ตอนที่ 1125 เร่งเดินทางให้เร็วขึ้นเป็นทวีคูณทั้งวันทั้งคืน!

ในตอนนี้ม่านราตรีคืบคลานเข้ามาแล้ว

ตอนดึก ๆ ไม่กล้าขี้ม้าเร็ว แต่ว่าหลี่จุ่นไม่ได้สนใจอะไรมากมายแล้ว จากเหยียนโจวไปเมืองอวี๋เจียง ต่อให้ขี่ม้า ก็ยังต้องใช้เวลาถึงหนึ่งวัน!

และพรุ่งนี้หวังเหยียนหรันก็จะแต่งงานแล้ว เวลาไม่คอยท่า!

ด้วยเหตุนี้หลี่จุ่นจึงไม่สนว่าตอนกลางคืนจะมืดแค่ไหร ยังคงขี่ม้ามุ่งหน้าต่อไป

โชคดีที่พอมีแสงจันทร์ไม่เลวทีเดียว

สาดส่องไปบนถนน สาดส่องไปบนถนนทั้งสองข้างทาง

ม้าเร็วสามตัว ยังไม่ถึงครึ่งทาง ม้าหนึ่งตัวในนั้นถูกตัวเขาควบเร็วมากจนใกล้จะวิ่งต่อไม่ได้แล้ว หลี่จุ่นรีบเปลี่ยนม้าขี่ทันที

เรียกได้ว่าเร่งเดินทางให้เร็วขึ้นเป็นทวีคูณทั้งวันทั้งคืน

ในที่สุดก็มาถึงตอนเที่ยงของวันต่อมา เขาเห็นเมืองอวี๋เจียงได้สำเร็จ

ทันใดนั้นเขาก็รีบขี่ม้าเข้าเมืองไป

“เป็นกุนซือ!”

“กุนซือมาแล้ว!”

ทหารองครักษ์ที่อยู่ตรงประตูเมือง เมื่อเห็นม้าสามคนหนึ่ง ทันใดนั้นก็เห็นหลี่จุ่นที่อยู่บนหลังม้า พลันจำได้อย่างตกตะลึง

จากนั้นก็รีบรุดหน้ามาทันที

หลี่จุ่นขี่อยู่บนหลังม้า เขาเอ่ยขึ้นว่า “รีบพาข้าไปค่ายทหาร!”

“ขอรับ กุนซือ!”

ทหารองครักษ์หนึ่งในนั้น พลิกตัวขึ้นม้าอย่างรวดเร็ว พาหลี่จุ่นรุดหน้าไปยังค่ายทหาร

ขี่ม้าผ่านไปจากบนถนนใหญ่ แม้ในใจของหลี่จุ่นจะร้อนรนเป็นอย่างมาก ทว่าก็ยังลอบพยักหน้าเงียบ ๆ

ประชาชนที่อยู่บนถนนยังคงต่างคนต่างทำอะไรกันไป เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เห็นที่เฟิงอู่หังทำแล้วก็นับว่าดีทีเดียว

มาถึงยังค่ายทหารของทัพแคว้นหนาน

หลี่จุ่นมาถึงยังตรงประตูค่าย ทหารตรงประตูค่ายต่างไม่นึกว่าเป็นกุนซือ ทันใดนั้นก็พากันอึ้งไปเลย ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปรายงานกับจอมทัพอย่างรวดเร็ว

เฟิงอู่หังที่กำลังจัดการภารกิจอยู่ เมื่อได้ยินว่าหลี่จุ่นมา ก็อึ้งไปในทันใด จากนั้นก็รีบออกมาต้อนรับ

“พ่อหนุ่ม เจ้ามาได้อย่างไร?”

เฟิงอู่หังเห็นว่าเป็นหลี่จุ่นจริง ๆ ก็พลันหัวเราะฮ่า ๆ อย่างดีใจ มือข้างหนึ่งตบไปบนไหล่ของหลี่จุ่นที่เพิ่งลงจากม้ามา

“ท่านอาวุโส ข้ามีเรื่องด่วนต้องจัดการ! ท่านรู้เรื่องที่หวังโส่วหนิงอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายแห่งราชวงศ์อู่จะแต่งงานลูกสาวในวันนี้หรือไม่?” หลี่จุ่นเดินหน้าไปที่กระโจมกลางกองทัพพร้อมกับเฟิงอู่หัง พลางเอ่ยปากถามไปด้วย

“อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายแห่งราชวงศ์อู่?”

เฟิงอู่หังอึ้งไป พลันพยักหน้า “อ๋อ ข้ารู้ วันก่อนยังส่งเทียบเชิญมาให้ข้าอยู่เลย เชิญให้ข้าไปร่วมงานเลี้ยงแต่งงาน! แต่ว่าข้าไม่ไป ได้ยินว่าวันนี้จะแต่งลูกสาว ทำไมหรือ มีปัญหาอะไรหรือ?”