ตอนที่ 440 ธนาคารซื่อทง

หยูเวิ่นเต้าและคนอื่น ๆ มิได้อยู่รบกวนนานเท่าใดนัก เมื่อตอนที่ฟู่เสี่ยวกวนไปส่งพวกเขานั้นได้กำชับมาว่า “จงไปเตรียมเงินของพวกเจ้าเอาไว้ให้พร้อม เพราะพวกเราจะกระทำการใหญ่กัน ! ”

องค์หญิงสามและบรรดาสตรีทั้งหลายมิเข้าใจว่ากระทำการใหญ่ของเขานั้นใหญ่ถึงเพียงใด แต่หยูเวิ่นเต้า หนิงหยู่ชุนและฮั่วหวยจิ่นย่อมเข้าใจเป็นอย่างดี ในเมื่อฟู่เสี่ยวกวนกล่าวออกมาว่าจะทำการใหญ่ เกรงว่าเขาจะนำแผนงานขนาดใหญ่ของอุตสาหกรรมซีซานเผยเเพร่ไปทั่วหล้า

เมื่อฮั่วหวยจิ่นกลับมาถึงจวน เขาก็ได้รีบเขียนจดหมายส่งไปยังจวนซีหวังทันที เขายังต้องการเงินอีกเป็นจำนวนมาก ยิ่งมากเท่าใดก็ยิ่งดี !

หยูเวิ่นเต้าเมื่อกลับไปถึงพระราชวัง ก็ได้กล่าวกับเจ็ดกระบี่ว่า “จงไปรวบรวมเงินของผู้คุ้มกันทั้งหมดมา แล้วส่งมายังเมืองหลวง”

หนิงหยู่ชุนเองเมื่อกลับไปถึงจวน ก็ได้นำเงินทั้งหมดของตนออกมาเช่นกัน

ฟู่เสี่ยวกวนกลับเข้าไปด้านในจวน แล้วกล่าวเรื่องความคิดของเขาต่อภรรยาทั้งสามคนอย่างจริงใจ

เมื่อหยูเวิ่นหวินและเยี่ยนเสี่ยวโหลวได้ยินดังนั้นก็รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมยิ่ง มีเพียงต่งชูหลานเท่านั้นที่แววตาเป็นประกายแล้วเอ่ยถามคำถามเสียมากมาย

“จากการลงทุนในเขตเหยาโดยมินับอู่ต่อเรือ ก่อนหน้านี้ที่โรงงานทำการผลิตสินค้าได้ตามปกติ รายรับที่พวกเราได้ในเขตเหยานั้นคือ 600,000 ตำลึง และนี่เป็นเพียงเขตเดียวเท่านั้น

ส่วนที่ผิงหลิงและชวูอี้ทั้งสองเขตนี้ เดิมทีข้าตั้งใจว่าจะแบ่งเงินลงทุนเขตละ 300,000 ตำลึง จัดตั้งโรงงานปูนซีเมนต์และกระเบื้องเสียก่อน ในปีหน้าค่อยผลิตโรงกลั่นสุรา สบู่และน้ำหอม รวมไปถึงโรงผลิตกระดาษด้วย

หากพวกเราลงทุนเขตละ 300,000 ตำลึง และยังมีอีก 23 เขตที่เหลือ ดังนั้นจะต้องใช้เงินมากถึง 6,900,000 ตำลึง ! แน่นอนว่าอุตสาหกรรมของพวกเรานั้นได้รับกำไรคืนมาค่อนข้างเร็ว เดิมทีข้าตั้งใจว่ารอให้โรงงานที่ผิงหลิงและชวูอี้ผลิตสินค้าออกมาเสียก่อน จากนั้นค่อยดำเนินการในเขตอื่น ๆ ต่อไป…

“ยามนี้ที่ได้ฟังคำเอ่ยจากเจ้า หมายความว่าจะนำเงินลงทุนของพวกเขามาดำเนินการใช่หรือไม่ ?

เรื่องของความเสี่ยง อีกทั้งการปันผลแก่พวกเขา รวมถึงในมือของพวกเรามิมีกำลังคนที่มากพอ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัญหา !

