ตอนที่ 882 อันธพาลจากหมู่บ้านยากไร้

เดือนห้า ณ เมืองกวนหยุน เริ่มเข้าสู่ต้นฤดูร้อนอย่างเป็นทางการ ภรรยาทั้งหลายของเขายังมิได้เปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงสำหรับฤดูร้อน ทว่าที่เซี่ยซานโจวทางเหนือกลับมีอุณหภูมิร้อนระอุแล้ว

เซี่ยซานโจวคือชื่อเรียกโดยรวมของสามรัฐทางตอนใต้ของเป่ยเซียวอันประกอบไปด้วย หยู่โจว เยว่โจวและเฟิงโจว

บัดนี้หกรัฐแห่งเป่ยเซียวอันกว้างใหญ่มีประชากรมากกว่าเจ็ดล้านคน และส่วนมากจะกระจัดกระจายกันอาศัยอยู่ตามพื้นที่ต่าง ๆ ของเซี่ยซานโจวแห่งนี้

เกษตรกรที่อพยพมาจากแปดรัฐแห่งหนานชางรวมตัวกันอาศัยอยู่ที่หยู่โจว คุณภาพดินของที่นี่เหมาะสำหรับการเพาะปลูกเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังเป็นแหล่งผลิตอาหารสำคัญของหกรัฐแห่งเป่ยเซียวอีกด้วย

ส่วนผู้ที่ประสบอุทกภัยและอพยพมาจากอู่หยวนโจวจำนวนมากกว่าสี่แสนคนได้รวมตัวกันที่เยว่โจว สถานที่แห่งนี้มีสภาพอากาศมิดีเท่าใดนักเพราะตลอดทั้งปีมีฝนตกเพียงมิกี่ครา ทำให้ปริมาณน้ำและผลผลิตทางการเกษตรค่อนข้างน้อย

ส่วนประชากรที่อาศัยอยู่ในเซี่ยซานโจวก่อนแล้วนั้น พวกเขาย้ายไปรวมตัวกันที่เฟิงโจวซึ่งเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในเซี่ยซานโจวโดยเป็นเเหล่งกำเนิดของแม่น้ำชิงเจียงที่อุดมไปด้วยพืชผักนานาชนิด ส่วนมากพวกเขาจะประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์และอาศัยอยู่ริมน้ำโดยเร่ร่อนไปตามชะตากรรม

……

“ทูลฝ่าบาท อากาศร้อนระอุมากยิ่งนัก กระหม่อมมีความเห็นว่าพวกเราควรหยุดพักผ่อนที่เขตซื่อหยางเบื้องหน้านี้ก่อน แล้วค่อยออกเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้นจะดีกว่าหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ ? ”

“ตกลง พวกเราจะหยุดพักผ่อนกันที่เขตซื่อหยางก่อนหนึ่งคืน”

“กระหม่อมจะให้หนิงซือเหยียนล่วงหน้าไปจัดการพ่ะย่ะค่ะ”

เจี่ยหนานซิงเดินจากไป จากนั้นต่งชูหลานก็ได้หยิบพัดออกมาพัดให้กับฟู่เสี่ยวกวนโดยที่ตัวนางเองก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

สายตาของฟู่เสี่ยวกวนมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา แสงสุริยาร้อนแรงแผดเผามายังผืนธรณี มิมีแม้แต่สายลมโชยแผ่ว

ถนนสายนี้ยังมิได้เทด้วยปูนซีเมนต์ตามที่เขาต้องการ เมื่อรถม้าวิ่งผ่านจึงทำให้ฝุ่นจากดินฟุ้งกระจาย จนเกิดเป็นภาพที่ดูเหมือนถูกทาทับด้วยสีส้มแดง

ด้านข้างมีผืนนาที่ปลูกข้าวสาลี บัดนี้พวกมันมีสีทองเหลืองอร่าม ทว่าเหมือนรวงข้าวจะมีขนาดเล็กกว่าที่ภูเขาซีซานครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว

ต้นกล้าที่ปักอยู่ในนา มันอุตส่าห์รอดมาได้จนถึงบัดนี้ แต่ท่าทางของมันก็แสนโรยราท่ามกลางแสงสุริยา เช่นนี้มันจะแข็งแรงเท่าต้นกล้าในโม่โจวได้เยี่ยงไร

