ตอนที่ 1063 ความอัปยศใหญ่หลวง!

เฟิงอู่หังสังหารทูตที่มาส่งจดหมายแล้วโยนศีรษะไปถึงหน้าประตูเมือง เรื่องนี้รายงานถึงหูองค์ชายสี่เร็วมาก

องค์ชายสี่โมโหอย่างหาที่เปรียบมิได้!

แต่พอคิดดูอีกทีก็ไม่ยี่หระแม้แต่น้อย

เจ้าสังหารคนของข้าคนหนึ่งไม่เป็นไร ถึงอย่างไรบ้านเจ้าก็เสียไปแล้ว!

ข้าได้ผลประโยชน์ใหญ่เทียมฟ้า ให้เจ้าฆ่าคนระบายโทสะสักคนเรื่องเล็ก อย่างไรเสียทูตคนหนึ่งก็ไม่ใช่บุคคลสลักสำคัญอะไร เป็นแค่นายทหารนายเล็ก ๆ เท่านั้นเอง

จะมีหรือไม่ก็ได้

ในเมืองเหยียนโจว ชั่งขณะร่วมเฉลิมฉลองกับประชาชน

ในเมืองมีชาวบ้านไม่น้อยอยู่แล้ว ถึงกลางวันจะหนีหายเพราะรู้ว่าจะทำสงคราม อยู่ต่อไม่ได้

แต่ก็ยังมีคนรักบ้านเกิด ไม่ยอมย้ายรัง อยู่ในเมืองตลอด

พอเรื่องประกาศเรื่องที่หลี่เจิ้งจะสถาปนาราชธานีที่เมืองหลวงแคว้นหนานออกไป นั่นทำให้ประชาชนต่างยินดีปรีดา

ฝ่าบาทคือใคร

นั่นคือฮ่องเต้ของราชวงศ์อู่เชียวนะ แถมยังเป็นฮ่องเต้ผู้ปรีชาสามารถด้วย

รั้งตำแหน่งห้าสิบเอ็ดปี ไม่สิ ตอนนี้คือห้าสิบสองปีแล้ว

ไพร่ฟ้าราชวงศ์อู่อิ่มปากอิ่มท้อง ประกาศนโยบายต่าง ๆ อันเป็นผลดีต่อบ้านเมืองและประชาชนเนือง ๆ ชาวบ้านล้วนเห็นงาม ปกป้องหลี่เจิ้งจากใจจริงที่สุด

ก็อย่างที่รัชทายาทก่อกบฏชิงบัลลังก์เมื่อคราวก่อน ทำเอาประชาชนโกรธแค้นอย่างหนัก

มีคนด่าทอรัชทายาทว่าไม่รู้จักดีชั่วระยะหนึ่ง ตอนนี้ฟ้าหลังฝนสักที ฝ่าบาทจะสถาปนาแคว้นใหม่แล้ว!

ทั้งยังไปถึงเมืองหลวงของคนอื่น นี่น่ายำเกรงขนาดไหน

ฝ่าบาทก็คือฝ่าบาท สุดยอดไปเลย!

ประชาชนส่วนมากคิดอย่างนี้ แต่ย่อมมีคนที่รู้จักดูอยู่ไม่น้อย รู้ว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่

นี่เป็นแค่วิธีการหลอกประชาชนของหลี่เจิ้งเพื่อจุดประสงค์ทางการเมืองของตัวเองเท่านั้น

ฮ่องเต้ของราชวงศ์อู่ท่านนี้ แม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นราชาผู้ปรีชา แต่ในบางมุมก็ไม่เห็นประชาชนเป็นสำคัญเหมือนกัน จะเรียกว่าทรราชก็ไม่เกินไป

ก็อย่างเรื่องกบฏในเมืองหลวง ตระกูลที่ถูกโค่นล้มเหล่านั้นก็เพราะว่าหมดประโยชน์ต่อเขาแล้ว หรือไม่ก็มีเงินมากเกินไป กระทั่งว่ามีอำนาจมากเกินไปไม่อาจควบคุม ดังนั้นจึงฉวยโอกาสตัดรากถอนโคนเสีย

มีแต่พวกชาวบ้านที่เป็นกบอยู่ในกะลา ขุนนางที่ตามไปเมืองหลวงแคว้นหนานเหล่านั้น มีใครบ้างที่ไม่รู้ดีอยู่แก่ใจ