ตอนที่ 1221
ตอนที่ 1221 สกัดกั้นอยู่ด้านหลัง!
September 20, 2026
เฟิงฉีถัวเดินเดินมาจากด้านข้าง ครั้นได้ยินเช่นนั้น ก็เอ่ยขึ้นว่า
“เมื่อครู่จับชีพจรให้ท่านอาจารย์ของเจ้าแล้ว ชีพจรไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร นับว่าอาการคงที่”
“เช่นนั้นก็ดีขอรับ”
หลี่จุ่นพยักหน้า ก่อนจะรีบเอ่ยขึ้นว่า “ท่านปู่เฟิง สองสามวันนี้ลำบากท่านแล้วจริง ๆ ต่อไปก็ยังต้องลำบากท่านอยู่”
เฟิงฉีถัวยิ้ม ก่อนจะเอ่ยว่า
“จิ่งจุ่น พวกเราก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล ไม่ต้องเกรงใจข้าขนาดนี้หรอก”
เฟิงฉีถัวเห็นหลี่จุ่นพอใจเป็นอย่างมากจริง ๆ
คิดอยากให้หลานสาวของตัวเองแต่งงานกับหลี่จุ่นมาตลอด เพียงแต่ไม่รู้ว่าระหว่างหลี่จุ่นกับเฟิงหลิงจือมันยังไงกัน เรื่องของความรู้สึกเขาเองก็ผสมโรงไม่ได้ ทำได้เพียงมองดูเฉย ๆ เท่านั้น
“ขอรับ ท่านปู่เฟิง” หลี่จุ่นเกาศีรษะ และไม่พูดอะไรมากมาย
หลี่จุ่นมองรถม้าที่จัดแจง ทั้งหนักและทั้งหนามากทีเดียว โคล่งเคลงได้ยาก ก็พลันวางใจ
ทางนี้จัดการอย่างเหมาะสมแล้ว
หลี่จุ่นจึงกลับไปหาจักรพรรดินีอีกครั้ง
มาถึงยังกระโจมกลางกองทัพ กระโจมกลางกองทัพถูกเก็บไปแล้ว
จักรพรรดินีเปลี่ยนไปใส่เสื้อเกราะสีทอง มัดผมหางม้า ที่เอวเหน็บมีดสีทองเอาไว้!
มองดูแล้วงดงามและมีความกล้าหาญเป็นอย่างมาก!
บนหน้าก็ไม่ใส่ผ้าคลุมหน้าอีกต่อไปแล้ว นางฟังคำแนะนำจากหลี่จุ่น ไม่ปกปิดใบหน้าที่แท้จริงของตัวเองอีกต่อไป เปิดเผยให้เหล่าทหารได้เห็นกันจริง ๆ
เรื่องนี้ปลุกขวัญกำลังใจให้เหล่าทหารขึ้นมาบ้างเล็กน้อย!
ถึงอย่างไรทำงานให้ฝ่าบาทที่รูปโฉมงดงามเช่นนี้ได้ ก็เป็นเรื่องที่น่าเบิกบานใจที่สุดเรื่องหนึ่ง!
มีบทบาทต่อการสร้างขวัญกำลังใจของทหารเป็นอย่างมาก!
จักรพรรดินีเห็นหลี่จุ่นเดินมา ก็รีบขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางชำเลืองมองเขาทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นชืด ๆ ว่า
“กุนซือไม่ไปเก็บของ แต่วิ่งมาที่นี่ทำไมหรือ?”
น้ำเสียงมีความเย็นชาอยู่เล็กน้อย!
ท่าทีเองก็เย็นชา!
เมื่อหลี่จุ่นได้ยินดังนั้น ก็รีบลูบจมูกอย่างอิหลักอิเหลื่อเล็กน้อย แล้วพลันเอ่ยถามขึ้นว่า
“ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าที่เมื่อคืนฝ่าบาทตามหากระหม่อมเป็นเพราะ...”
เมื่อพูดถึงเรื่องเมื่อวานขึ้นมา นัยน์ตาของจักรพรรดินีก็เย็นชาลงอีกสองสามส่วน ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเย็นยะเยียบว่า
“ข้าไม่เป็นไร เพียงไปรบกวนเรื่องดี ๆ ของกุนซือเข้า ต้องขอให้กุนซือไม่คับแค้นใจข้าสิถึงจะดี”
หลี่จุ่นหมดคำพูด
ดูท่าแล้วผู้หญิงคนนี้จะโกรธเข้าให้แล้ว!
คำก็จักรพรรดินีอย่างข้า คำก็กุนซือ!
เห็นได้ชัดว่าพยายามตีตัวออกห่างอีกแล้ว
หลี่จุ่นลูบศีรษะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า