ตอนที่ 1067 ข้อได้เปรียบ!

จักรพรรดินีครุ่นคิด ท้ายที่สุดก็พยักหน้า

ความคิดเห็นของหลี่จุ่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว

ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาเผชิญหน้ากับทัพเหยียนโจวแล้ว อีกอย่างจะให้ทัพใหญ่แคว้นฉีหันมาจัดการกับทัพเหยียนโจวก็คงไม่มีทางเป็นไปได้จริง พูดมากก็เปล่าประโยชน์

“อันที่จริงพวกเรามีข้อได้เปรียบกว่าแคว้นฉีเป็นอย่างมากอยู่ข้อหนึ่ง”

หลี่จุ่นรีบเอ่ยขึ้น

เฟิงอู่หังและจักรพรรดินีหันหน้าไปมองเขาพร้อมกัน เฟิงอู่หังรีบเอ่ยถามขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความฉงน “พ่อหนุ่ม เจ้าหมายถึง...”

“ฝ่าบาทกับท่านจอมทัพเองก็คงเห็นแล้ว อันที่จริงพวกเรากับคนราชวงศ์อู่ไม่ได้แตกต่างอะไรกันมากนัก หากจะบอกว่ามีข้อแตกต่างกันจริง ๆ นั่นก็คือสำเนียงและสภาพแวดล้อมในการใช้ชีวิตที่ต่างกัน ภาษาที่พวกเราใช้แล้วก็ตัวอักษร อันที่จริงก็เหมือนกัน ติดต่อสื่อสารกันขึ้นมาก็ไม่มีอุปสรรคใด ๆ”

ใบหน้าของหลี่จุ่นแฝงไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่รู้เบื่อหน่าย “และในก่อนหน้านี้ เดิมทีราชวงศ์อู่กับแคว้นหนานก็เคยเป็นปึกแผ่นเดียวกัน เพียงแต่หลังจากนั้นแคว้นหนานได้แยกตัวออกไป แต่ทว่าก็เป็นเหมือนกับแคว้นพี่แคว้นน้อง จุดที่เหมือนกันมีเยอะมากมาย”

“และนี่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเรามีข้อได้เปรียบเป็นอย่างมาก ขอแค่พวกเราใช้วิธีการที่ดีหน่อย ก็เอาทหารเชลยศึกของราชวงศ์อู่มาให้เราได้ใช้สอยได้แล้ว ประชาชนของแคว้นหนานและราชวงศ์อู่ อันที่จริงต่างก็ไม่ได้มีความขัดแย้งกันมากมายอะไร พอจะรวมเป็นเนื้อเดียวกันได้”

เหตุใดในยุคสามก๊กจีนโบราณ ก๊กเว่ย ก๊กสู่และก๊กอู๋สามมหาอำนาจ ทุกครั้งที่รบชนะอีกฝ่าย ก็จะสามารถยึดกองกำลังของอีกฝ่ายมาใช้เองได้ล่ะ?

เพราะเดิมทีพวกเขาทั้งสามล้วนอยู่ภายใต้ราชวงศ์ฮั่นอย่างไรเล่า พวกเขาต่างทะเลาะกันในอาณาเขตของตระกูลตัวเอง ผู้คนที่อยู่ในทั้งสองค่าย ล้วนมีพี่น้องของตนด้วย

แน่นอนว่ายึดมาใช้เองได้อยู่แล้ว

ราชวงศ์อู่และแคว้นหนานในตอนนี้ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน

นี่ก็คือข้อได้เปรียบของแคว้นหนานในตอนนี้!

จักรพรรดินีและเฟิงอู่หังฟังจนนัยน์ตาหดตัวลง เข้าใจเจตนาของหลี่จุ่นแล้ว

หลี่จุ่นพูดต่ออีกว่า

“ฉะนั้นหากเราทำศึกกับทัพเหยียนโจว หากทำให้พวกเขาเป็นเชลยศึกได้ เช่นนั้นเป็นไปได้มากว่า กองกำลังเหล่านี้ก็พอที่จะให้พวกเราใช้สอยได้ กลายเป็นแม่ทัพใต้บังคับบัญชาของเรา ด้วยเหตุนี้เมื่อพวกเรายิ่งทำศึกกองกำลังก็ยิ่งเยอะขึ้น พวกเราสามารถใช้สงครามฝึกสงครามได้!”

“ใช่!”

ดวงตาของเฟิงอู่หังเบิกโพลง ก่อนจะรีบตะโกนเสียงดังขึ้นทีหนึ่ง “พ่อหนุ่ม เจ้าพูดถูก! ฮ่า ๆ ๆ เยี่ยมจริง ๆ! แคว้นฉีเจ้าพวกเวรตะไลกลุ่มนี้ กองกำลังของพวกเขามีแต่ยิ่งทำศึกก็ยิ่งน้อยลง จะมาเทียบกับทัพของเราได้อย่างไร?”

จักรพรรดินีเองก็พยักหน้าหน่อย ๆ ทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่ขึ้นมา

หลี่จุ่นมองทั้งสองคน ก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“ฉะนั้นขอแค่พวกเราคิดหาวิธีเอาทัพเหยียนโจวมาให้ได้ เช่นนั้นการประลองกำลังกับหลี่เจิ้งในศึกนี้ สถานการณ์ก็จะเลวร้ายลงในทันใด ชัยชนะในท้ายที่สุดก็จะยืนอยู่ในฝ่ายของเรา!”