ตอนที่ 546
ตอนที่ 546 วุ่นวาย
October 22, 2026
ตอนที่ 546 วุ่นวาย
เขตเปาเฉิงทำให้จงเชียนปวดหัวมากยิ่งนัก
เมื่อวานนี้ ได้รับจดหมายจากฟู่เจวี๋ยเยสั่งให้ชาวบ้านภายใต้การดูแลของตนอพยพไปยังเมืองเหลียงโจว แต่ทว่าในเช้าวันนี้ ขุนนางที่ส่งออกไปกลับมารายงานข่าวร้ายว่า
“ใต้เท้า ชาวบ้านมิยอมอพยพขอรับ”
“มิยอมก็ต้องไป นี่คือคำสั่ง ! ”
“มิใช่เยี่ยงนั้น ขอใต้เท้าอย่าเพิ่งมีโทสะ พวกชาวบ้านหมายความว่าในเมื่อฟู่เจวี๋ยเยยังเดินทางไปยังแนวหน้าด้วยตนเอง ในเมื่อเขามิกลัว แล้วชาวบ้านจะกลัวอันใดกัน ? ”
จงเชียนชะงักไปชั่วครู่ “แล้วพวกเขาต้องการทำสิ่งใดกัน ? ”
“พวกชาวบ้านกล่าวว่า… จะรวบรวมกองทหารอาสาสมัคร เพื่อส่งข้าวส่งน้ำให้กับฟู่เจวี๋ยเยขอรับ”
“ไร้สาระ ! นี่เป็นความคิดของผู้ใดกัน ? ”
“เรียนใต้เท้า นี่คือ… นี่คือความคิดของบิดาท่านใต้เท้าขอรับ”
“……”
ตระกูลจงเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงและมีอำนาจแห่งเมืองเปา สมาชิกของตระกูลจงล้วนได้รับการยกย่องอย่างสูง โดยเฉพาะจงปู้หยู่ บิดาของจงเชียน ผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน เขาได้รับตำแหน่งจวี่เหรินในปีไท่เหอที่ยี่สิบหก อีกทั้งยังเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในตระกูลจง
แม้ว่าชายชรามิได้เป็นขุนนางแล้ว แต่ทว่าเมื่อตอนเขายังเยาว์ เขาได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ มากมาย ได้พบเห็นโลกภายนอกและมีความรู้กว้างขวาง อีกทั้งยังรักผืนปฐพีของตนยิ่ง
ในเมื่อกล่าวออกมาเช่นนี้แล้ว คำเอ่ยของตนที่เป็นเพียงนายอำเภอจะไปมีค่าอันใดกัน
แต่ทว่านี่คือคำสั่งจากฟู่เจวี๋ยเย หากฝ่าฝืนเกรงว่าเมื่อถึงเวลาที่ศัตรูบุกมาจากทางสายเก่าจินหนิวได้ อาจจะมีผู้สูญเสียจำนวนมาก !
จงเชียนจิตใจร้อนรนราวกับไฟ เอ่ยถามขึ้นมาว่า “บิดาข้า… บัดนี้อยู่ที่โถงบรรพบุรุษตระกูลจงหรือไม่ ? ”
“มิอยู่ขอรับ ท่านไปยังร้านค้าตระกูลเว่ย”
“…เตรียมรถม้า ข้าจะเดินทางไปพบบิดา ส่วนคนที่เหลือมีผู้ใดยินยอมอพยพหรือไม่ ? ”
“เรียนใต้เท้า อ่าคือ…มิมีแม้แต่คนเดียว ชายหนุ่มทั้งหลายในเมืองเปาล้วนเดินตามความคิดของท่านหัวหน้าตระกูลจงกันทั้งสิ้น บัดนี้ในแต่ละครัวเรือนจึงเหลือเพียงสตรี เด็ก และคนชรากำลังย่างขนมเปี๊ยะ กล่าวว่าจะส่งไปให้ฟู่เจวี๋ยเย อ่า…ยังมีอีกเรื่องหนึ่งขอรับ เมื่อวานหลังจากที่ข่าวได้เเพร่กระจายออกไป ก็ได้มีคนจากเหลียงโจวจำนวนมากเดินทางมา พวกเขา… พวกเขากล่าวว่าจะเดินทางไปยังแนวหน้า”
จงเชียนมิค่อยเข้าใจเท่าใดนัก เขาคิดว่าการสู้รบนั้นเป็นเรื่องของทหาร แล้วชาวบ้านเยี่ยงพวกเจ้าจะเข้าไปวุ่นวายเพื่ออันใดกัน ?
“บ้ากันไปหมดแล้ว ! ”
ผู้ช่วยนายอำเภอผู้นั้นโค้งคำนับแล้วกล่าวว่า “ข้าน้อยเห็นว่าพวกเขามิได้บ้า”
จงเชียนตะคอกเสียงดังลั่น “เช่นนั้นเป็นข้าที่บ้าเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“หามิได้ ใต้เท้าก็มิได้บ้าขอรับ ข้าน้อยได้ยินชาวบ้านกล่าวกันว่า บัดนี้ท่านเสี่ยวกวนได้ผลักดันนโยบายใหม่ และตั้งใจทำเพื่อให้ราษฎรได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่สงบสุข แต่โจรเหล่านั้นกลับมิต้องการให้แผ่นดินสงบสุขจึงได้ก่อกบฏขึ้น ทำให้ท่านเสี่ยวกวนรู้สึกมิสบายใจ อีกทั้งยังทำให้ชาวบ้านหวาดกลัวจากการสู้รบ ดังนั้น…พวกเขาเพียงต้องการช่วยท่านเสี่ยวกวนจากใจจริง เพื่อให้เหตุการณ์ความมิสงบในครานี้สิ้นสุดลงโดยเร็ว”
……
……
เจี้ยนหนานตงเต้า กองทัพของเซวี๋ยติ้งชานวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพายุ บรรดาขุนนางและชาวบ้านทั้งหลายยังมิทันได้รับรู้ว่าเกิดอันใดขึ้น กองทัพของเซวี๋ยติ้งชานก็ได้มาถึงด่านชีผานแล้ว
จะทำสงครามแล้วจริงหรือ ?
จากนั้น เฟ่ยอันก็ได้กระจายข่าวที่เซวี๋ยติ้งชานก่อกบฏออกไป ชาวบ้านที่เจี้ยนหนานตงเต้าก็รู้สึกมิพอใจเป็นอย่างมาก ได้ยินมาว่าปีนี้ฝ่าบาทได้จัดตั้งเมืองนำร่องขึ้น 10 แห่งและเจี้ยนหนานตงเต้าก็อาจจะได้รับจัดตั้งถึง 2 เมือง
เรื่องราวเหล่านี้ถูกเผยเเพร่มาจากหลินเจียง เขตเหยา ผิงหลิง และชวูอี้เนิ่นนานแล้ว อีกทั้งยังมีพ่อค้าบางรายเดินทางไปดูสถานที่จริงมาแล้วด้วย ชีวิตของชาวบ้านที่เขตเหยาเรียกได้ว่าเจริญรุ่งเรืองยิ่ง ส่วนที่ผิงหลิงและชวูอี้ทั้งสองเขตแม้กำลังอยู่ในขั้นตอนการก่อสร้าง แต่ชาวบ้านก็มิต้องกังวลเรื่องอาหารการกินและเครื่องนุ่งห่มอีกต่อไปแล้ว