ตอนที่ 1223 แค่พูดไม่เข้าหูก็จะฟันลุกเดียว!

หลี่จุ่นนึกไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอพวกนางที่นี่ และนึกไม่ถึงเลยว่าเฉาวานวานจะเป็นคนของลัทธิเทียนซาน

มิหนำซ้ำยังราวกับจะเป็นศิษย์ของโหลวฮวนฮวนอีกด้วย!!

ซึ่งก็หมายความว่า วันนั้นคนที่แสร้งเป็นใบ้แล้วไปช่วยโหลวฮวนฮวนที่สวนของอุทยานทางเหนือคนนั้นก็คือเฉาวานวาน!

เยี่ยมไปเลย!

ผู้หญิงคนนี้ต้มเขาจนเปื่อยยุ่ย!

ทันใดนั้น หลี่จุ่นก็หรี่ตาลง

ในวินาทีนี้!

สองสาวที่อยู่บนคานเริ่มระแวงกันขึ้นมาแล้ว มิหนำซ้ำเกรงว่าไม่ว่าอย่างไรพวกนางก็คงคิดไม่ถึงว่า คนที่รอพวกนางอยู่ในห้องนี้จะเป็นหลี่จุ่น!

“วานวาน เจ้าคอยดูนะ ข้าจะลงไปก่อน!”

โหลวฮวนฮวนสั่งเฉาวานวานประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เตรียมตัวจะลงไป

เดิมทีพวกนางคิดจะซ่อนตัวอยู่ในเมือง แต่นึกไม่ถึงว่าจู่ ๆ ทัพแคว้นหนานจะเข้ามาในเมืองอย่างกะทันหัน โจมตีเสียจนพวกนางไม่ทันได้ระวังตัว เมื่อเห็นว่าโรงเตี๊ยมแห่งนี้ราวกับมีคน พวกนางจึงอาศัยว่าคุ้นเคยเป็นอย่างดี บุกเข้ามา

สุดท้ายสิ่งที่โชคไม่ดีก็คือ ภายใต้ความฉุกละหุกของพวกนาง ไม่นึกเลยว่าดันเลือกได้ห้องที่มีคนอยู่

ช่างซวยซ้ำซวยซ้อนจริง ๆ!

โหลวฮวนฮวนรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองทำเรื่องอะไรก็ไม่ราบรื่นเลย ตอนนี้มาสอบถามข่าวคราวก่อนก้าวหนึ่ง ก็ไม่นึกเลยว่าจะถูกคนพบเข้า

โหลวฮวนฮวนลงมาบนพื้นอย่างอรชรอ้อนแอ้น เดินสำรวจรอบหนึ่ง ภายในห้องเล็กเท่ารูหรูนี่ ไม่เจอใครเลย

ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ถึงหลังผ้าคลุมเตียง นางพลันจ่อกระบี่ยาวในมือออกไปข้างหน้าทันที ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบว่า

“เลือกซ่อนได้แล้ว ข้าเห็นเจ้าแล้ว ถ้าให้ความร่วมมือ พวกเราจะไม่ทำร้ายเจ้า! ไม่อย่างนั้นจะฆ่าเจ้าตอนนี้เสีย!”

หลี่จุ่นรู้สึกน่าขำขันอยู่เล็กน้อย

ผู้หญิงคนเอะอะ ๆ ก็คิดแต่จะฟันคนอย่างเดิมจริง ๆ!

นี่คือจุดหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด!

“ใช่ ถูกต้อง พวกเราเห็นเจ้าแล้ว!”

เฉาวานวานเองก็ลงมาบนพื้นจากคานอย่างอรชรอ้อนแอ้น ชักกระบี่ยาวออกมาจ่อไปที่ผ้าคลุมเตียง พร้อมทั้งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุเดือด

แต่ทว่า!

พวกนางรออยู่นานสองนาน ก็ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใด ๆ

เฉาวานวานพลันเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย “ท่านอาจารย์ หรือว่าจะไม่มีใคร?”

โหลวฮวนฮวนชำเลืองมองอ่างอาบน้ำทีหนึ่ง แล้วสลับไปมองที่เตียง พบว่ามีเสื้อผ้าที่ผลัดเปลี่ยนตัวใหม่ จากนั้นก็รีบส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“ไม่ ต้องอยู่ที่นี่แน่นอน!”

“เฮ้อ”

หลี่จุ่นพลันถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความหยาบคายและความหนักอึ้ง

เขาเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาทำเป็นผ้าคลุมหน้า บดบังใบหน้าเอาไว้แล้วก้าวเดินออกมา

สีหน้าของทั้งสองสาวพลันเต็มไปด้วยความระแวดระวังขึ้นมา!

เฉาวานวานรีบเอ่ยถามขึ้นว่า

“เจ้าเป็นใคร?!”

โหลวฮวนฮวนเองก็ชักกระบี่ยาวออกจากฝัก จ้องหลี่จุ่นที่จู่ ๆ ก็เดินออกมาด้วยนัยน์ตาเย็นชา