ถ้าหากเกิดปัญหาขึ้นมาเล่า มิแน่ว่าอาจจะเกิดเรื่องใหญ่ เจ้ามิลอง…ไตร่ตรองดูสักหน่อยเลยหรือ ? ”

ฟู่เสี่ยวกวนพยักหน้า จากนั้นก็กำชับใช้เสี่ยวฉีไปหยิบกระดาษ พู่กัน และน้ำหมึกมา

เขานั่งลงหน้าโต๊ะเขียนหนังสือ แล้วเขียนแผนการกระจายทุนและแผนจูงใจผู้ถือหุ้นฉบับแรกในประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ขึ้นมา

เรื่องนี้ทำให้เขาใช้เวลาไปกับมันทั้งวัน ตั้งแต่เช้าจรดเย็น เมื่อตอนกลางวันเขาหยุดพักเพื่อกินข้าวเพียงครู่เดียวเท่านั้น

เขายื่นกระดาษกว่าสิบแผ่นนี้ไปให้ต่งชูหลาน แล้วเขียนต่อไป

นี่คือแผนการก่อตั้งธนาคารซื่อทง

ธนาคารซื่อทงนี้จะเป็นผู้ดูแลเงินลงทุนทั้งหมด แน่นอนว่าเขาย่อมทำให้ธนาคารซื่อทงมีบทบาทมากยิ่งขึ้น เช่น การฝากเงิน การกู้เงิน และเป็นเช่นศูนย์กลางการซื้อขายหุ้นในอนาคต หรือขอเสนอกู้เงินจากองค์จักรพรรดิ โดยมีอุตสาหกรรมซีซานนำไปจำนอง และผลิตเงินสำหรับธนาคารซื่อทงเป็นต้น

ต่งชูหลานพิจารณาหนังสือร่างฉบับนี้อย่างละเอียด จากนั้นก็ตั้งใจอ่านวิธีการจัดตั้งธนาคารซื่อทง ผ่านไปเนิ่นนานเสียทีเดียว นางจึงได้วางกระดาษเหล่านี้ลงบนโต๊ะ

“ข้าพอจะเข้าใจความหมายของเจ้าแล้ว นั่นก็คือยืมไก่ให้ออกไข่ แต่เราจะดูแลไก่เป็นอย่างดี”

ฟู่เสี่ยวกวนหัวเราะขึ้นมาแล้วคิดว่าคำอธิบายนี้ช่างเหมาะสมมากยิ่งนัก เขาจึงกล่าวขึ้นมาว่า “อุตสาหกรรมที่ซีซานนั้นเป็นของพวกเรา เจ้าลองคำนวณดูว่าบัดนี้มีมูลค่ามากเท่าใดแล้ว จากนั้นกำหนดให้หุ้นละ 2 ตำลึง ให้พวกองค์ชายห้าได้ลงทุน”

“ก่อนอื่นจะต้องจัดตั้งธนาคารซื่อทงขึ้นมาเสียก่อน จงวางไว้ในศูนย์การค้าหยู๋ฝูชั้นที่หนึ่ง…” เขามองไปยังหยูเวิ่นหวินและเยี่ยนเสี่ยวโหลว “หลงจู๊ของธนาคารซื่อทงสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้นเรื่องของการคัดเลือกคน พวกเจ้าจงช่วยกันคัดเลือก ทางที่ดีควรจะเป็นผู้ดูแลใหญ่ประจำจวนที่มีประสบการณ์ด้านการดูแลเงินมาก่อน

เงินและบัญชีต้องแยกจากกัน ส่วนเรื่องบัญชีนั้นพวกเราจะต้องจัดการควบคุมด้วยตนเอง ดังนั้นข้าจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าธนาคารซื่อทงนี้ เสี่ยวโหลวจะเป็นผู้รับผิดชอบ” เยี่ยนเสี่ยวโหลวตกตะลึงขึ้นทันพลัน เนื่องจากนางมิคุ้นเคยกับเรื่องเหล่านี้เท่าใดนัก มองดูแล้วธนาคารซื่อทงจะมีเงินจำนวนมากเข้ามาอย่างแน่นอน โปรดอย่าได้เกิดข้อผิดพลาดอันใดขึ้นมาเลย

ความคิดเห็น