะเจ้าหมอนี่ตายยากยิ่ง ดีมิดีอาจถูกแว้งกัดได้ แม้แต่ชินอ๋องเองยังถูกเขาแว้งกัดเอา นับประสาอะไรกับตระกูลชือเล่า

ผู้เฒ่าชือมิได้เข้าใจเขามากนัก เพียงแต่พึมพำออกมาว่า “ท้องฟ้ามืดเช่นนี้ คาดว่าหิมะจะตกในไม่ช้า”

……

……

ฟู่เสี่ยวกวนและองค์ชายห้าอีกทั้งฮั่วหวยจิ่นนั่งดื่มสุรา ณ ศาลาเถาหราน คนจากจวนฟู่มิอาจนิ่งนอนใจได้

ฮูหยินต่งเป็นผู้ที่กังวลมากที่สุด นางขมวดคิ้วขึ้นมองดูต่งคังผิง แล้วเอ่ยถามว่า “ในค่ำคืนนี้ฮุ่ยชินอ๋องจะลงมือกับฟู่เสี่ยวกวนหรือไม่ ? เจ้าไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทด้วยตนเองดีหรือไม่ ? ”

ต่งคังผิงส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “เจ้าอย่าได้กังวลใจไป รอสักประเดี๋ยวเถิด”

“รอสิ่งใดอีกเล่า ? ”

“รอข่าวจากฟู่เสี่ยวกวน”

แม้จวนต่งจะมีรากฐานที่ดีในเมืองหลวง แต่พวกเขาก็มิได้มีเส้นสายมากนัก เหตุการณ์ในค่ำคืนนี้จะเป็นอย่างไรพวกเขาก็มิอาจรู้ได้ แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของฟู่เสี่ยวกวนเมื่อตอนเย็น พวกเขากลับกังวลใจขึ้นมา

ฟู่เสี่ยวกวนกล่าวว่าในคืนนี้จะมีเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย ขอให้พวกเขาอย่าได้ออกมาข้างนอก ชูหลานเองก็อย่าได้ไปที่จวนฟู่ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วเขาจะส่งคนมาแจ้งข่าว

หรือว่าจะเกิดเหตุขึ้นงั้นรึ ?

เหตุใดบัดนี้ยังมิมีข่าวคราวใด ๆ แม้แต่น้อย ?

ต่งชูหลานเองก็กังวลใจเช่นกัน นางอยากเดินทางไปที่จวนฟู่ด้วยตนเอง แต่เมื่อนึกถึงประโยคที่ฟู่เสี่ยวกวนกล่าวว่าให้ระมัดระวังตนเป็นพิเศษ นางจึงได้ถอดใจ

เขาผู้นี้ช่างใจกล้าเสียจริง กล้าทำร้ายองค์ชายจนพิการ อีกทั้งยังต่อสู้กับทหารม้ากว่าสี่ร้อยนาย !

เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไร ?

เขามิคิดบ้างหรือว่าหากพ่ายแพ้แล้วถูกฮุ่ยชินอ๋องสังหาร นางและเวิ่นหวินจะทำเยี่ยงไร ?

เรื่องนี้นางจะต้องตักเตือนเขาสักหน่อย เขาใกล้จะมิใช่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว หากทำการใดโดยไม่คิดเช่นนี้ หากทว่า…เกิดเรื่องใดขึ้นกับเขา พวกนางจะทำเยี่ยงไรเล่า ?

ในขณะที่พวกเขาคิดไปต่าง ๆ นานาก็มีรถม้าคันหนึ่งมาหยุดลงที่หน้าจวนต่ง ชุนซิ่วเดินลงมาจากรถนั้น

นางกำลังจะทำความเคารพ แต่ต่งชูหลานกลับรีบคว้านางไว้ “ราบรื่นดีใช่หรือไม่ ? ” ต่งชูหลานเอ่ยถามด้วยท่าทางวิตกกังวล

ชุนซิ่วยิ้มออกมา “นายหญิง ทุกอย่างเรียบร้อยดีเจ้าค่ะ”

คำว่านายหญิงนี้ทำให้ต่งชูหลานหน้าแดง นางรีบเอ่ยต่อว่า “รีบเล่าให้ข้าฟังเร็วเข้า”

ชุนซิ่วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ณ จวนฟู่ออกมาอย่างละเอียด ฮูหยินต่งฟังแล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ “โชคดีที่องค์ชายห้าส่งคนมาคุ้มครองไว้ ฮุ่ยชินอ๋องนั่นมิเพียงแต่บุตรชายของเขาจะก่อเรื่องแล้ว เขากลับยังต้องการฆ่าฟู่เสี่ยวกวนอีกด้วย สมควรตายยิ่งนัก ! ”

ต่งซิวเต๋อยักไหล่ “พวกเจ้าดูสิ ข้าบอกแล้วว่าเขาจะมิเป็นไรแน่”

ฮูหยินต่งจ้องไปยังเขา “เจ้าตัดสินจากอะไรกัน ?”

“คนดีมักอายุไม่ยืน คำกล่าวนี้ว่ากันมาแต่โบราณ”

“เจ้าหมายความว่าฟู่เสี่ยวกวนเป็นคนไม่ดีงั้นรึ ?”