บทที่ 268

"เขา……แข็งเจ้าร่งจริงๆ เขาสามารถฆ่าผู้อาวุโสอู๋ได้ในหมัดเดียว"หลิวหลิวหวาดกลัวมากๆเมื่อมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในเวลาเดียวกันเขาก็ดีใจมากๆที่ตัวเองไม่ได้หลบหนี มิฉะนั้น จุดจบของเขาก็คงไม่ต่างจากผู้อาวุโสอย่างแน่นอน

สำหรับลูกศิษย์ที่อวดดีมากๆก่อนหน้านี้ เมื่อมองเห็นสถานการณ์ไม่ดี เขาก็หนีไปแล้ว เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หลังจากจื่อเฉินสังหารผู้อาวุโสแล้ว เขาก็หนีไกลออกไปหลายพันเมตร เมื่อได้ยินเสียงดังขึ้น จิตใจของเขาก็สั่นไหวและรีบเพิ่มความเร็วอีกครั้ง

"หึ!"

จื่อเฉินมองแผ่นหลังของอีกฝ่าย จากนั้นก็เปล่งเสียงเย็นชาออกมาและปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไป

……

"เขายังเป็นคนอีกเหรอ อายุน้อยขนาดนี้แต่กลับมีพลังที่แข็งเจ้าร่งมากๆ ไม่แปลกใจเลยที่เขาเป็นอัจฉริยะระดับเดียวกับศิษย์พี่หลิงหยุน แม้แต่ผู้อาวุโสอู๋ก็โดนสังหารไปแล้ว"จางมิ่งหวาดกลัวมากๆ เขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต

"ไม่ได้ ครั้งนี้จะต้องเรียกผู้อาวุโสฟ่านมาให้ได้ มีเพียงผู้อาวุโสฟ่านคนเดียวที่สามารถสังหารเด็กหนุ่มผิวดำได้"

เมื่อมองเห็นผู้อาวุโสอู๋เสียชีวิต จางมิ่งรีบหนีอย่างรวดเร็วและกลับไปยังสำนักจ้านอู่

ตอนนี้ท้องฟ้าได้มืดลงแล้ว ทำให้จางมิ่งสามารถหลบซ่อนตัวได้ ในเวลานี้ เขามองดูด้านหลังตลอดเวลา เขามองเห็นว่าไม่มีใครตามมา ทำให้เขาโล่งอกทันที

"สวรรค์เป็นใจจริงๆ ท้องฟ้ามืดขนาดนี้ ไม่มีพระจันทร์และดวงดาวเลย เด็กหนุ่มผิวดำคงไล่ผิดทางแล้วมั้ง"จางมิ่งแอบดีใจ

ตลอดทางที่เขาหลบหนี เขาใช่ชี่แท้เคลื่อนไหวตลอดเวลา ทำให้เขาเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมากๆ เวลาผ่านไปสองสามชั่วโมง เขาก็กลับมาถึงสำนักจ้านอู่แล้ว

ในเวลานี้ สำนักจ้านอู่ยังคงสว่างไสวจากดวงไฟและครึกครื้นมากๆ

ช่วงนี้เป็นการสอบของศิษย์เจ้านหลัก ตอนนี้ครึกครื้นมากๆและยุ่งมากๆด้วย เมื่อผู้อาวุโสฟ่านได้ยินรายงานจากจางมิ่ง เขาไม่ได้ออกเดินทางเลย เรื่องแรกเพราะคิดว่าตัวเองไม่ควรไป เพราะเป็นแค่เด็กหนุ่มผิวดำ ถ้าตัวเองที่เป็นผู้อาวุโสไปจัดการเรื่องนี้ มันเหมือนการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

เรื่องที่สองเพราะการสอบครั้งนี้ ทำให้เขายุ่งมากๆ เพราะเรื่องทั้งหมดเขาเป็นคนจัดการ

"ผู้อาวุโสฟ่าน ช่วยด้วย!"

ช่วงดึก ในขณะที่ผู้อาวุโสฟ่านยังไม่ได้พักผ่อน ในห้องของเขาก็ยังมีแสงสว่างอยู่ จางมิ่งวิ่งเขามาในลานหน้าบ้านและตะโกนทันที น้ำเสียงของเขาโศกเศร้ามากๆ

"จางมิ่ง มีเรื่องอะไรเหรอ?"ในห้องพัก ผู้อาวุโสฟ่านพูดด้วยความอึ้ง

จางมิ่งวิ่งอย่างลุกลี้ลุกลนเข้าไปในห้องพัก ผู้อาวุโสฟ่านใส่ชุดสีแดงและกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ ข้างๆยังมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ เขาแต่งตัวเหมือนกับผู้อาวุโสเลย ตอนนี้ทั้งสองคนมองหน้าจางมิ่งด้วยความประหลาดใจ

"ผู้อาวุโสฟ่าน ผู้อาวุโสหลิว พวกท่านต้องช่วยข้าด้วย และช่วยทวงความยุติให้คนของสำนักจ้านอู่ด้วย!"เมื่อมองเห็นผู้อาวุโสทั้งสองคน จางมิ่งรีบคุกเข่ากับพื้น เขาร้องไห้ด้วยความโศกเศร้า

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ ผู้อาวุโสอู๋อยู่ไหน เขาออกไปพร้อมกับเจ้าไม่ใช่เหรอ?"ผู้อาวุโสฟ่านขมวดคิ้วและถาม

เรื่องที่จางมิ่งไปทำนั้น เป็นการฆ่าล้างศัตรูให้กับหลิงหยุน เรื่องนี้พวกเขาต่างรู้ดี แต่ไม่รู้รายละเอียดการกระทำเท่านั้น

"ตายแล้ว ผู้อาวุโสอู๋โดนเด็กหนุ่มผิวดำสังหารแล้ว"จางมิ่งร้องไห้และพูด ใบหน้าของเขามีแต่น้ำตา ดูแล้วน่าสงสารมากๆ

"อะไรนะ ผู้อาวุโสอู๋ตายแล้วเหรอ?"

สีหน้าของผู้อาวุโสสองคนเปลี่ยนไปทันที ผู้อาวุโสอู๋ได้ฝึกฝนถึงแดนฟ้ากำหนดระยะต้นสูงสุดแล้ว พลังของเขาก็ถือได้ว่าแข็งเจ้าร่งมากๆ เขาแค่ไปสังหารเด็กหนุ่มผิวดำคนหนึ่ง แต่เขากลับโดนอีกฝ่ายสังหาร