บทที่ 362

"เข้าใจแล้ว ท่านเป็นคนที่ฉลาดจริงๆ"

"ฮ่าๆๆ มันแน่อยู่แล้ว ทุกคนรีบๆค้นหา ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ต้องหาให้เจอ และไปบอกพวกมันด้วย ถ้าใครหาผู้หญิงคนนี้เจอและพาเธอมาให้ข้าได้ ข้าจะให้รางวัลอย่างงาม"หวางซานหัวเราะเสียงดังออกมา

จากนั้น น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ไปเตือนคนพวกนั้น สิ่งของที่ข้าต้องการ พวกมันอย่าคิดที่จะมาแย่ง มิฉะนั้น ไฟโทสะของข้า ไม่ใช่คนทั่วไปสามารถรับมือได้อยู่แล้ว เมื่อถึงตอนนั้นข้าคงกระทืบพวกมันจนฟันหลุดหมดปาก แล้วให้พวกมันคุกเข่าเรียกข้าว่าพี่เขย"

"รับทราบ!"จิตใจของยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์สั่นสะท้าน ร่างกายของเขาสั่นไม่หยุด

ตั้งแต่เกิดเรื่องของจื่อเฉินแล้ว พี่เขยก็คือเครื่องมือที่หวางซานใช้ทรมานคน ถ้าใครกล้าล่วงเกินผิดใจกับเขา เขาก็จะกระทืบคนๆนั้นจนฟันหลุด จากนั้นก็ให้อีกฝ่ายเรียกเขาว่าพี่พี่เขย

คำพูดนี้ ตอนนี้มันเป็นคำที่ได้รับความนิยมมากๆในเมืองหยุนเมิ่ง

……

"จื่อเฉิน แกอยู่ที่ไหน ทำไมถึงไม่มาช่วยข้ากับเสวี่ยเอ๋อ แกวิ่งไปที่ไหนกันแน่ พวกเราตกลงว่าจะมารวมตัวกันไม่ใช่หรือ?"

ในป่าทึบแห่งหนึ่ง ซูเมิ่งเหยาหลบซ่อนตัวอยู่ด้านใน เธอน่าสงสารมากๆและรู้สึกไร้ที่พึ่งมากๆ

หลายกิโลเมตรไกลออกไป มีคนปรากฏตัวแล้ว มีเฉินเฟิง มีหลิงหยุน มีหลัวเหมิน มีอู๋เซิ่ง และมีคนของตระกูลเฉินอยู่ด้วย

"ต้องหาเธอให้เจอ ตอนนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นในหอลงโทษถูกเปิดโปง เธอมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย"

หลัวเหมินพูดอย่างเย็นชา

"ใช่แล้ว ตอนนั้นข้าเข้าสู่ศิษย์แกนหลัก เธอต้องเคยไปหาผู้อาวุโสไท่ซ่างและพูดทุกอย่างออกมา ทำให้ผู้อาวุโสไท่ซ่างสนใจจื่อเฉินมากๆ"

น้ำเสียงของอู๋เซิ่งก็เย็นชามากๆ

"ฮ่าๆ ถ้าสามารถจับสาวงามขนาดนี้ได้ ห้ามให้เธอหนีรอดอีกเด็ดขาด พวกเราต้องสอนเธอให้รู้จักการปรนนิบัติผู้ชายให้ได้"ข้างๆเฉินเฟิง มีชายวัยรุ่นคนหนึ่งยิ้มอย่างโหดเหี้ยม เขาเป็นน้องชายของเฉินเฟิงและเป็นคนที่เรียกจื่อเฉินว่าพวกรักร่วมเพศในวันนั้น

"แกคิดว่าไง?"หลิงหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม

"เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อน หาซูเมิ่งเหยาให้เจอแล้วค่อยมาว่ากัน หวางซานได้เอ่ยปากพูดแล้ว เมื่อเทียบกับตระกูลใหญ่ๆอย่างตระกูลหวัง พวกเราก็ต้องให้เกียรติอีกฝ่ายบ้าง"เฉินเฟิงพูด

"จะไปสนใจคำพูดของเขาทำไม เมืองหยุนเมิ่งกับเมืองชางหลีของพวกเราไกลกันมากๆ ทำไมพวกเราต้องสนใจเขาด้วย"น้องชายของเฉินเฟิงพูดด้วยความไม่พอใจ เขาอยากได้ซูเมิ่งเหยากับหลินเสวี่ยมานานแล้ว

สำหรับเขาที่ไม่มีความสามารถ ไม่มีพรสวรรค์ และไม่ค่อยสนใจการฝึกฝนบำเพ็ญเซียนนั้น การเสพสุขคือเรื่องสำคัญที่สุดสำหรับเขา ผู้หญิงคือสิ่งที่ขาดไม่ได้

"ถ้าเป็นคนอื่นจากเมืองหยุนเมิ่ง พวกเขาไม่ต้องสนใจอยู่แล้ว แต่ข้าได้ข้อมูลจากอู่ฉง หวางซานคนนี้เป็นคนที่มีพรสวรรค์และเป็นคนเจ้าชู้ลามกมากๆ เขาเป็นคนที่หัวดื้อและเอาแต่ใจสุดๆ และเขาก็เคยโดนจื่อเฉินทำร้ายร่างกายมาก่อน ได้ข่าวมาว่าฟันกรามของเขาหลุดหมดปาก สำหรับคนประเภทนี้ ถ้ากล้าแย่งสิ่งของจากของเขา ทำให้เขาไม่สามารถระบายความแค้นออกมาได้ มันเป็นสัญญาณที่อันตรายมากๆ"

"พี่ชาย ความหมายของพี่คือ?"

"ถ้าล่วงเกินผิดใจกับอีกฝ่าย มันไม่ใช่เรื่องดีเลย พวกเราตีสนิทกับเขาจะดีกว่า"เฉินเฟิงพูด

……

"ตูม!"

ในมือของจื่อเฉินมีวิชาตราประทับพุ่งออกมา เขาใช้จี๋หยางออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าแตกละเอียดเป็นชิ้นๆในพริบตาและปลิวไปทั่วท้องฟ้า

"ใช่แล้ว โอกาสใช้มันสำเร็จสูงกว่าเมื่อวาน"ชายฉกรรจ์กล่าวคำชื่นชม