บทที่ 329

ฝูงสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลปรากฏตัว มีสัตว์ประหลาดจำนวนพุ่งโจมตีเข้ามา ในนั้นมีสัตว์ประหลาดที่ฝึกฝนถึงแดนจิตแท้ด้วย ถึงแม้จะมีผู้บำเพ็ญอยู่หลายพันคน แต่ผู้บำเพ็ญไม่ได้เป็นฝ่ายได้เปรียบเลย

กลุ่มเล็กๆโดนสัตว์ประหลาดกลืนกินและสังหารไปหมดแล้ว ก่อนหน้านี้คนที่ไม่ยอมต่อสู้และคิดจะเอาเปรียบคนอื่น เมื่อพวกเขาเจอสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาล ทำให้พวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัวและโดนสังหารทั้งหมด

ผู้บำเพ็ญพวกนี้โดนฝูงสัตว์ประหลาดกลืนกินและเสียชีวิตทั้งหมด

ในเวลาเดียวกันก็มีสัตว์ประหลาดจำนวนมากๆพุ่งเข้ามา แม้แต่สำนักหรือตระกูลใหญ่ๆก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ตอนนี้เริ่มมีคนได้รับบาดเจ็บแล้ว

"ให้ตายเถอะ!"

เมื่อมองเห็นคนของสำนักบู๊ทิ้งซูเมิ่งเหยาไว้ด้านนอก ทำให้จื่อเฉินตะโกนด้วยความโกรธและปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา

ในร่างกายของเขา เลือดลมไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ราวกับมังกรที่ถูกปลุกจากการหลับใหล เต็มไปด้วยพลังอันน่ากลัว จื่อเฉินใช้วิชาเก้าสายฟ้าพิฆาตออกมา ทำให้เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเหมือนกับสายฟ้าและพุ่งไปข้างหน้าทันที

"เขาเคลื่อนไหวเร็วมากๆ"ชายวัยกลางคนตกใจและรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"นี่คือ……วิชาเก้าสายฟ้าพิฆาต!"

สายตาของนักพรตเปล่งประกายทันที ดูเหมือนเขารู้สึกประหลาดใจและอุทานออกมาเบาๆ

"รีบไปปกป้องพวกเธอ ไม่ต้องสนใจข้า"

เมี่ยวคงตะโกนไม่หยุดและโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่น่าเสียดาย วิชาฆ่าล้างที่บันทึกไว้ในคัมภีร์สำนักบู๊ เขายังฝึกฝนไม่สำเร็จ ส่วนคนเหล่านี้ ถึงแม้มาปกป้องตัวเอง แต่ในเวลาคับขันแบบนี้ คนพวกนี้ไม่ฟังคำสั่งของตัวเองอยู่แล้ว

สำหรับพวกเขาแล้ว ความปลอดภัยของเมี่ยวคงสำคัญที่สุด สำหรับคนอื่นๆนั้น พวกเขาไม่สนใจอยู่แล้ว

"ข้าบอกให้พวกเจ้าไปปกป้องพวกเธอ ไม่ต้องสนใจข้า"เมี่ยวคงตะโกน ดวงตาของเขาแดงก่ำและกำลังจะบ้าคลั่ง

ซูเมิ่งเหยากับหลินเสวี่ยโดนกีดกันจนอยู่ด้านนอก หลังจากนี้พวกเธอต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีที่มาจากสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งมากๆ

"คุณชาย ความปลอดภัยของคุณชายสำคัญที่สุด คนอื่นๆนั้นอย่าไปสนใจเลย"มีชายวัยกลางคนๆหนึ่งเอ่ยปากพูด เขาฝึกฝนถึงแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์แล้ว และฝึกฝนคัมภีร์สำนักบู๊ด้วย พลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ

"ใช่แล้ว ชีวิตของคุณชายมีค่าที่สุด คนอื่นๆตายไปก็ไม่เป็นไร"ยอดฝีมือบริบูรณ์อีกหนึ่งพูดด้วยความเย็นชา

ทั้งสองคนเอาแต่ใจมากๆ ไม่ว่าเมี่ยวคงจะพูดอะไร พวกเขาไม่สนใจอยู่แล้ว พวกเขาเฝ้าอยู่รอบๆเมี่ยวคงและปกป้องความปลอดภัยของเขาเท่านั้น

"ให้ตายเถอะ พวกเจ้ากล้าขัดคำสั่งของข้าหรือ"เมี่ยวคงโกรธมากๆ แต่ยอดฝีมือสองคนนั้นไม่ได้สนใจเมี่ยวคงเลย เมี่ยวคงพยายามพุ่งออกไป แต่ก็โดนผลักกลับมา บริเวณรอบๆของเขามีแต่คน

"ถ้างั้นพวกเจ้าก็ให้พวกเธอสองคนตามอยู่ด้านหลังได้ไหม ถ้าให้ผู้หญิงอ่อนแอสองคนต่อสู้อยู่ด้านหน้า พวกเจ้ายังถือว่าตัวเองเป็นผู้ชายอีกหรือ?"เมี่ยวคงตะโกนด้วยความโกรธ

สายตาของยอดฝีมือบริบูรณ์สองคนมีความละอายใจปรากฏ แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาพูดอย่างเย็นชา:"ตอนนี้มีแต่อันตราย พวกเราทั้งหมดอาจจะโดนสังหารก็ได้ ถ้าจะให้พวกเธอตามอยู่ด้านหลังนั้น มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ พวกเธอจะรอดหรือตายก็แล้วแต่เวรแต่กรรมเลย"

"พี่สาว พวกเราต้องตายอยู่ตรงนี้จริงๆหรือ?"ชุดสีฟ้าของหลินเสวี่ยเต็มไปด้วยเลือดสด การต่อสู้ก่อนหน้านี้ เธอไม่ได้ถูกปกป้องตลอดเวลา เธอลงมือต่อสู้ด้วย ตอนนี้เธอสูญเสียพลังไปมากแล้ว แต่คิดไม่ถึงจริงๆ ในเวลาคับขันแบบนี้ คนของสำนักบู๊จะทิ้งพวกเธอสองคนเอาไว้ด้านนอก