บทที่ 5

“ให้ตายเถอะ จื่อเฉินมันหลอกเราเสียได้！”

ในหุบเขา มีเสียงสบถด่าอย่างหัวเสียของจ้าวช่านดังขึ้น

กลิ่นหอมเย็นๆ อบอวลไปทั่วหุบเขา นี่คือกลิ่นของโสมหิมะ พอมาถึงนี่ จ้าวช่านก็เห็นโสมหิมะ มันมีรูปร่างเหมือนกับบัวน้ำแข็ง ขาวสะอาดไม่มีมลทิน เจริญเติบโตอยู่ในหุบเขา

พอเห็นโสมหิมะ เขาก็เจอกับหมีน้ำแข็งเหมือนกัน แต่ว่า......หมีน้ำแข็งไม่ได้มีตัวเดียว แต่มันมีสองตัว

ก่อนหน้านี้ที่เขากับจื่อเฉินต้องเสียเงินไปเกือบเท่าราคาของยาชี่แท้หนึ่งเม็ด เพื่อให้ได้ยาสลบมา แต่ก็สามารถทำให้หมีน้ำแข็งสลบได้แค่ตัวเดียว ตอนนี้มีหมีน้ำแข็งโผล่มาสองตัว ทำให้จ้าวช่านแปลกใจ และหัวเสีย

ในวสัตฤดูอันหนาวเหน็บ ปกติแล้วหมีหิมะจะจำศีลนอนหลับ แต่สองตัวนี้ มานอนเล่นอยู่ข้างๆ โสมหิมะ ถึงแม้พวกของจ้าวช่านจะระมัดระวังแล้ว แต่ก็ยังทำให้หมีน้ำแข็งตื่นขึ้นมา

หมีน้ำแข็งสองตัว ล้วนเป็นสัตว์อสูรระดับสี่ เทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งที่มีพลังระดับชี่แท้ชั้นห้า และพวกมันยังเนื้อหนังที่หนามากอีกด้วย พลังการต่อสู้ได้เหนือชั้นกว่ามนุษย์ระดับเดียวกันไปแล้ว

ทั้งสามคนล้วนมีพลังระดับชี่แท้ชั้นสามปกติแล้วถ้าสู้กับหมีน้ำแข็งหนึ่งตัว ก็แพ้ถึงขั้นถูกฆ่าอย่างแน่นอน ฤดูหนาวอันเยือกเย็นนี้ หมีน้ำแข็งจะตอบสนองช้ากว่าหน่อย บวกกับยาสลบ ทั้งสามคนยังที่จะประมือกับหมีน้ำแข็งได้สักพักหนึ่ง

“โฮก！”

หมีน้ำแข็งที่สูง3เมตร ตื่นขึ้นจากการหลับใหล แล้วคำรามออกมา เส้นขนรอบๆ ลำตัวมัน แต่ละเส้นคมดั่งเข็ม ยกอุ้งมือที่ขนาดใหญ่ขึ้นมา แล้วตะครุบมายังทั้งสามคนนี้

“ตูม！”

ก้อนหินก่อนหนึ่งแหลกสลายด้วยอุ้งมือของหมี

สามคนกระโดดดีดตัว สีหน้าดูไม่จืด ร่างกายของพวกเขา ยังฝึกไม่ถึงขั้นที่แข็งแกร่งกว่าก้อนหิน พอเจอการโจมตีของหมีน้ำแข็งตัวนี้ พวกเขาก็ได้แต่ใช้วิชาหลบหลีกเท่านั้น

“รีบเอายาสลบออกมา แล้วใช้มันเลย”

แรงลมพัดเข้ามา หนุ่มน้อยหลบการโจมตีของหมีน้ำแข็ง แล้วก็หันไปตะโกนพูดกับจ้าวช่าน

“ตูม！”

หินอีกก้อนถูกหมีทุบแหลก ในหุบเขาก็บังเกิดลมรุนแรง เมื่อเจอกับการโจมตีของหมีน้ำแข็งสองตัวนี้ ไม่นานทั้งสามคนก็ถูกบีบให้ออกจากหุบเขานี้

“ให้ตายเถอะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้！”

จ้าวช่านสบถด่าออกมา เขาไม่ยอม แต่ตอนนี้เขาต้องเอายาสลบออกมาเท่านั้น เขาจิกเท้า แล้วใช้ท่าก้าวเมฆไหลระดับสามออกมา แล้วก็พาดผ่านการโจมตีด้วยอุ้งมือของหมีทั้งสองตัวไป หายตัวไปตรงหน้าของหมีน้ำแข็ง แล้วก็สาดยาสลบใส่มันอย่างแรง

ยาสลบไร้สีไร้กลิ่น มาอยู่ตรงหน้าของหมีน้ำแข็งอย่างง่ายดาย แล้วก็ถูกพวกมันดูดเข้าไปอย่างแรง

ลำตัวของหมีน้ำแข็งก็โซเซ

จ้าวช่านก็อาศัยจังหวะนี้ถอยออกมา

“ไม่ได้การแล้ว ถ้าเป็นหมีน้ำแข็งตัวเดียว คงจะต้องสลบไปแน่นอน แต่หมีสองตัวมันไม่เหมือนกัน พวกเราจะต้องรีบคิดหาวิธี”

พอสาดยาสลบไป แล้วเห็นว่าหมีไม่สลบ จ้าวช่านก็ร้อนรน