ตอนที่ 1166 พูดคุยตอนกลางคืน!

หลี่จุ่นลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งที่เห็นคือหลังคาของกระโจมในค่าย

มองเพียงแค่ปราดเดียวเขาก็ดูออกว่าไม่ใช่กระโจมของตัวเอง ทันใดนั้นก็สะดุ้งตกใจโหยงลุกขึ้นนั่งพรวด

เขาจำได้ว่าตัวเองถูกจักรพรรดินีตบออกมาฉาดหนึ่ง จากนั้นก็กลิ้งไปสองสามตลบ แล้วก็จำอะไรได้ไม่มากนัก!

นี่ตัวเขาตายไปแล้วหรือ?

ไม่นึกเลยว่าจะชะล่าใจไป!

ง้อก็ไม่สำเร็จแถมยังเจ็บตัวอีก ผู้หญิงคนนั้นลงมือกับตัวเขาจริง ๆ...

ชะล่าใจเกินไปแล้ว

หลี่จุ่นตบศีรษะ ทันใดนั้นก็มีความเจ็บปวดที่กล้ามเนื้อและกระดูกขึ้นมา ตรงหน้าอกเจ็บระบมไปหมด

“อย่าขยับ!”

น้ำเสียงที่มีความเย็นชาอยู่เล็กน้อยสายหนึ่งแว่วดังขึ้นมา

ในตอนนี้เองหลี่จุ่นถึงได้พบว่าจักรพรรดินีนั่งอยู่ข้าง ๆ จุดตะเกียงเอาไว้บนโต๊ะทำงาน นางกำลังเขียนหนังสืออยู่

“ฝ่า ฝ่าบาท...”

หลี่จุ่นตกตะลึงจนรีบถอยหลัง ในใจหวาดกลัวอย่างไร้ที่เปรียบ!

แต่ทว่า!

จักรพรรดินีเพียงแค่มองเขาชืด ๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“วางใจเถิด ข้าไม่ทำอะไรท่านอีกแล้ว”

นางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า

“แล้วก็ท่านถูกข้าตบไป แม้จะไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไร แต่ว่าสองวันนี้ก็อย่าเพิ่งใช้กำลังภายในจะดีกว่า”

หลี่จุ่นพลันถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

ผู้หญิงคนนี้ก็ยังเรียกแทนตัวเองว่า ‘ข้า’ ต่อหน้าเขา แต่ไม่ใช่จักรพรรดินีอย่างข้า อธิบายได้ว่าไม่มีปัญหาใหญ่อะไร

หากนางเริ่มเรียกแทนตัวเองว่าจักรพรรดินีอย่างข้าเมื่อไร เช่นนั้นก็เดาได้ว่าตัวเขาจบเห่แล้ว

“แล้ว แล้ว...ฝ่าบาท ที่นี่คือกระโจมของพระองค์หรือ” หลี่จุ่นกลืนน้ำลายแล้วเอ่ยถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

จักรพรรดินีเองก็ไม่ได้ตอบ เพียงแค่ชำเลืองมองเขาทีหนึ่ง

ไม่ต้องถามอะไรมากมาย ต้องใช่แน่ ๆ!

หลี่จุ่นพลันยิ้มหน้าเหยเก

บรรยากาศเงียบลงไปในฉับพลัน

ภายในกระโจมเงียบสงัด มีเพียงเสียงฟืนกำลังลุกไหม้อยู่ในกระถางไฟกลางกระโจม ยิ่งเงียบสงัดลงมากขึ้น

ท้ายที่สุดหลี่จุ่นก็อดกลั้นเอาไว้ไม่ไหว เขาเอ่ยขึ้นว่า