ตอนที่ 1096 เป็นกบฏร่วมพรรคของรัชทายาทจริง ๆ ด้วย!

เป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ!

วินาทีถัดมา ลางสังหรณ์ที่เป็นอัปมงคลนี้เป็นจริงแล้ว!

นัยน์ตาของเฟิงอู่หังเย็นยะเยือก พร้อมทั้งมุมปากยังแฝงรอยยิ้มแสนเย็นชาเอาไว้อีกด้วย

มองพวกก๊กรัชทายาทแต่ละคนที่ถูกคุมตัวมายังหน้าค่ายทั้งคอตกทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขึงขังว่า

“ใต้เท้าทุกท่าน เหยียนอ๋องที่พวกท่านคิดถึงอยู่ตลอดเวลา ตอนนี้อยู่ในเมืองแล้ว พวกท่านเบิกตามองให้ชัด ๆ ล่ะ เหยียนอ๋องผู้นี้มิอาจช่วยพวกท่านได้!”

ขุนนางแห่งราชวงศ์อู่ที่ร่วมก๊กรัชทายาทเหล่านี้ ที่เป็นขุนนางระดับสูงก็มีระดับรองเจ้ากรม ที่เป็นขุนนางขั้นต่ำก็มีขั้นเจ็ด ทว่านตอนนี้กลับไร้ซึ่งศักดิ์ศรี

แน่นอนว่าพวกเขามองเพียงแค่ปราดเดียวก็มององค์ชายสี่ที่อยู่บนกำแพงเมืองออกแล้ว ไม่คาดฝันกับการปรากฏตัวขึ้นที่เมืองเหยียนโจวขององค์ชายสี่เป็นอย่างมาก

ในวินาทีนี้เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงอู่หัง ทั้งสองสามคนก็ลอบมองกันทีหนึ่ง ทุกคนล้วนแล้วแต่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

วินาทีถัดมา!

พวกเขากัดฟัน แสร้งทำทีท่าอย่างตื่นเต้นสุดขีด พลันพุ่งตัวขึ้นหน้ามาสองสามก้าว ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นมององค์ชายสี่ที่อยู่บนกำแพงเมือง ก่อนจะตะโกนว่า

“องค์ชาย! ช่วยด้วยขอรับ!”

“องค์ชายสี่ ท่านต้องช่วยพวกเรานะขอรับ!”

“ใช่แล้ว อง์รัชทายาทปฏิบัติต่อท่านเป็นอย่างดี! ให้ท่านคิดหาวิธีกลับขึ้นมาใหม่!”

“ท่านอ๋อง ท่านต้องช่วยพวกเราด้วยนะขอรับ!”

“...”

ที่ทั้งสองสามคนโหวกเหวกโวยวายตะโกนลั่น ล้วนเอ่ยตามที่ซ้อมเอาไว้ก่อนหน้านี้

ทันใดนั้นก็พูดจนทำเอาทัพเหยียนโจวสั่นสะเทือนไปยกหนึ่ง พูดจนทำเอาเจี่ยงอิงสงตกใจจนพูดไม่ออก พูดจนทำเอาสีหน้าขององค์ชายสี่ผู้สง่างามเปลี่ยนไปในทันใด!

คล้ำดำเขียวจนถึงขีดสุด!

องค์ชายสี่ในวินาทีนี้ ดวงตาเบิกโพลง มองก๊กรัชทายาทที่อยู่ใต้กำแพงเมืองเหล่านี้อย่างไม่กล้าเชื่อ เดือดดาลจนแทบจะกระอักเลือดออกมา!

คนเหล่านี้ทำไมถึงได้บังอาจเช่นนี้?

ไม่นึกเลยว่าจะกล้าพูดจากไปเรื่อยเปื่อยอย่างเปิดเผย!

พูดจาให้ร้ายอย่างเปิดเผย!

ปั้นนำเป็นตัว!

ดวงตาทั้งสองของเขาเบิกโพลงจนราวกับลูกตาจะถลุนออกมาแล้วอย่างนั้น จ้องคนเหล่านี้เขม็ง!

ก่อนจะตะคอกด้วยความเดือดดาลอย่างเหลืออดเหลือทน

“ไร้สาระ! พวกเจ้ามันรนหาที่ตาย ไม่นึกเลยว่าจะใส่ร้ายข้า?!”

แต่ทว่า!