ตอนที่ 1047 มาถึงค่ายกองทัพศัตรู!

หลี่จุ่นปิดหน้าปิดตา ดูเหมือนคนที่กำลังกลัวเกินกว่าจะกล้าลืมตา!

“เกิดอะไรขึ้น”

“ตกลงไปได้ยังไง!”

“ไอ๊หยา เกรงว่าคงช่วยเขาไม่ได้แล้ว ตกลงไปไม่เห็นแม้แต่เงาเลย!”

“ตายสถานเดียว!”

“…”

ในเวลานั้นเอง ผู้คนทั้งด้านหน้าและด้านหลังต่างก็เข้ามามุงอย่างรวดเร็ว

หลี่จุ่นใจเต้นรัวขึ้นมาทันที คนมากมายขนาดนี้จะไม่ทำให้คนจำเขาได้ใช่ไหม

เขาถือโอกาสกระแอมอีกสองสามครั้ง ปิดบังใบหน้า นอนฟุบลงกับพื้น แสร้งทำเป็นกลัว และพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เขา เขา เมื่อกี้เขากำลังนอนหลับอยู่ ม้าที่อยู่ข้างหลังร้องตื่นตระหนกจนทำให้เขาตกใจตื่น รถก็เลยโคลงเคลง เขาก็เลยตก ตก ตกลงไปเลย...”

ทุกคนฟังโดยไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ

นี่มันโชคร้ายเกินไปไหม

แค่งีบหลับกลับทำให้ต้องหลับไปเลยตลอดกาล...

ทุกคนมองหน้ากันเลิกลั่ก

มีคนเข้ามาปลอบและช่วยพยุงหลี่จุ่นให้ลุกขึ้น หลี่จุ่นปิดหน้าของเขาตลอดเวลา ทำท่าทีให้ดูเหมือนหวาดกลัวมาก

โชคดีที่ไม่มีใครสนใจเสียงแหบ ๆ ของเขา และไม่มีใครคิดอยากจะดูหน้าของเขา เพียงแค่คิดว่าที่เขาทำเช่นนี้เพราะตกใจและกลัวเท่านั้น

“เอาเถอะ เขาคงไม่รอดแล้ว…พอพวกเรากลับมา ค่อยลงไปตามหาเขาแล้วกัน”

“เห้อ นี่มันเรื่องอะไรกัน คนผู้นี้ช่างโชคร้ายจริง ๆ ...”

“นี่ถือว่าเป็นสิ่งที่เจ้าสี่รนหาที่เองนะ แม้ว่าจะเหนื่อยแต่ท่านแม่ทัพก็ได้ออกคำสั่งแล้วว่าห้ามขึ้นรถ เขาไม่ฟังเอง!”

“เอาล่ะ เขาไม่อยู่แล้ว พูดไปก็ไร้ประโยชน์...จะว่าไป เจ้าสี่คนนี้เป็นพวกฉลาดแกมโกง มักชอบเอารัดเอาเปรียบ…”

“โอ๊ย ไป ๆ ๆ รีบไปกันเถอะ... ใกล้จะถึงแล้ว!”

“เสี่ยวเจี่ย พอถึงแล้วค่อยไปรายงานกับผู้บังคับกองร้อย ไม่ต้องกลัว!”

“…”

ทุกคนพากันกลับไปประจำที่ของตนเองแล้วเคลื่อนรถต่อไป