ตอนที่ 1188
ตอนที่ 1188 จอมทัพหวังเซิ่ง!
September 20, 2026
“นี่...”
ฉินจ่านตกตะลึงเล็กน้อย
นี่หวังเซิ่งพูดจริงหรือ...
อย่างไรก็ตาม!
ชายผู้นี้ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจที่สุดในราชวงศ์อู่ เป็นแม่ทัพพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ผู้แข็งแกร่งไร้ที่สิ้นสุด!
ในสมรภูมิรบ น้อยคนนักที่จะสามารถสู้กับเขาตัวต่อตัวได้!
หากมั่นใจเช่นนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ต้องปฎิเสธ!
ทว่าฉินจ่านกลับไม่สบายใจขึ้นมา พูดขึ้นมาทันทีว่า
“เอาอย่างนี้ แม่ทัพหวัง ข้าจะส่งทหารชั้นยอดพันคนออกนอกเมืองไปกับท่าน ให้พวกเขาคอยรับมืออยู่ข้างหลัง โดยมีข้าที่พร้อมจะโจมตีได้ทุกเมื่อ ท่านคิดเช่นไร?”
หวังเซิ่งครุ่นคิด รู้ว่าวิธีนี้ก็ไม่ได้แย่นัก จึงกล่าวว่า
“ตกลง เช่นนั้นเอาตามที่แม่ทัพฉินว่าเถิด!”
ฉินจ่านรีบไปจัดเตรียมการรบด้วยสีหน้าพออกพอใจ
สามสิบนาทีให้หลัง!
หวังเซิ่งสวมชุดเกราะสีน้ำตาล ในมือถือทวนวงเดือนเล่มยาว ขี่ม้าพันธุ์ดีสีขาวกีบราวกับหิมะ นำทหารชั้นยอดนับพันเคลื่อนตัวออกจากเมือง!
เมื่อทัพแคว้นหนานของเฟิงอู่หังสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายเคลื่อนตัวออกจากเมืองแล้ว ก็ดีอกดีใจอยู่สักพักหนึ่ง
นำทัพโดยผู้บังคับกองพัน จากนั้นก็ได้เห็นจอมทัพอันน่าเกรงขามท่านหนึ่งออกมาจากกองทัพศัตรู ช่างดูสง่าและแข็งแกร่ง
ทันใดนั้นก็พลันใจหวาดหวั่นทันที!
“ไปรายงานจอมทัพเร็วเข้า!”
จะประมาทผู้บังคับกองพันท่านนี้ไม่ได้ ฝ่ายตรงข้ามนั้นเพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ธรรมดา จะส่งตัวเองขึ้นไปตายเปล่าไม่ได้!
เมื่อกระโจมกลางกองทัพทราบข่าวและเฟิงอู่หังได้ยินว่าอีกฝ่ายจะทำการต่อสู้ เขาจึงตะโกนขึ้นว่า
“ในที่สุดเจ้าเด็กเหลือขอพวกนี้ก็เลิกขี้กลัวหัวหดแล้วสินะ มาก็ดีแล้ว! ข้าจะขุดกะโหลกพวกเจ้าเอามาทำเป็นกระโถนด้วยมือของข้าเอง!”
เฟิงอู่หังที่เต็มไปโดยความเกี้ยวโกรธ โบกมือส่งสัญญาณนำกองกำลังไปยังหน้าทัพ!
ครั้นได้เห็นก็ต้องหรี่ตาลงทันที!
เขาเห็นแค่คนคนหนึ่งขี่ม้าและถือทวนวงเดือนอยู่!
ช่างดูน่าเกรงขามยิ่งนัก!
กองกำลังทหารของฝ่ายตรงข้ามอยู่ห่างจากข้างหลังเขาไปร้อยก้าว!
“ยอดเยี่ยมเหลือเกิน ส่งมาตายชัด ๆ !”
เฟิงอู่หังได้เห็นเช่นนั้น ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้น!
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้แยแสพวกเขาเลยสักนิด แล้วยังบังอาจออกมาสู้ศึกคนเดียวอีก!
แน่นอนว่า โกรธก็ไว้ส่วนโกรธ เฟิงอู่หังมิใช่คนโง่ปัญญานิ่ม!
ถ้าอีกฝ่ายกล้าออกมาสู้คนเดียวแล้วล่ะก็ จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่!
เฟิงอู่หังมองไปยังเหล่าพลทหารที่อยู่รอบ ๆ และตะคอกอย่างเย็นชาทันทีว่า
“ผู้ใดก็ตามที่ออกไปบั่นหัวบุคคลนี้ได้ ข้าจะตบรางวัลให้หนึ่งร้อยตำลึง!”
ภายใต้รางวัลอันมหาศาลนี้ จะต้องมีผู้กล้าซ่อนอยู่แน่!
ทันใดนั้นก็มีจอมพลท่านหนึ่งพูดขึ้นว่า