เมื่อคราที่อยู่ในว่อเฟิงเต้า เขาเคยสนทนากับจัวตงหลายเรื่องเซี่ยซานโจวมาบ้างแล้ว ซึ่งจัวตงหลายเอ่ยว่าที่แห่งนี้จะเข้าสู่ฤดูร้อนในเดือนสี่ เมื่อถึงเดือนเก้าก็จะสิ้นสุดลง จากนั้นก็จะเข้าสู่ฤดูหนาว ในฤดูหนาวจะหนาวเหน็บมากยิ่งนัก มีหิมะตกหนักตลอดห้าเดือน… สถานที่แห่งนี้เป็นพื้นที่หายนะอย่างแท้จริง

เมล็ดพันธุ์ฟู้อู่ต้ายมิอาจส่งมายังสถานที่แห่งนี้ได้ รวมถึงมันเทศก็มิอาจปลูกในภูมิอากาศเช่นนี้ได้ แล้วการที่ชาวบ้านอาศัยอยู่แต่ละปีมีอาหารเพียงพอหรือไม่ ?

ตอนนั้นบิดาอ้วนกว้านซื้อไร่นาจากชาวบ้านในแปดรัฐแห่งหนางชางเป็นจำนวนมาก จากนั้นก็ให้พวกเขาอพยพมายังถิ่นทุรกันดารเยี่ยงนี้ คาดว่าพวกเขาคงเคียดแค้นอยู่มิน้อย

เมื่อกลับไปยังวังหลวงเมื่อใด ข้าจะร่างนโยบายการปกครองหกรัฐแห่งเป่ยเซียวขึ้นมาพิเศษ ที่แห่งนี้ควรได้รับการยกเว้นภาษี และเรื่องการศึกษาภาคบังคับก็ต้องครอบคลุมมาถึงสถานที่แห่งนี้ด้วยเช่นกัน

กรมเกษตรต้องก่อตั้งที่ทำการขึ้นที่นี่ จากนั้นก็รีบเร่งทำการเพาะปลูกฟู่ลิ่วต้ายกับมันเทศขึ้น ณ สถานที่แห่งนี้ เพื่อให้ราษฎรในพื้นที่สามารถเลี้ยงหมูทานเนื้อได้

กรมทางน้ำต้องส่งเจ้าหน้าที่มาสำรวจและแก้ไขปัญหาเรื่องชลประทานขั้นพื้นฐานของที่นี่

อีกทั้งเรื่องของการก่อสร้างถนนหนทาง มองดูแล้วต้องลงทุนค่อนข้างมากเลยทีเดียว และต้องเร่งดำเนินการตัดถนนโดยเร็วที่สุด เพื่อสะดวกในการขนย้ายอุตสาหกรรมหนักของราชวงศ์อู๋มายังสถานที่แห่งนี้

ฟู่เสี่ยวกวนตกอยู่ในภวังค์ความคิดเนิ่นนาน ต่งชูหลานเห็นอีกฝ่ายทำหน้านิ่วคิ้วขมวดจึงรู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาทันใด นางนึกในใจว่ารอยยิ้มเบิกบานของนายน้อยเจ้าสำราญแห่งหลินเจียงผู้นั้น นับวันยิ่งลดน้อยลงเรื่อย ๆ หวังว่าหน้าที่รับผิดชอบเหล่านี้จะมิทำให้สุขภาพของเขาทรุดโทรม

……

เมืองที่ดูแปลกตาปรากฏสู่สายตาของฟู่เสี่ยวกวน กำแพงเตี้ย ๆ ที่โบกด้วยดินเหลือง ไร้ทหารยืนเฝ้าบนกำแพงเมือง มีเพียงทหารที่แต่งกายด้วยอาภรณ์ขาดวิ่นมิเรียบร้อย 4 นายนั่งอยู่ที่หน้าประตูเท่านั้น

เมื่อฟู่เสี่ยวกวนและคณะเดินทางมาถึงกำแพงเมือง ทหารยามเหล่านั้นก็ได้จ้องมองมายังรถม้าทั้งสามคัน จากนั้นพวกเขาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ไอหยา…แกะอ้วน !

“ซานเอ๋อ เจ้ารีบไปดู จากนั้นก็เก็บค่าเข้าเมืองมา 3 ตำลึง”

“ขอรับ ท่านหัวหน้า ! ”

ทหารยามคนหนึ่งอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปีลุกขึ้นยืน เขาจัดแจงเครื่องแบบที่ค่อนข้างหลวมโคร่ง ใช้มือลูบไปยังดาบที่เหน็บอยู่บริเวณเอว จากนั้นก็เดินเข้าไปหาเหล่าแกะอ้วน

ความคิดเห็น