ตอนที่ 930 ผลของการตัดสินใจ

ทันใดนั้นก็มีสายลมยามเช้าพัดพาสายฝนเย็นยะเยือกให้ร่วงหล่นลงสู่พื้นธรณี

ฝานเทียนหนิงเดินไปยังห้องที่มีเตาผิงให้ความอบอุ่น

ท่านนายอำเภอและพ่อบ้านใหญ่เดินตามเข้ามา เมื่อเซวี๋ยหยู่เยียนพระชายาชินอ๋องเห็นเช่นนี้ก็พลันตกตะลึงเล็กน้อย นางจ้องมองไปยังใบหน้าของสามี…ฝานเทียนหนิงมิค่อยแสดงสีหน้าท่าทางเยี่ยงนี้ให้เห็นบ่อยเท่าใดนัก อีกทั้งเขามิเคยคิดต่อสู้เพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์ ดังนั้นในสายตาขององค์จักรพรรดิและรัชทายาทจึงมีความรู้สึกที่ดีต่อเขาอยู่มากโข

บรรดาองศ์ชายที่เหลือก็มีความรู้สึกที่ดีต่อเขาเช่นเดียวกัน

เนื่องจากเขาเป็นคนนิ่งเงียบ อดทนและมิโต้เถียงเรื่องไร้สาระ จึงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ ทั้งยังเป็นชินอ๋องผู้สูงศักดิ์ในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างสบายใจ นี่คือชีวิตในอุดมคติของเขาและยังเป็นชีวิตที่เขาชื่นชอบอีกด้วย

เกิดอันใดขึ้นกันแน่ เหตุใดใบหน้าของเขาถึงดูหนักอึ้งเยี่ยงนี้ ?

“ข้าทราบแล้ว จงทำในสิ่งที่เจ้าต้องทำเถิดเพราะในปีนี้ฝ้ายของรัฐหยุนสามารถส่งเสริมให้ขยายวงกว้างออกไปได้แล้ว ราชวงศ์อู๋ต้องการสินค้าที่มีคุณภาพและราคาดี ส่วนเซียงจูอวี๋ห้าวที่นำเข้ามาก็จะได้รับการส่งเสริมเช่นเดียวกัน”

“ส่วนสถานที่แห้งแล้งเยี่ยงเขตฮวงเหลียง เขตชัง เขตหลินและสถานที่อื่น ๆ ต้องปลูกมันเทศเพื่อเปลี่ยนสภาพดินในปีนี้ เมื่อมันเทศพร้อมเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วงก็ให้พวกเขาเริ่มเลี้ยงหมูเพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่ราษฎร”

“เมื่อปีที่แล้วมีการสั่งซื้อปืนคาบศิลา 200,000 กระบอกและปืนใหญ่หงอี 1,000 กระบอกจากราชวงศ์อู๋ บัญชีนี้ควรได้รับการชำระเพราะมันเป็นเงินจากกรมคลัง แน่นอนว่าพวกเราจะทำเงินได้มิน้อยเพื่อใช้ในการพัฒนารัฐหยุนต่อไป”

ฝานเทียนหนิงเงยหน้าขึ้น จากนั้นก็มองไปยังนายอำเภอหลิน “จงใช้เงินในบัญชีคงคลังของรัฐหยุนสั่งซื้อปืนใหญ่อีก 500 กระบอกและปืนคาบศิลาอีก 10,000 กระบอกจากราชวงศ์อู๋ เมื่อสินค้ามาถึงแล้วให้ส่งมอบให้แก่จ้าวฉานจวินโดยสั่งให้เขาใช้อาวุธเหล่านี้เพื่อเสริมสร้างการป้องกันรัฐหยุน”

เมื่อนายอำเภอหลินได้ยินดังนั้นก็ตื่นตกใจขึ้นมาทันพลัน “ฝ่ายตรงข้ามจะเป็นภัยต่อพวกเราเยี่ยงนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ ? ”

ฝานเทียนหนิงส่ายศีรษะ “ไปเถิด…แค่เตรียมการป้องกันไว้ให้ดี”

“กระหม่อมน้อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ ! ”

ในใจของซุนซูซิ่นพ่อบ้านใหญ่รู้สึกเป็นกังวลมากยิ่งนัก เพราะในฐานะที่อยู่กับองค์ชายหกมานานจึงเข้าใจในการเตรียมการของเจ้านายอย่างดี

