ตอนที่ 1072 ซ้อมซั่งกวนเฮ่าให้น่วม!

หลี่จุ่นลงมืออย่างไม่มีลางบอกเหตุ และวิชาที่ปล่อยออกมาก็คือขาลมกรดที่มีความเร็วเป็นอย่างมาก!

ซั่งกวนเฮ่าต้านทานได้ที่ไหนกันเล่า?

กระทั่งแม้แต่โอกาสในการตอบสนองกลับยังไม่มีเลย!

เดิมทีการเตะนี้ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อยู่แล้ว ต้องรับกับลูกเตะนี้เข้าจัง ๆ!

ทั้งตัวคนกระเด็นออกไปเลย ทันใดนั้นก็ไปกระทบลงบนโต๊ะและเก้าอี้ที่อยู่ในโถงกระจัดกระจาย ทำเอาแขกที่มากินข้าวรอบ ๆ ตกตะลึงจนรีบหลบไปในทันใด!

ที่ตรงนั้นชลมุนวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่!

ซั่งกวนเฮ่ากลิ้งไปบนพื้น ทันใดนั้นแม้กระทั่งผมก็ยุ่งเหยิงไปหมด พร้อมทั้งกระอักเลือดออกมาในฉับพลัน อยากให้จนตรอกแค่ไหนก็จนตรอกเท่านั้น!

“เอาเท้าข้าไปกินอีกสิ!”

หลี่จุ่นตะโกนเสียงดังอีกครั้ง เขาเด้งตัวขึ้นมา ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า แล้วโจมตีไปอีกครั้ง

แทบจะไม่หยุดพัก!

ในจังหวะที่ซั่งกวนเฮ่าร่วงลงไปบนพื้นนี่เอง เท้าต่อมาของหลี่จุ่นก็มาถึงแล้ว!

นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความต้องการฆ่า ลงมือตรงไปตรงมาและคล่องแคล่ว พร้อมทั้งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความฉุนเฉียวดุเดือด!

ซั่งกวนเฮ่าต้านทานได้เสียที่ไหนกัน?

แม้แต่โอกาสในการตอบโต้เขายังไม่มีเลย เห็นแต่เท้าของหลี่จุ่นถีบไปบนยอดหัวกะโหลกของเขา

เยี่ยมไปเลย หากเท้านี้ถีบลงไป ต่อให้ซั่งกวนเฮ่าไม่ตาย ก็เกรงว่าต้องมีหายไปครึ่งชีวิต!

ปัก!

แต่ทว่าเท้านี้ของหลี่จุ่นกลับไม่ได้เตะไปโดนซั่งกวนเฮ่า ในช่วงเวลาสำคัญนี้ถูกฝ่ามือหนึ่งบีบให้ถอยออกไป!

แน่นอนว่าหลี่จุ่นรู้ว่าใครเป็นคนขวางตัวเขาเอาไว้!

เป็นอวิ๋นเอ๋อร์อย่างไรเล่า!

ช่วงเวลาสำคัญในท้ายที่สุด ฝ่ามือของอวิ๋นเอ๋อร์ตบไปบนฝ่าเท้าของหลี่จุ่น แล้วบีบให้เขากลับไป!

ทันใดนั้นในใจของหลี่จุ่นก็ลอบถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

ดูท่าตนคงไม่มีทางฆ่าซั่งกวนเฮ่าผู้นี้ได้สำเร็จ เดิมทีเขาก็คาดการณ์เอาไว้อยู่แล้ว มีซั่งกวนหว่านเอ๋อร์อยู่เขาไม่มีทางฆ่าซั่งกวนเฮ่าได้

แต่คิด ๆ ดูแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องซ้อมไอ้คนขี้ขลาดสารเลวนี่ให้บาดเจ็บหนัก จนระบายความโกรธออกมาได้ทั้งหมดให้ได้!

แต่ว่านี่ตัวเขาเพิ่งจะเตะไปทีเดียวเอง ยังไม่สาแก่ใจเลยก็ถูกอวิ๋นเอ๋อร์ขวางเอาไว้เสียแล้ว

ช่างน่าเสียดายจริง ๆ!

เมื่อหลี่จุ่นกลิ้งไปบนพื้น ก็รีบมองไปที่อวิ๋นเอ๋อร์ ก่อนจะเอ่ยเรียกว่า