ตอนที่ 1039 ต้องจับเป็นเจ้าสี่ให้ได้!

พอหลี่จุ่นนึกถึงหมัดที่อีกฝ่ายชกที่ฝ่าเท้าของเขาก็รู้สึกเจ็บขึ้นมานิด ๆ ทันที

จึงพูดตามความจริง

“ผู้อาวุโส ตอนนั้นคนผู้นั้นชกหมัดมาที่ข้า กลับทำให้ข้ากระเด็นไปได้...จนถึงตอนนี้ข้ายังรู้สึกเจ็บ ๆ ฝ่าเท้าอยู่เลย ตรงที่ถูกเขาต่อยนั่นแหละ!”

เฟิงอู่หังตกตะลึงและพูดว่า

“วรยุทธ์ของเจ้าก้าวหน้าเร็วมาก ข้ารู้ดี เวลานี้คนที่สามารถชกเจ้ากระเด็นได้ต้องมีฝีมือไม่ธรรมดาแน่! มีคนผู้นี้ปกป้องจอมทัพของฝ่ายศัตรู...คิดจะจับเป็นอีกฝ่ายเกรงว่าไม่ง่าย”

หลี่จุ่นพลันถาม

“ผู้อาวุโส หรือว่าท่านสู้อีกฝ่ายไม่ได้หรือ”

เฟิงอู่หังพลันตอบ

“เจ้าหนู เจ้าก็พูดเสียง่าย ถ้าข้ายังเป็นเด็กหนุ่มอายุสิบกว่าย่อมคิดว่าตัวเองสู้ได้ แต่ข้าไม่เด็กแล้ว เรียกว่าหมัดกลัวหนุ่มน้อย”

“อีกอย่าง ตามอายุที่มากขึ้น ยิ่งรู้เหตุผลที่หมัดไม่มีตา ถ้าคนผู้นั้นมีฝีมือสู้ข้าไม่ได้ก็แล้วไปเถอะ แต่ถ้าสูสีกับข้า ก็ไม่แน่ว่าข้าจะกดเขาลง!”

หลี่จุ่นฟังแล้วขมวดคิ้วน้อย ๆ

แต่

เฟิงอู่หังพูดมีเหตุผล

หมัดกลัวหนุ่มน้อยจริง!

ไม่ว่าวรยุทธ์จะสูงส่งเพียงไร ตามการพูดของอาจารย์เผียนอีของเขา ยิ่งอายุมาก แม้กำลังภายในจะยิ่งล้ำลึก แต่ก็จะค่อย ๆ สลายไปเหมือนกัน

เมื่อกำลังภายในสลายไปจนหมด นั่นก็คือถึงเวลาแล้ว

อีกอย่าง ยิ่งอายุมากก็ยิ่งสู้นานไม่ได้

ตอนที่เพิ่งเริ่มลงมือย่อมมีอานุภาพชวนให้คนตะลึง แต่ก็สู้ได้แค่ตอนต้น ๆ เท่านั้น ถ้าแรกเริ่มมิอาจกำจัดอีกฝ่ายได้ เช่นนั้นก็อันตรายแล้ว

แน่นอน กว่าที่กำลังภายในจะสลายหมด อย่างไรก็ต้องมีอายุร้อยกว่าปี

สรุป เรื่องของวรยุทธ์ก็เหมือนกับฝีมือบนเตียงของผู้ชาย

ตอนหนุ่ม ๆ เสร็จหนึ่งครั้งไม่นานก็ชูชันได้ใหม่!

ทรงพลังกล้าหาญอย่างยิ่ง!

แต่พอมีอายุแล้ว เสร็จหนึ่งครั้งกลับต้องใช้เวลาชาร์จนานมาก

บางครั้งต่อให้หลับหนึ่งตื่น รุ่งขึ้นยังไม่แน่ว่าจะทำงานได้

เฟิงอู่หังอายุปูนนี้แล้ว เวลานี้ไม่อายุต่อสู้ได้นาน

ไม่แน่ว่าจะกดยอดฝีมือลึกลับข้างตัวเจ้าสี่นั่นได้จริง

เฟิงอู่หังเอ่ย

“หากฝ่าบาทเสด็จมาด้วยองค์เอง กลับจับตัวได้”

หลี่จุ่นพยักหน้า