บทที่ 327

คำพูดของอู่ฉง จื่อเฉินไม่เชื่ออยู่แล้ว สำนักบู๊น่าจะคาดเดาได้ตั้งแต่แรกแล้ว พวกเขาได้เตรียมพร้อมมาอย่างดี ไม่ได้มีแค่อุปกรณ์ทั่วไปเท่านั้น ตอนนี้คงมียอดฝีมือจำนวนมากซ่อนตัวอยู่บริเวณรอบๆของสถานที่ฝึกฝน และได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว

ถ้าสำนักบู๊ได้สมบัติล้ำค่าไปครอบครอง มันก็ยังดีหน่อย ถ้าไม่ได้พวกเขาต้องแย่งชิงอยู่แล้ว

ส่วนผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ ถ้าได้สมบัติทั่วๆไป คงจะออกจากที่นี่ได้อย่างราบรื่น แต่ถ้าได้สมบัติล้ำค่าที่สำนักบู๊อยากได้ มันคงไม่ใช่ความโชคดีอีกต่อไปแล้ว

"ยาก ยาก ยาก!"

จื่อเฉินพูดคำว่ายากออกมาสามครั้งและแอบถอนหายใจ ครั้งนี้ถ้าอยากจะได้สมบัติล้ำค่าและจากไป มันยากกว่าขึ้นสวรรค์อีก

"ตูมๆๆ!"

ในเวลานี้ พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ทำให้ร่างกายของทุกคนโยกเยกไปมา มีสัตว์ประหลาดจำนวนมากคำรามออกมา ดูเหมือนพวกมันหงุดหงิดมากๆและรู้สึกไม่ปลอดภัย

"ตูมๆๆ!"

พื้นดินสั่นไหวและเกิดเสียงดังขึ้น ราวกับเสียงฟ้าผ่า ทำให้ต้นไม้ที่อยู่บริเวณรอบๆโยกไปมา

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมพื้นดินที่สั่นสะเทือน?"

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป ในระหว่างเกิดเสียงดังสนั่นนั้น พวกเขารู้สึกเหมือนมีม้าหมื่นตัวกำลังวิ่งมา ราวกับสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลกำลังวิ่งอยู่บนพื้นดิน

"มันคือ……ฝูงสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง"

จู่ๆก็มีเสียงพูดด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น

"สัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง!"

ศิษย์แกนหลักของสำนักและตระกูลใหญ่ๆ ตอนนี้พวกเขาใจสั่นด้วยความหวาดกลัว เมื่อได้ยินว่าสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง เรื่องนี้ทำให้ทุกคนที่ได้ยินเกิดความหวาดกลัวทันที

"สัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง อยู่ในดินแดนซากปรักหักพังจะเจอเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?"สีหน้าของหวางซานขาวซีดทันที

ฝูงสัตว์ประหลาดวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง มันเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลและนับไม่ถ้วน มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากๆ ในดินแดนซากปรักหักพังนั้น ความน่ากลัวของมันเพิ่มสูงขึ้นหลายระดับ

"สัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่งในดินแดนซากปรักหักพัง หลายพันปีก็ไม่เคยเจอเลย ทำไมพวกเราถึงดวงซวยขนาดนี้"แม้แต่ชางเหอที่มีจิตใจที่นิ่งสงบ ตอนนี้สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและอยากจะหนี

"ถอย ถอย ถอย!"

"รีบถอยเร็วๆ"

เมื่อทุกคนได้สติ พวกเขาก็ตะโกนทันที คนที่เป็นหัวหน้าและอยู่หน้าสุด ตอนนี้สีหน้าของพวกเขาขาวซีดมากๆ พวกเขารีบบังคับสัตว์ขี่ของตัวเองเพื่อหลบหนี แต่พวกเขาพบว่าสัตว์ประหลาดพวกนั้นแสดงความหวาดกลัวและสั่นเทา

ตูมๆๆ!

พื้นดินสั่นไหวไม่หยุด มีสัตว์ประหลาดออกมาจากส่วนลึกอย่างต่อเนื่อง มีเสือ เสือดาวและสัตว์อื่นๆ กำลังวิ่งมาทางนี้อย่างบ้าคลั่ง

สี่เท้าของพวกเขากระแทกพื้นจนเกิดเสียงดังขึ้นมา และมีฝุ่นละอองกระจายไปทั่วบริเวณและปกคลุมท้องฟ้า

"ไม่ทันแล้ว ถ้าถอยตอนนี้ พวกเราต้องเจอค่ายกลหยวน พวกเราต้องตายอย่างแน่นอน"

เมื่อมองเห็นสัตว์ประหลาดวิ่งมา สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป ด้านหน้ามีสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลวิ่งมาอย่างคลุ้มคลั่ง ด้านหลังมีค่ายกลหยวน ถ้าพวกเราถอยหนี พวกเราต้องตายอย่างอนาถแน่นอน

"สู้ตาย!"

"สู้ตาย สู้ตาย สู้ตาย!"

"ตอนนี้มีเพียงทางเดียวคือสู้ตาย ฆ่าทุกอย่างที่อยู่ด้านหน้า"