ตอนที่ 1035 เจ้ารอเขาไม่ไหวแล้ว

หลังจากฟังคำพูดของเสี่ยวจู หวังเยียนหรันก็ตื่นตระหนกเล็กน้อยเช่นกัน

หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินไปที่โถงรับแขก

“เยียนหรันกลับมาแล้ว”

เมื่อหวังฮูหยินเห็นหวังเยียนหรัน นางก็ยืนขึ้นและทักทายด้วยรอยยิ้มทันที

หวังเยียนหรันเหลือบมองหวังโส่วหนิงด้วยสีหน้าจริงจัง จากนั้นจึงโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า

“คำนับท่านพ่อท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว...”

ในขณะนี้หวังเยียนหรันเหมือนเป็นเด็กที่ทำผิด

หวังฮูหยินดึงลูกสาวของนางให้นั่งลง เหลือบมองหวังโส่วหนิงซึ่งพยักหน้าเล็กน้อย แล้วยิ้มทันที

“เยียนหรัน แม่และท่านพ่อของเจ้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”

หวังเยียนหรันกัดฟันทันที

หรือว่าอยากจะให้นางแต่งงานจริง ๆ หรือ

อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้อยู่แล้วว่านางมีคนที่ชอบและก็รู้ด้วยว่าคนที่นางชอบเป็นใคร แล้วทำไมถึงทำกับนางเช่นนี้...

หวังเยียนหรันพยักหน้าเพียงเล็กน้อย แต่จู่ ๆ หัวใจของนางก็รู้สึกปิดกั้น และรู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมาก

“ลูกสาว”

หวังโส่วหนิงก็กล่าวขึ้นเช่นกัน

พยายามรักษาน้ำเสียงให้นิ่งที่สุด เขาหยุดชั่วคราว แล้วกล่าวว่า

“จำใต้เท้าชุยกวีกรมอาญาที่มาบ้านเราบ่อย ๆ ได้หรือไม่ คุณชายของบ้านใต้เท้าชุยเป็นผู้มีความสามารถ ยิ่งกว่านั้นคุณชายชุยบอกพ่อหลายครั้งแล้วว่าเขาชอบเจ้ามาก...ลูกสาว สองวันนี้เจ้าแต่งองค์ทรงเครื่องมาพบคุณชายชุยเถิด”

“ใช่ ใช่ แม่ก็เคยเห็นคุณชายชุยคนนี้มาแล้ว เขาเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ เคยเป็นครูสอนที่สำนักศึกษาสูงสุดมาก่อน เขาทั้งเก่งทั้งรูปโฉมงดงาม เยียนหรันอา เจ้าควรไปพบเขา!”

หวังฮูหยินก็วิงวอนด้วยเช่นกัน

หวังเยียนหรันทนไม่ไหวอีกต่อไป แล้วน้ำตาของนางก็ไหลลงมา

หวังฮูหยินตื่นตระหนกทันที หันหน้าไปถลึงตาใส่สามีอย่างดุเดือดราวกับกำลังตำหนิ และรีบปลอบใจลูกสาวทันทีว่า

“โธ่ เยียนหรัน เจ้าร้องไห้ทำไม โตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังร้องไห้อยู่อีก เอาล่ะ ๆ เลิกร้องไห้ ๆ...”

หวังเยียนหรันยืนอยู่ที่นั่นอย่างว่างเปล่า

เมื่อหวังโส่วหนิงเห็นก็ถอนหายใจ

เขาไม่เคยทุบตีหรือดุด่าลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนนี้เลย ตอนนี้นางกลับร้องไห้ต่อหน้า แล้วเขาจะไม่รู้สึกเป็นทุกข์ได้อย่างไร

แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้

“ท่านแม่ ท่านพ่อ ทำไมพวกท่านยังยืนกรานที่จะบังคับให้ลูกแต่งงาน...ลูกยังไม่อยากจากท่านพ่อท่านแม่ไป ลูกยังอยากปรนนิบัติท่านพ่อท่านแม่อยู่!”

หวังเยียนหรันเป็นคนฉลาดอยู่แล้ว นางรีบกอดแม่ของตัวเองและร้องไห้