องค์ชายมิจำเป็นต้องอธิบายเรื่องนี้ให้แก่นายอำเภอหลินอย่างละเอียดก็สามารถเข้าใจได้ทันที เพราะการปลูกฝ้ายจะดำเนินอยู่ในช่วงเดือนสี่และต้นกล้ามันเทศจะปลูกในเดือนสามและเดือนสี่ ทว่านี่เพิ่งต้นเดือนหนึ่ง…

“พระองค์จะเสด็จกลับฉางจินเยี่ยงนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ ? ”

เซวี๋ยหยู่เยียนตื่นตกใจขึ้นมาทันใด องค์จักรพรรดิมิมีราชโองการให้กลับ แล้วสามีจะกลับไปยังเมืองฉางจินด้วยเหตุอันใดกัน ?

ฝานเทียนหนิงครุ่นคิดเป็นเวลานาน ความกังวลทำให้ระหว่างคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเรื่อย ๆ

“นี่คือการเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม เจ้าลองคิดดูสิ ! เสบียงอาหารของกองทัพ 300,000 นายถูกส่งผ่านแปดรัฐ เพื่อมากักตุนไว้ในรัฐหยุนของพวกเรา รัฐหยุนมีระยะทางใกล้กว่ารัฐอื่นเยี่ยงนั้นหรือ ? ”

ปัญหานี้มิต้องเอ่ยออกมาก็ชัดเจนอยู่แล้ว ซุนซูซิ่นและเซวี๋ยหยู่เยียนต่างก็ตกตะลึงมากยิ่งนัก ฝานเทียนหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำต่อว่า “ข้ามิรู้ว่าเสด็จพ่อทรงดำริสิ่งใดอยู่เพราะกว่าจะทำให้รัฐหยุนเกิดความเป็นระเบียบเยี่ยงตอนนี้ได้ มันมิง่ายเลยสักนิด บัดนี้เพิ่งเริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางการค้าขายกับราชวงศ์อู๋”

“เสด็จพ่อมิมีเหตุผลที่ต้องสู้รบกับราชวงศ์อู๋ ! ระหว่างราชวงศ์อู๋และแคว้นฝานก็ไร้ซึ่งความขัดแย้งมาโดยตลอด และยิ่งไปกว่านั้นคืออาวุธที่พวกเราซื้อมาจากราชวงศ์อู๋ก็เพื่อป้องกันสุนัขจนตรอกเยี่ยงราชวงศ์หยู…”

ซุนซูซิ่นพ่อบ้านใหญ่ขมวดคิ้วมุ่น พลางส่ายหน้าช้า ๆ “องค์ชาย มิสมเหตุสมผลเลยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทอาจจะเข้าพระทัยผิด”

“ข้าก็หวังว่าจะเป็นเพียงการเข้าพระทัยผิดเท่านั้น ดังนั้นข้าจึงต้องกลับไปยังเมืองฉางจินแล้วทูลถามเสด็จพ่อด้วยตนเอง ข้ามิอยากเป็นศัตรูกับฟู่เสี่ยวกวน หากมิทำให้เรื่องนี้กระจ่าง จิตใจของข้าก็คงมิคลายกังวล”

“ท่านพี่ พวกเรามิมีราชโองการให้กลับ”

“แต่มิมีเวลาแล้ว…พวกเจ้าจงฟังให้ดีว่าหากข้ามิกลับมาในวันแรกของเดือนสอง”

ฝานเทียนหนิงจ้องไปยังใบหน้าของซุนซูซิ่น “เจ้าต้องรีบพาหยู่เยียนเดินทางไปพบฟู่เสี่ยวกวนที่ราชวงศ์อู๋ทันที ! ”

“ท่านพี่… ! ”

“มิต้องห่วงหรอก” ฝานเทียนหนิงจับมือของเซวี๋ยหยู่เยียนเอาไว้ ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “ข้าจะกลับไปยังฉางจิน เสด็จพ่อมิตำหนิข้าหรอก ข้าเพียงแค่อยากทูลถามให้แน่ชัดก็เท่านั้น หากมิมีอันใดเกิดขึ้น ข้าจะรีบกลับมาโดยเร็ว”

“พ่อบ้านซุน เตรียมเรือให้พร้อม”

“ท่านพี่ต้องเร่งรีบถึงเพียงนี้เชียวหรือ ? ”

“ข้าจะรีบไปรีบกลับ จำเป็นต้องออกเดินทางเลย”

……

ฝานเทียนหนิงอยู่ทานมื้อกลางวันกับพระชายา จากนั้นก็เดินทางออกจากรัฐหยุน

ความคิดเห็น