บทที่ 352

"เอามาอยู่แล้ว ไม่งั้นพวกเขาจะมาที่นี่ทำไม?"ชายฉกรรจ์พูดอย่างเย็นชา

"โอ้พระเจ้า อาวุธต้องห้ามคือผักกาดที่หาซื้อได้ง่ายๆเลยหรือ ถ้างั้นช่วยขายให้ข้าอันหนึ่งสิ"

"ผักกาดขาว?"ชายฉกรรจ์หัวเราะออกมาและพูด"ถ้าอยู่โลกภายนอก อาวุธต้องห้ามสามารถเอาไว้ปกป้องชีวิตของตัวเองได้ แต่เมื่ออยู่ที่นี่ มันอาจจะหาง่ายๆเหมือนกับผักกาดขาวเลย อัจฉริยะที่มีฐานะไม่ธรรมดา พวกเขามีอาวุธต้องห้ามติดตัวอยู่แล้ว"

สุดท้ายแล้ว ชายฉกรรจ์ก็พูดอีกครั้ง"แน่นอนว่าอัจฉริยะพวกนั้น ไม่มีแกอยู่ด้วย"

เรื่องนี้ทำให้จื่อเฉินโกรธจนแทบกระอักเลือด

ทั้งสามคนวนกลับมาอีกครั้ง และออกห่างจากหลิวป๋อที่พูดพึมพำอยู่ และมายังทิศทางที่พบเจอสัตว์เสือมังกร

ทั้งสามคนหลบอยู่สถานที่ไกลออกไป ตอนนี้สัตว์เสือมังกรกำลังหมอบลงกับพื้น ร่างกายของมันมีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา ทำให้พื้นดินกลายเป็นสีเลือด มันดูอ่อนแอมากๆ แต่ยังไม่ถึงกลับเสียชีวิต และมันยังมีพลังมากพอที่จะต่อสู้ได้อีก

ถ้าทั้งสามคนบุกเข้าไปอย่างบุ่มบ่าม พวกเขาคงโดนสัตว์เสือมังกรที่บ้าคลั่งฉีกเป็นชิ้นๆอย่างแน่นอน

"แกแน่ใจหรือว่าไอ้เสื้อขาดมีอาวุธต้องห้ามและมันจะวนกลับมา?"จื่อเฉินถามเบาๆ

"หุบปากเดี๋ยวนี้! ก่อนหน้านี้ข้าไม่แน่ใจ แต่ได้ยินเสียงแกบ่นมาตลอดทาง ตอนนี้ข้าสามารถยืนยันได้ แกรอเอาเครื่องรางก็แล้วกัน"ชายชราพูดด้วยความโกรธ

ทั้งสามคนหลบซ่อนอยู่อย่างเงียบๆ

หนึ่งนาที สองนาที เวลาผ่านไปสิบห้านาทีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครปรากฏตัวเลย

จื่อเฉินใจร้อนขึ้นมาทันที เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว สัตว์เสือมังกรไม่ได้อ่อนแอลงเลย แต่บาดแผลของมันเริ่มไม่มีเลือดไหลออกมาแล้ว ราวกับบาดแผลเริ่มสมานกันแล้ว

เมื่อเทียบกับตัวเองแล้ว สองคนที่อยู่ข้างๆนิ่งสงบมากๆ

เวลาผ่านไปอีกสิบห้านาที ในขณะที่จื่อเฉินกำลังจะหมดความอดทน ในที่สุดเขาก็พบเห็นคนๆหนึ่งปรากฏตัว

"ไอ้เสื้อขาด มันมาแล้ว"

จื่อเฉินมองเห็นเสื้อผ้าขาดๆที่พลิ้วไหวไปมา จากนั้นเขาก็มองเห็นเด็กหนุ่มปรากฏตัวด้วยความระมัดระวัง

"หึ พวกมันนั้นโง่เหมือนควายเลย"

หลังจากมองด้านหลังครั้งหนึ่ง และรู้ว่าไม่มีคนตามมา ทำให้เด็กหนุ่มหัวเราะอย่างเย็นชา

"โฮง!"

สัตว์เสือมังกรมีประสาทสัมผัสที่ไว้มากๆ เมื่อเด็กหนุ่มปรากฏตัว มันก็คำรามทันที จากนั้นก็ยืนขึ้น ร่างกายของมันใหญ่เหมือนกับภูเขาขนาดเล็ก แต่เมื่อมันขยับตัว ทำให้บาดแผลมีเลือดสดไหลออกมา

ดวงตาของสัตว์เสือมังกรแดงก่ำ ร่างกายของมันมีพลังปะทะออกมาตลอดเวลา มีรังสีฆ่าฟันปกคลุมไปทั่วบริเวณ มันมองเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยสายตาเย็นชา

"ไอ้เดรัจฉาน วันนี้คือวันตายของแกแล้ว"เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแสดงความดูถูกออกมา

"โฮง!"

สัตว์เสือมังกรคำรามออกมา สายตาของมันมีแต่รังสีฆ่าฟัน มันหมอบตัวลงและกำลังจะพุ่งโจมตี

แต่วินาทีต่อมา สายตาที่มีแต่รังสีฆ่าฟันของมันเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว เพราะมันมองเห็นมือของเด็กหนุ่ม มีหอกเท่าฝ่ามือปรากฏ รอบๆตัวหอกมีแสงสีเลือดปะทุออกมา ราวกับดึงหอกเล่มนี้ออกมาจากกองซากศพนับพันนับหมื่น

"อาวุธต้องห้าม เป็นอาวุธต้องห้ามจริงๆ"

สถานที่ไกลออกมา สายตาของจื่อเฉินกระตุกทันที มันเป็นอาวุธต้องห้าม เด็กหนุ่มคนนี้ต้องมีฐานะที่ไม่ธรรมดาจริงๆ