บทที่ 364

"ตูม!"

ในวันนี้ จื่อเฉินได้ยินเสียงต่อสู้อีกครั้ง พลังของการต่อสู้ครั้งนี้รุนแรงมากๆ ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

"มียอดฝีมือกำลังต่อสู้กันอยู่ มียอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์จำนวนมากต่อสู้กันด้วย"จื่อเฉินสัมผัสได้ก็พุ่งไปยังสถานที่ต่อสู้ทันที

ตลอดระยะทางที่หลบหนี เมี่ยวคงและคนอื่นๆรู้สึกเหนื่อยมากๆ ระหว่างหลบหนี องครักษ์ห้าคนก็ตายไปแล้วหนึ่งคน ตอนนี้เหลือแค่สี่คนเท่านั้น

สุดท้ายแล้ว ตอนที่พวกเขาหลบหนีถึงกลางทาง พวกเขาก็โดนคนอื่นๆปิดล้อมทางหนีไว้แล้ว

ในป่าแห่งนี้ เมี่ยวคงโดนสิบกว่าคนล้อมเอาไว้

"ฆ่ามันเลย!"

คนที่เป็นหัวหน้าฝึกฝนถึงแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์แล้ว หลังจากเขาตะโกน เขาก็พุ่งมาข้างหน้าพร้อมกับรังสีฆ่าฟันอันรุนแรง และโจมตีใส่เมี่ยวคงทันที

"ฉึก!"

องครักษ์ของเมี่ยวคงมีพลังแข็งแกร่งมากๆ ใช้กระบี่เดียวก็แทงหัวใจของนักบำเพ็ญเซียนจนทะลุและก็มีเลือดสดพุ่งออกมา จากนั้นก็เตะอีกฝ่าย เมื่ออีกฝ่ายปลิวออกไปก็เสียชีวิตทันที แต่ร่างกายของเขาก็มีบาดแผลเช่นกัน และมีเลือดสดไหลออกมาตลอดเวลา

บริเวณรอบๆมีแต่กลิ่นคาวเลือด บนพื้นมีศพนอนอยู่เจ็ดแปดคน พวกเขาต่างเป็นยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดระยะปลาย

"ไม่แปลกใจเลยที่พวกแกเป็นคนของสำนักบู๊ องครักษ์มีพลังที่แข็งแกร่งจริงๆ"ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์เมื่อสักครู่ ใช้ลิ้นเลียเลือดสดที่ติดอยู่บนกระบี่

"พวกแกเป็นใครกันแน่?"ในเวลานี้ เมี่ยวคงก็ไม่ได้นิ่งสงบอีกแล้ว เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยเลือดสด ใต้ฝ่าเท้ายังมีศพของศัตรูสองคนนอนอยู่

ถึงแม้เขาจะฝึกฝนทักษะการต่อสู้อันแข็งแกร่งของสำนักบู๊ไม่สำเร็จ แต่เมี่ยวคงก็มีพลังที่แข็งแกร่งเหมือนกัน ตอนนี้เขาสู้อย่างสุดชีวิต ทำให้เขาสังหารศัตรูไปสองคน

คนที่อยู่ด้านหน้าไม่ใช่คนของสำนักบู๊อย่างแน่นอน แต่เขากลับไล่สังหารตัวเองตลอดทาง และสังหารองครักษ์ของเขาจนเสียชีวิตไปสองคนแล้ว

"เมี่ยวคง วันนี้ก็คือวันตายของแก สำหรับเรื่องที่ข้าเป็นใครนั้น หลังจากแกตายไปแล้ว ข้าจะเผากระดาษไปบอกแกเอง"

ทุกคนพุ่งเข้ามาสังหารอีกครั้ง รังสีดาบและกระบี่พุ่งออกมาไม่หยุด การสังหารได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง

"ฉึก!"

องครักษ์ของเมี่ยวคงแข็งแกร่งมากๆ หลังจากสังหารศัตรูอีกคนหนึ่งแล้ว ศัตรูที่เสียชีวิตคือยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์ แต่องครักษ์ก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน เพื่อสังหารศัตรู เขาต้องสูญเสียแขนไปข้างหนึ่ง

พลังของเขาใกล้จะหมดแล้ว แต่เขาก็ใช้แขนข้างหนึ่งแลกกับชีวิตของยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์คนนั้น องครักษ์คนนี้น่ากลัวมากๆ

"คุณชาย ข้าจะขัดขวางพวกมันเอง ท่านรีบหนีไปเร็วๆ"แขนที่ขาดนั้น มีเลือดสดไหลออกมาไม่หยุด แต่คำพูดขององครักษ์หนักแน่นมากๆและสายตาของเขาก็เย็นชามากๆด้วย

"พวกเราต้องเปิดทางเส้นหนึ่งให้คุณชายหนีไป"องครักษ์อีกสองคนตะโกน ตอนนี้พวกเขามั่นใจมากๆ แต่พวกเขาก็กระอักเลือดสดออกมา

"ฮ่าๆๆ วันนี้คือวันตายของพวกแก พวกแกไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว บริเวณรอบๆต่างเป็นคนของพวกเรา"ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์หัวเราะออกมา แต่ในเวลานี้ สถานที่ไกลออกไป มียอดฝีมือสิบกว่าคนพุ่งมาอย่างรวดเร็ว

"ช่างมันเถอะ พวกเจ้าปกป้องข้ามาโดยตลอด ชีวิตของทุกคนเท่าเทียมกัน ทำไมต้องมาตายเพื่อข้าด้วย?"บริเวณรอบๆมีแต่ยอดฝีมือพุ่งออกมา เมื่อมองเห็นองครักษ์ที่เหลือแค่สามคน ทำให้จิตใจอันเย็นชาของเมี่ยวคงรู้สึกสั่นไหวทันที

"คุณชายไม่ต้องกังวล พวกเราจะขัดขวางพวกมันและช่วยคุณชายหนีไปให้ได้"

"ใช่แล้ว คนพวกนี้ก็เป็นได้แค่เศษสวะ พวกเราจะอารักขาคุณชายจากไปอย่างปลอดภัยแน่นอน"

"ชีวิตของพวกเราเป็นของคุณชาย พวกเราต้องอารักขาคุณชายและจากไปอย่างปลอดภัยแน่นอน"

ทั้งสามคนเตรียมตัวรับความตายแล้ว ถึงแม้พวกเขาจะกระอักเลือดสดออกมา ก้าวเท้าไม่ค่อยมั่นคง แต่จิตใจของพวกเขาแน่วแน่มากๆ พวกเขาไม่ได้เลือกที่จะนั่งรอความตาย ทั้งสามคนปกป้องเมี่ยวคงและโจมตีทันที

"ยังกล้าโจมตีอีกหรือ หาเรื่องตายชัดๆ"ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์ที่เป็นหัวหน้ายิ้มอย่างเย็นชา

"ฉึก!"