ตอนที่ 1158 ศิษย์พี่มีแผนการ!

ทัพใหญ่ประสบกับการจู่โจมของทัพศัตรู บาดเจ็บล้มตายไม่เท่าไร ทว่าขวัญกำลังใจของทหารได้รับการกระทบกระเทือนเป็นอย่างมาก

เนื่องจากในสองวันมานี้ค่ายทหารของแคว้นฉีเรียกได้ว่าทุกคนต่างตกอยู่ในอาการตื่นตระหนกกันไปหมด

แม้ทัพใหญ่จะถอยทัพมาแล้ว ถอยมาอยู่ในสถานที่ที่ทัพศัตรูไม่สามารถโจมตีได้ แต่ทว่าที่นี่ก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดี

ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็มีเครื่องโยนหิน สามารถจู่โจมระยะไกลได้ ระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวถูกโยนเข้ามาอย่างฉับพลัน

เดิมทีก็ยากจะป้องกันอยู่แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นหวังฉวนเหวิน หรือว่าอู๋อี๋หลิงก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันอยู่เล็กน้อย

“แม้จะรู้อยู่ตั้งนานแล้วว่าราชวงศ์อู่มีอาวุธเช่นนี้...ทว่าก่อนหน้านี้ ลัทธิขงจื๊อส่งข่าวมา บอกว่าเจ้าสิ่งนี้หายไปแล้วเดิมทีไม่ควรค่าให้ต้องเป็นกังวลใจ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเช่นนี้ ช่างน่าโมโหยิ่งนัก!”

ภายในกระโจมกลางกองทัพ อู๋อี๋หลิงเอ่ยปากขึ้นอย่างเดือดดาล

หวังฉวนเหวินที่อยู่ข้าง ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

ชายแดนเหนือก็เคยมีระเบิดอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ปรากฏขึ้น ศึกที่ด่านฝานหลงทางชายแดนตะวันตกเอง ก็เคยมีเครื่องโยนหินอาวุธโจมตีเมืองประเภทนี้ปรากฏขึ้นเช่นกัน

ตอนนี้ทั้งสองอย่างรวมเป็นหนึ่งเดียว ทว่าอยู่เหนือความคาดหมายของเขาอยู่เล็กน้อย

หลังจากที่ทั้งสองอย่างรวมเป็นหนึ่งเดียว อานุภาพเพิ่มเป็นทวีคูณ เพียงแค่กำลังมนุษย์ต้านทานไม่อยู่จริง ๆ!

หวังฉวนเหวินเองก็ปวดหัวเช่นกัน

“ท่านอัครมหาเสนาบดี ตอนนี้ควรทำเช่นไรกันดี?” อู๋อี๋หลิงเอ่ยถาม

แม้ทัพศัตรูจะมีเพียงทัพใหญ่สองแสนกว่านาย ทว่ามีอาวุธอยู่ในมือ สถานการณ์ไม่เป็นผลดีต่อแคว้นฉีนัก หากฝืนบุกเข้าไป เช่นนั้นก็ต้องบาดเจ็บล้มตายกันนับไม่ถ้วนเป็นแน่แท้

สถานการณ์เลวร้ายยิ่งกว่าก่อนหน้านี้อีก

อย่าว่าแต่ผลักดันไปให้ถึงเมืองหลวงแห่งใหม่ของราชวงศ์อู่เลย แค่จะออกจากชิงโจวได้หรือไม่ยังเป็นปัญหาใหญ่

หวังฉวนเหวินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ตอนนี้ทำได้เพียงดูว่าลัทธิขงจื๊อจะมีวิธีไหน หากแม้แต่ลัทธิขงจื๊อเองก็หมดปัญญาสู้ เช่นนั้นเกรงว่าศึกนี้พวกเราเองก็ทำได้เพียงถอยเท่านั้น”

อู๋อี๋หลิงพลันเดือดดาลอย่างไร้ที่เปรียบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ!

การต่อสู้ในครั้งนี้ เตรียมตัวมาหลายปีขนาดนั้น ลงทุนลงแรงไปเท่าไร? เสียเงินไปเท่าไร?

ช่างมันไปทั้งอย่างนี้?

ไม่ว่าเป็นใครก็ไม่สบอารมณ์กันทั้งนั้น!

ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ อาวุธประเภทนี้ทำไมถึงไม่ปรากฏที่แคว้นฉีของพวกเขานะ?

“แต่ว่า ถอยกลับไปก็ไม่ใช่วิธีที่ดีอะไร ด้วยความทะเยอทะยานของหลี่เจิ้ง ขอแค่รอเขาสะสมกำลังกลับมา แถมในมือยังมีอาวุธเช่นนี้อีกด้วย ต้องกำเริบเสิบสานขยายอาณาเขตเป็นแน่...เพียงแค่จงหยวนจะเพียงพอต่อความกระหายของเขาได้อย่างไร?”

หวังฉวนเหวินเอ่ยปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยการเย้ยหยัน “วันที่มาต้องยกทัพมาประชิดแคว้นฉีของเราเป็นแน่ และยกทัพมาประชิดใต้หล้า!”

“หึ!”

อู๋อี๋หลิงแค่นเสียงหึทีหนึ่ง แต่ว่าเขาเองก็ทำได้เพียงแค่แค่นเสียงหึเท่านั้น!