ตอนที่ 1219 ข้าช่วยท่านได้

การแลกเชลยศึกดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และทหารทั้งสองฝ่ายก็รวมตัวกันในเมืองเหยียนโจวอีกครั้งเพื่อทำการแลกเปลี่ยนกันในเมือง

เนื่องจากจักรพรรดินีให้เลือกอีกครั้ง ดังนั้นสองพันคนที่แปรพักตร์ไปแล้วจึงติดตามกลับไป และสุดท้ายก็มีเพียง สามพันคนที่แปรพักตร์เข้าร่วมกองทัพแคว้นหนาน

อย่างไรก็ตาม การได้รับม้าศึกห้าพันตัวก็เป็นเรื่องที่ไม่เลว!

เดิมทีแล้วกองทัพแคว้นหนานมีทหารม้าไม่ถึงหกพันนาย แต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นมาห้าพัน ซึ่งสามารถจัดตั้งกองทัพทหารม้าจำนวนหนึ่งหมื่นนายได้แล้ว!

ดังนั้นจึงนับว่าเป็นข้อเสนอที่ดี

หลังจากการแลกเปลี่ยนจบลง ทั้งสองฝ่ายก็ถอยทัพออกจากเมืองอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะกองทหารในฝั่งเหยียนโจวซึ่งถอยกลับอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่ากองทัพแคว้นหนานจะโจมตีพวกเขาด้วยปืนใหญ่อย่างกะทันหัน ดังนั้นจึงไม่กล้าที่จะมัวเสียเวลา!

เรื่องเชลยศึกจัดการเสร็จสิ้นแล้ว

ในกองทัพจึงเตรียมการอพยพเช่นกัน หลี่จุ่นปรึกษาหารือกับจักรพรรดินีและออกเดินทางในเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อมุ่งหน้าไปทางใต้

หลังจากนั้น หลี่จุ่นก็กลับไปที่กระโจมกองทัพของตัวเอง

เมื่อนึกได้ว่ายังมีกางเกงชั้นในน่าอายตัวหนึ่งที่ยังไม่ได้ซัก จึงตัดสินใจซักอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่ง ไม่เช่นนั้นคงเขินหนักแน่ถ้าเห็นเข้า

แต่ทว่า!

หลี่จุ่นคลำ ๆ ที่ซ่อนของตัวเองแต่กลับไม่พบอะไรเลย

และเตียงของเขา...ก็ดูเหมือนมีคนมาจัดไว้!

ทันใดนั้นก็รุ้สึกสั่นไปทั้งตัว!

เขาวิ่งออกจากกระโจมกองทัพทันทีและถามองครักษ์สองคนที่ประตู

“เจ้าสองคนใครมาขยับเตียงข้า”

องครักษ์ทั้งสองส่ายหัวทันที

ในเวลานี้ หลี่จุ่นเห็นเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของเขาแขวนอยู่บนเสาตากผ้าข้าง ๆ กางเกงชั้นในที่น่าอับอายถูกซักและแขวนไว้ที่นั่น

“คะ ใครเป็นคนเอาไปซัก” หลี่จุ่นตกใจมาก คิดไว้แล้วว่าใครเป็นคนซัก แต่ก็ยังถามออกมาอย่างไร้ประโยชน์

“อ้อ แม่นางหยาหย่าเป็นคนซักขอรับ!” องครักษ์พูดทันที

รู้สึกแปลกหน่อย ๆ

ดูเหมือนสีหน้าของกุนซือคนนี้จะมีบางอย่างผิดปกติ!

เรื่องนี้จะมีเรื่องผิดปกติอะไร การที่หญิงสาวในบ้านจะแอบเอาเสื้อผ้าไปซักก็ต้องรู้สึกดีสิ ชายร่างใหญ่เหล่านี้กลับไม่มีใครซักให้พวกเขาเลย!

“มันจบแล้ว...”

หลี่จุ่นตบตัวเองอย่างแรงท่ามกลางสายตาประหลาดใจขององครักษ์ทั้งสอง จากนั้นก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง จนถึงกลางดึกถึงค่อยกลับมา

หลี่จุ่นไปรักษาอาการบาดเจ็บของซั่งกวนหว่านเอ๋อร์ และในขณะเดียวกันก็เตรียมนำซั่งกวนหว่านเอ๋อร์ไปประจำที่กองทัพ และต้องการไปที่เมืองอวี๋เจียงพร้อมกับกองทัพ

ผลก็คือ เมื่อเขามาถึงนอกกระโจมและเห็นว่ายังมีแสงเทียนสว่างไสวอยู่ภายใน หลี่จุ่นจึงลังเลและไม่กล้าที่จะเข้าไป

สุดท้าย...

น่าอายจริง!