บทที่ 363

เมื่อออกห่างจากชายฉกรรจ์และชายชราแล้ว จื่อเฉินก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้าไปส่วนลึกเรื่อยๆ จิตใจของเขาก็ยิ่งรู้สึกไม่ดีมากขึ้น

"ต้องเกิดเรื่องไม่ดีกับพวกเธออย่างแน่นอน"

จื่อเฉินแอบพูดอยู่ในใจ และกำลังตำหนิตัวเองด้วย

ตอนที่ออกจากเมืองชางหลี เขาก็มองเห็นสายตาไม่ดีของหวางซาน เขาได้ใช้สายตาตักเตือนอีกฝ่าย แต่มันก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย

"คนที่เกิดเรื่องไม่ดีคือซูเมิ่งเหยากับเสวี่ยเอ๋อหรือเมี่ยวคงกันแน่?"

ตอนนี้จื่อเฉินรู้สึกสับสนมากๆ ตอนนั้นเมี่ยวคงโดนรอบโจมตี เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับอู่ฉงอย่างแน่นอน การเข้าไปในส่วนลึกครั้งนี้ อู่ฉงต้องลงมือแน่ๆ

เฉินเฟิงกับหลิงหยุนก็ไม่ใช่คนดีเลย พวกเขามีแผนชั่วอยู่ในใจอยู่แล้ว ตอนนี้จื่อเฉินรู้สึกกังวลใจมากๆ

เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วมากๆและใช้ความเร็วทั้งหมดออกมา ในช่วงที่เคลื่อนไหวนั้น เขาเจอยาวิเศษจำนวนมาก แต่เขาก็ไม่ได้สนใจยาวิเศษเลย

เมื่อเข้ามาในส่วนลึกเรื่อยๆ จิตใจของเขาก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีมากขึ้นเรื่อยๆ

"เกิดเรื่องไม่ดีกับใครกันแน่?"

จื่อเฉินกังวลใจมากๆ

"ฟิ๊ว!"

ในเวลานี้ มีคนๆหนึ่งปรากฏตัวด้านหน้าของจื่อเฉิน คนๆนี้เป็นวัยรุ่นที่อายุน้อยมากๆ เขาใส่เสื่อสีฟ้าและมีหน้าตาที่หล่อเหล่า เมื่อเขาปรากฏตัวก็จ้องมองจื่อเฉินทันที

"ไอ้เสื้อขาด!"

จื่อเฉินพูดอย่างเคร่งขรึมและหยุดเคลื่อนไหว

ฉู่เฟยฝึกฝนถึงแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์แล้ว เขาเป็นอัจฉริยะที่มีพลังที่แข็งแกร่งมากๆ แต่จื่อเฉินไม่ได้หวาดกลัวอีกฝ่ายเลย สิ่งที่เขากลัวก็คืออาวุธต้องห้ามของอีกฝ่ายเท่านั้น มันคือสิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้ พลังของอาวุธต้องห้ามน่ากลัวมากๆ

"เฉินหลง แกวิ่งได้เร็วจริงๆ ข้าไล่ตามแกมาสี่วันกว่าจะตามทัน"ฉู่เฟยมองหน้าจื่อเฉินและพูดด้วยความไม่พอใจ

"มีเรื่องอะไรหรือ?"จื่อเฉินเอ่ยปากพูดเบาๆ แต่เขาระมัดระวังตัวและกลัวฉู่เฟยจะลอบจู่โจมตัวเอง

"มีเรื่องอยู่แล้ว ข้ามาเพื่อต้องการเครื่องรางเท่านั้น รีบๆมอบเครื่องรางออกมา"ฉู่เฟยเอ่ยปากพูดตรงๆ

"เครื่องราง เครื่องรางอะไรหรือ?"จื่อเฉินขมวดคิ้ว

ฉู่เฟยมองหน้าจื่อเฉินแล้วพูด"อย่าเสแสร้งอีกเลย ถ้าแกไม่มีเครื่องราง ทำไมแกต้องหนีเร็วขนาดนี้ด้วย ไอ้สองคนนั้นเป็นคนโง่ แต่ข้าไม่ได้เป็นคนโง่อย่างพวกมัน ถ้ายอมมอบเครื่องรางออกมา ข้าจะไว้ชีวิตแก"

"ไอ้เสื้อขาด ข้าไม่รู้จริงๆว่าเครื่องรางคืออะไร การที่ข้าเข้ามาในส่วนลึก เพราะสัมผัสได้ว่าเพื่อนของเข้าได้รับอันตราย ตอนนี้แกรีบๆถอยไป ไม่งั้นข้าจะไม่เกรงใจอีกแล้ว"จื่อเฉินพูดอย่างเย็นชา ตอนนี้เวลามีค่ามากๆ ถ้าไปช้าแม้แต่นิดเดียว เพื่อนของเขาอาจจะได้รับอันตรายก็ได้

"คำพูดเหล่านี้ไปหลอกเด็กเลย แกจะไม่เกรงใจหรือ ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะไม่เกรงใจยังไง"

ฉู่เฟยพูดอย่างเย็นชา จู่ๆมือของเขาก็เกิดแสงสว่าง มีหอกสีเลือดปรากฏ มันใหญ่เท่าฝ่ามือ แต่มีพลังที่อันตรายมากๆปะทุออกมา

"อาวุธต้องห้าม!"