ตอนที่ 424 ความคิดขององค์หญิง

ตอนที่ 424 ความคิดขององค์หญิง

เมื่อผู้มีอำนาจทั้งหลายเดินทางมาถึงพื้นที่ใต้ภูเขาผิงหลิง ทุกคนต่างก็ถูกภาพตรงหน้าสะกดให้ตกตะลึง

ท่ามกลางหิมะที่หนาวเหน็บ แต่ที่แห่งนี้กลับดูอบอุ่นมากยิ่งนัก !

ฉากที่ผู้คนนับหมื่นกำลังทำงานกันมิใช่ว่าพวกเขามิเคยพบเห็นมาก่อน แต่ทว่าในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บเยี่ยงนี้ พวกเขากลับทำงานกันอย่างขยันขันแข็งโดยมิย่อท้อ แต่ใบหน้าของพวกเขากลับแสดงออกถึงความยินดีเสียเต็มประดา

“นี่คืออุตสาหกรรมที่ซีซานร่วมลงทุนเยี่ยงนั้นหรือ ? ” องค์หญิงสามหยูชิงหลานเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

จางเหวินฮั่นรีบตอบกลับว่า “พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เริ่มงานมาได้สิบกว่าวันแล้ว”

“ซีซานของฟู่เสี่ยวกวนใช่หรือไม่ ? ”

“พ่ะย่ะค่ะ”

“……ผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ ทำงานท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บ พวกเขาจะมิลำบากหรือ ? ”

“อ่า…” จางเหวินฮั่นคิดทบทวนชั่วครู่แล้วโค้งคำนับตอบกลับไปว่า “องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ เดิมทีชาวบ้านเหล่านี้ลำบากกว่าบัดนี้มากนัก การที่ซีซานลงทุนกับที่แห่งนี้ ก็เท่ากับโปรยเงินโปรยทองมาที่นี่ ชาวบ้านมีรายได้ทุกวัน พวกเขาจึงได้มีความหวัง ดังนั้นพวกเขาจึงมิรู้สึกถึงความลำบากเลยแม้แต่น้อย แต่พวกเขากลับหวาดกลัวว่างานนี้จะสิ้นสุดลงเสียมากกว่าพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงสามที่ทรงใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเมืองหลวงนั้น มิอาจเข้าใจในความหมายของเขาได้ในระยะเวลาสั้น ๆ นี้ นางจึงได้เอ่ยถามว่า “ถ้าหากงานนี้สิ้นสุดลงพวกเขาจะเป็นเยี่ยงไรต่อไป ? ”

“ทูลองค์หญิง ประการแรกงานเหล่านี้จะมิสิ้นสุดลงในเวลาอันรวดเร็วนี้อย่างแน่นอน ประการที่สองฟู่เสี่ยวกวนได้วางแผนสำหรับการเก็บเกี่ยวในปีหน้าเอาไว้แล้ว ดังนั้นเรื่องของอาหารในปีหน้าจึงมิใช่ปัญหา ประการที่สามเมื่อสถานก่อสร้างเหล่านี้เสร็จสิ้นลง พวกเขาก็สามารถเข้าทำงานในโรงงานเหล่านี้ได้พ่ะย่ะค่ะ”

หยูชิงหลานเอ่ยถามขึ้นมาว่า “ฟู่เสี่ยวกวนมาที่นี่เยี่ยงนั้นหรือ ? ”

“อ่า…มิใช่ เขาได้เขียนเอาไว้ในจดหมายก่อนที่เขาจะเดินทางไปยังราชวงศ์อู๋ เขาได้วางแผนการของผิงหลิงและชวูอี้ไว้เนิ่นนานแล้ว เพียงแต่ว่าในตอนนั้นยังมิได้ดำเนินการ”

“บัดนี้ กองกำลังที่เขาฝึกขึ้นได้ทำลายล้างกงเซินจ่างเป็นที่เรียบร้อยแล้วดังนั้นแผนการนี้จึงได้ถูกนำมาใช้”

หยูชิงหลานรู้สึกเสียใจมากยิ่งนัก นางพยักหน้าและนึกขึ้นมาในใจว่า ฟู่เสี่ยวกวนนั้นตายไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่กันแน่ แล้วไป๋ยู่เหลียนผู้ที่ฝึกกองกำลังดาบเทวะที่ฮั่วหวยจิ่นเอ่ยถึงนั้น บัดนี้เขาอยู่ที่ใด ?

ท่าป๋าชิวมองไปยังภาพด้านหน้าอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วขมวดคิ้ว ภายในใจของเขาเกิดความคิดที่ไม่ดีขึ้น

เดิมทีแคว้นฮวงสนับสนุนกงเซินจ่าง จึงทำให้ทางเหนือของราชวงศ์หยูวุ่นวาย เพื่อเปิดทางให้ทหารชาวฮวงนำทัพมุ่งหน้าไปทางใต้หลังจากศึกภายในแคว้นสิ้นสุดลง !

ที่ด่านเยี่ยนซานนั้นมีกงเซินจ่างคอยควบคุม ด้านนอกมีทหารม้าของแคว้นฮวงตรวจตรา และราษฎรของราชวงศ์หยูในตอนเหนือนั้นได้รู้สึกสิ้นหวังกับการช่วยเหลือจากราชวงศ์หยูแล้ว พวกเขากำลังจะร่วมแรงร่วมใจกับแคว้นฮวงในไม่ช้า

จากแผนการเดิม ในฤดูใบไม้ร่วงปีหน้าก็จะได้เข้าโจมตีราชวงศ์หยูแล้ว แต่ทว่าบัดนี้…

กงเซินจ่างถูกทำลายล้างโดยกองกำลังที่ฟู่เสี่ยวกวนก่อตั้งขึ้นเมื่อครึ่งปีก่อนจนราบคาบ !

โดยใช้กองกำลังเพียง 4,000 คนเท่านั้น !

หากจะกล่าวว่าเนื่องจากกงเซินจ่างเป็นโจร กองกำลังของเขาก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาทั่วไป แต่ทว่ากองทัพทหารของแคว้นฮวงที่ส่งกำลังพลไปช่วยนั้นมีความสามารถอย่างแท้จริง แต่กลับถูกฆ่าเสียจนสิ้น มิมีผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว

เรื่องนี้ทำให้แคว้นฮวงค่อนข้างตื่นตระหนก เนื่องจากคิดมิถึงว่าฟู่เสี่ยวกวนจะวางกับดักไว้ในทางเหนือเยี่ยงนี้

เขาได้ให้ความหวังแก่ประชากรเหล่านั้น !

หากความหวังเหล่านี้ยังคงดำเนินต่อไป เมื่อทหารทางใต้ของแคว้นฮวงเคลื่อนไหว เกรงว่าราษฎรเหล่านั้นจะโต้ตอบกลับมาด้วยพลังมหาศาล เพราะแคว้นฮวงกำลังจะทำลายความหวังของพวกเขา

ฟู่เสี่ยวกวน การมีอยู่ของเจ้านี่มันช่างเหมือนกับฝันร้าย !

ต่อให้เขาตกตายไปแล้ว แต่ก็ได้ทิ้งบทเรียนอันแสนเจ็บปวดไว้ให้กับแคว้นฮวง และแทบจะตัดความหวังของแคว้นฮวงจนสิ้น