ตอนที่ 1080
ตอนที่ 1080 นี่มันเอาประชาชนมาเป็นโล่มนุษย์นี่!
September 20, 2026
วันนี้จักรพรรดินีกับเฟิงอู่หังรวมทัพใหญ่ ทำท่าทางจะออกไปโจมตีเมือง เผชิญหน้ากับองค์ชายสี่อีกครั้ง!
ทุกคนถามองค์ชายสี่กลับว่าทำไมถึงไม่อพยพประชาชนออกจากเมือง จากนั้นได้รับการโจมตีและทำลายล้างขององค์ชายสี่แล้วก็ล่าถอยออกไป
มีแต่กำลังอธิบายเรื่องหนึ่ง!
ทัพแคว้นหนานมีความสามารถที่จะโจมตีเมืองได้ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้โจมตีเมือง เป็นเพราะว่าทนไม่ได้ที่จะต้องลงมือกับประชาชนในเมือง!
เพียงแต่แสดงท่าทีนี้ออกมาก็เท่านั้น
แน่นอนว่าความเดือดดาลของเฟิงอู่หังเป็นของจริง!
เขากลับมาถึงค่ายทหาร เกรี้ยวกราดสุด ๆ
ได้ยินว่าเกือบชกทำเอาเป้าที่ใช้ในการต่อยในสนามฝึกขาดเกือบหมด เห็นได้ชัดว่าเดือดดาลจนหัวใจจะหลุดออกมาอยู่แล้วจริง ๆ
ไม่นานพระอาทิตย์ก็ตกดิน
ประชาชนที่ก่อนหน้านี้มารวมตัวกันอยู่ที่ทางตะวันออกของเมืองเองก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้านของตน เริ่มทำอาหารกินข้าว ทุกอย่างเป็นสิริมงคลแล้วใช่หรือไม่
หลังจากนั้น ตามถนนใหญ่ตรอกเล็กซอยน้อยคนมากมายกินจนอิ่มดื่มจนพอก็เริ่มนั่งพูดคุยกันในลาน หรือบ้างก็ออกไปกินข้าวที่ร้านอาหารข้างนอกพร้อมดื่มเหล้ากินกับแกล้ม
ในช่วงเวลานี้เอง คำวิพากษ์วิจารณ์บางส่วนก็ใช้โอกาสนี้แพร่สะพัดออกไปด้วยความรวดเร็ว
“ได้ยินหรือยัง? พวกเราถูกทัพเหยียนโจวหลอกกันทั้งหมด...”
“อะไรนะ? คำพูดนี้มาจากไหน?”
“ได้ยินเรื่องที่ทัพเหยียนโจวเผชิญหน้ากับทัพแคว้นหนานที่ประตูเมืองวันนี้แล้วหรือยัง?”
“ได้ยินแล้ว มีอะไรหรือ? พูดถูก จอมทัพของเราดีมาก ๆ ตอนนี้มีเรื่องอะไรอีกหรือ?”
“ให้ตายเถอะนี่น่ะ พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดวันนี้ทัพแคว้นหนานถึงไม่โจมตีเมือง?”
“ทำไมหรือ?”
“จอมทัพของทัพแคว้นหนานเขาถามผู้บัญชาการทัพเหยียนโจวกลับว่า ทำไมไม่ให้ประชาชนอย่างพวกเราออกไปจากเมือง เพื่อเลี่ยงสงคราม...สุดท้ายที่ไม่ได้โจมตีเมือง ก็เป็นเพราะว่าพวกเรายังอยู่ในเมือง เขาจึงไม่สามารถเริ่มจู่โจมเข้ามาได้อย่างไรเล่า!”
“นี่...นี่แล้วยังไงหรือ? นี่มันก็ปกติไม่ใช่หรือ? แม้ทัพแคว้นหนานนี่จะน่ารังเกียจ แต่ก็ไม่กล้าไม่คำนึงถึงประชาชนเลยไม่ใช่หรือ? ไม่อย่างนั้นต่อไปจะยืนหยัดอยู่ในใต้หล้าได้อย่างไร? หากข้าพวกเราตามอำเภอใจ แม้แต่ประชาชนของแคว้นหนานเองก็คงไม่กล้าอยู่ที่แคว้นหนานอีกต่อไปแล้ว!”
“ให้ตายเถอะ เหตุใดพวกเจ้ายังไม่เข้าใจอีกนะ? เป็นเพราะทัพเหยียนโจวเห็นถึงข้อนี้ จึงจงใจเก็บพวกเราเอาไว้ในเมืองอย่างไรล่ะ เอาเรื่องทัพแคว้นหนานจะดักฆ่าพวกเรากลางทางเพื่อระบายความแค้นมาบีบขวางไม่ให้พวกเราออกจากเมือง วัตถุประสงค์ของมันก็คือทัพแคว้นโจวกำลังเอาประชาชนมาเป็นโล่มนุษย์ ขวางไม่ให้ทัพศัตรูโจมตีเมืองอย่างไรล่ะ! นี่ทัพเหยียนโจวกำลังหลอกใช้เราอยู่!”
“อะไรนะ?!”
“เจ้าอย่าพูดมั่วซั่ว!”
“ไอ้หยา ไม่มีทาง เจ้ากำลังพูดจาเพ้อเจ้ออะไรอยู่?!”
“...”
เมื่อคำวิพากษ์วิจารณ์นี้แพร่ออกไป คนไม่น้อยก็พลันเปลี่ยนสีหน้ากันไปตาม ๆ กัน!
คำวิพากษ์วิจารณ์นี้มีมากมายเกินไป!
มีน้ำหนักเกินไปแล้ว!
โดยพื้นฐานแล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลง!
ไม่ใช่ปัญหาว่าทัพเหยียนโจวสนใจประชาชนหรือไม่ แต่คือการทำเช่นนี้คือทัพเหยียนโจวเอาชีวิตประชาชนมาเป็นโล่มนุษย์!